Voor mama | Voormijnkleintje.nl

Menig ouder van een peuter herkent dit scenario ongetwijfeld. Je dag wordt verpest door een peuter die maar niet ophoudt met zeuren. Dat peutergejank komt je strot uit, maar dat mag je volgens de experts niet zeggen!

Peuter zeurt om alles

Maar goed, je peuter zeurt toch echt om alles. Je probeert nog een paar keer tot 10 te tellen, maar van binnen begin je zelf ook steeds meer gevoelens te krijgen. Hoe moet je nou met dat gezeur omgaan? ‘De experts’ hebben daar heel ogenschijnlijk simpele manieren voor.

Wanneer je positief aan het opvoeden bent, kun je namelijk dit zeggen:

“Je wordt zo groot! Je bent nu groot genoeg om met een normale stem te vragen wat je wilt zonder te zeuren EN het goed te vinden als je het niet krijgt. Als je me iets vraagt met een zeurderige stem, zal ik mijn handen over mijn oren doen, wat een zachte herinnering zal zijn om je gewone stem te gebruiken. Daarna kun je het opnieuw proberen met je normale stem en dan praat ik graag over alles wat je bezighoudt.”

Allemaal leuk en aardig, maar ondertussen jankt en zeurt je peuter lekker door en was hij bovendien na het eerste zinnetje al uitgeschakeld. En heel eerlijk? Heel veel verder kwam ik zelf ook niet.

Waarom zeurt een peuter de hele dag?

Laten we toch eventjes iets dieper erop ingaan. Waarom zeurt een peuter de hele dag door? Het komt erop neer dat peuters zeuren omdat ze gehoord willen worden. Maar op deze leeftijd en in deze fase zijn ze nog aan het uitzoeken hoe ze moeten communiceren.

Volgens mij, de ervaringsdeskundige, is er ook nog een andere, iets irritantere verklaring voor het zeuren van peuters: in het verleden is gebleken dat zeuren een succesvolle strategie was, dus waarom zou je het nu zonder te zeuren vragen EN het goed vinden als je het niet krijgt?

Dus ja, misschien kun je ook gewoon dit zeggen, wanneer je peuter weer eens de oren van je kop zeurt en je een poging doet om het drammen af te leren.

Wat dacht je van: ‘praat eens gewoon of normaal!’

En iedereen kent deze ook wel toch: ‘Ik tel tot drie en anders is daar de gang!’

Deze is ook best duidelijk: ‘Nee is nee en het blijft nee.’

Een kort maar krachtige: ‘Kappen nu!’

Wat je ook zou kunnen zeggen, maar misschien iets te diep is voor peuters: ‘Nu stoppen met janken, anders geef ik je een reden om te janken!’

Want tja, peuters willen gehoord worden, maar moeders ook…

Uitgelichte afbeeldingen: Shutterstock

Voor mama, Overige

Dramatische vriendschappen vol met regeltjes…

Pauline

Vriendschappen, ik heb er in mijn leven een aantal gesloten. En als ik een vriendschap sluit, dan doe ik dat omdat ik je lief vind, of omdat je goed gezelschap bent, of gewoon omdat je mijn vriend(in) geworden bent. Soms gebeuren die dingen. Ik bedoel, ik ben niet zo moeilijk, zo een wijntje smaakt al snel goed.

Maar waar ik niet voor te paaien ben, is zo een dramatische vriendschap vol met regeltjes. Ingewikkelde, complexe, waarom app je niet meteen terug vriendschappen. Alsof ik het als moeder al niet ingewikkeld genoeg heb.

Voorwaarden voor vriendschappen

En dus bedacht ik een paar voorwaarden om vriendschap met mij te sluiten. Bevalt het je niet? Begin er dan maar niet aan, dan wordt het niks tussen ons.

Lees meer

Kind, Voor mama

Vragen om na school aan je kind te stellen

Pauline

Hoe vaak heb je na schooltijd de vraag ‘hoe was het op school’, aan je kind gesteld? En hoe vaak was het antwoord enkel en alleen ‘leuk’ of ‘stom’? En hoe vaak kwam er, op de momenten dat je doorvroeg naar wat hij gedaan had, een diepe zucht uit het strotje van je kind en vervolgens het antwoord ‘niets’? Klinkt dit bekend? Eén troost, je bent niet de enige ouder die vrij weinig informatie over de dag uit zijn kind krijgt.

Lees meer

Voor mama

42 weken zwanger, komt de baby nog?

Pauline

‘Er is er nog nooit één blijven zitten’, zeggen ze dan. Maar wanneer je zelf 42 weken zwanger bent, vraag je je serieus af of die baby ooit nog komen gaat.

42 weken zwanger gevaarlijk?

Een zwangerschap van 42 weken of langer wordt als over tijd beschouwd en is meestal geassocieerd met bepaalde gezondheidsrisico’s voor moeder en kind. Dit omvat onder andere het risico op infectie, bekkenontsteking, een moeilijke bevalling en een verhoogd risico op interventies zoals een keizersnede. Het is belangrijk om de gezondheid van de moeder en het kind regelmatig te monitoren en dicht bij medische hulp te zijn.

De risico’s na 42 weken zwangerschap

Er zijn dus zeker risico’s na 42 weken zwangerschap! Hoewel de meeste baby’s gezond te wereld komen, is er een hoger risico op doodgeboorte als je langer dan 42 weken zwanger bent. Dit kan door weinig vruchtwater komen. Dit kan de hartslag van de baby beïnvloeden en de navelstreng samendrukken tijdens de weeën.

Verder groeit je baby natuurlijk gewoon door. Het risico van 42 weken zwanger zijn is dat de kans dat je een tang, een vacuümapparaat of een ander instrument nodig hebt bij de bevalling. Het risico dat een keizersnede nodig is, kan ook zeker toenemen.

Geen ontsluiting

Niks, nada, noppes! Je bent 42 weken zwanger en er is nog steeds geen ontsluiting te bekennen. Want nu? Ik durf bijna te wedden dat je op zoek gaat naar manieren om de bevalling op te wekken. Bij de meeste zwangerschappen van 42 weken, begint de bevalling op natuurlijke wijze. Maar wanneer je 42 weken zwanger bent, is het inleiden van de bevalling ook zeker een optie.

Als je zwangerschap langer duurt dan 42 weken en je besluit de bevalling niet op te wekken, moet je meer toezicht krijgen om het welzijn van uw baby te controleren.

Inleiden of afwachten?

Wanneer een vrouw 41 tot 42 weken zwanger is, moet er afgewogen worden: ‘inleiden of afwachten’? Voor de één is dit een heel makkelijke keuze. Zeker wanneer je helemaal klaar bent met de zwangerschap en je zo snel mogelijk die baby eruit wil hebben. Maar voor een ander is de keuze tussen inleiden of afwachten toch iets ingewikkelder. Misschien zou je heel graag thuis willen bevallen, maar wanneer je de bevalling gaat inleiden is dat niet meer mogelijk.

Voordelen van inleiden

je baby groeit niet langer door in je buik, maar erbuiten
je kan risico’s op problemen bij de baby voorkomen
je kan risico’s op problemen bij jezelf voorkomen
je kan het risico op een tang- of vacuümverlossing beperken

Voordelen van afwachten

de kans dat de bevalling spontaan begint is groot
je kunt thuis bevallen met een verloskundige

Er is er nog nooit één blijven zitten

De hele zwangerschap kijk je uit naar de uitgerekende datum. Eigenlijk, zeker bij een eerste, houd je helemaal geen rekening met het idee dat je baby wel eens langer zou kunnen blijven zitten. Maar toch is het feit dat minder dan 5 procent daadwerkelijk op de uitgerekende datum wordt geboren. Veel baby’s blijven tot ver na week 40 zitten en sommige tikken zelfs de 42 weken aan. De meeste baby’s hebben nu eenmaal hun eigen tijdschema voor de bevalling.

Eén ding is zeker, er is er nog nooit één blijven zitten.

Afbeeldingen: Shutterstock

Baby, Columns, Voor mama

Een derde kind… Ja of nee?

Pauline

Zal ik nog voor een derde kindje gaan of niet? Regelmatig krijg ik de vraag hoe het nou is om moeder te zijn van drie kinderen. Ik kan daar uren over lullen, negatief ‘Een derde? Zou je dat nou wel doen?’ dan denk ik nee, alleen die zwangerschap van een derde al. Maar ook positief. Ja echt. En die positieve kant zal ik vandaag eens belichten. Want een derde kleintje kan ik iedereen aanraden!

Voor we verder gaan… Laat ik even voorop stellen dat als je zeer content, gelukkig en compleet bent met twee kleintjes, je daar niets meer aan moet doen en lekker zo verder leven!

Een derde kind, wel of niet?

Maar ben jij die moeder die twijfelt, zich nog niet ‘compleet’ voelt of gewoon een beetje gek is en aan Google vraagt of je wel of niet voor een derde moet gaan? Lees dan gerust verder.

Hoewel ik denk dat als je aan Google vraagt of je een derde kind zou willen, je het antwoord allang weet. Maar dat terzijde.

De chaotisch hysterische wereld met drie kinderen

Over ruim een maand wordt mijn jongste vier jaar. Het waren vier chaotische jaren, hysterische jaren. Ze noemen het tropenjaren, hoewel ik bij de term tropenjaren altijd een beeld had van een zonnig relaxed wit strand met palmboompjes en hangmatjes, bleek de realiteit een stampvol strand bij Zandvoort aan zee met een donderbui op komst. Dat is wat ze bedoelen met tropenjaren, een beetje gek eigenlijk. Hoe dan ook, ik neem na drie kinderen afscheid van de tropenjaren.

Lees meer

Kind, Voor mama

Kind in bed nemen: Vechten voor een plekkie in je eigen bed

Pauline

Is het erg als ouders hun kind in bed nemen? Hoe krijg je je kind in zijn eigen bed? Het zijn allemaal vragen door ouders met slaaptekort. Ouders van een kind die niet meer in z’n eigen bed wil slapen. Ouders die moeten vechten voor een plekkie in hun eigen bed.

2 jaar en naar een eigen bed

Mijn jongste wordt dit jaar zes. Vanaf dat ze twee jaar is, slaapt ze in een geheel eigen en groot bed. Die tijd ervoor sliep ze bij ons, ik zal er niet over uitweiden, maar geloof me het had z’n redenen. Maar vanaf twee jaar waren er geen ‘redenen’ meer en diende ze te overnachten op haar eigen kamer, in haar eigen bed. Toch vind ik haar regelmatig bij het wakker worden aan mijn zijde, in mijn bed. Nu weet ik dat het niet aan haar ligt dat ze zo nu en dan in ons bed overnacht. De andere twee doen het namelijk ook. Wat gaat er toch mis mensen?

Lees meer

Baby, Voor mama

Zwanger: dit gebeurt allemaal in het eerste trimester!

Pauline

Je hebt een zwangerschapstest gedaan en je bent zwanger! Als allereerste natuurlijk: gefeliciteerd! De komende weken, wat we ook wel het eerste trimester van de zwangerschap noemen, vindt er een een onzichtbare, maar verbazingwekkende, transformatie in je baarmoeder plaats.

Een zwangerschap duurt ongeveer 40 weken. De weken zijn gegroepeerd in drie trimesters. Het eerste trimester is de tijd tussen de bevruchting van de eicel door het sperma en week 12 van de zwangerschap. In de eerste weken van de zwangerschap verandert er veel voor jou en je baby, maar voor de buitenwereld zijn veel veranderingen onzichtbaar.

De ontwikkeling in een notendop

De bevruchting: Dit is het moment waarop een eicel en een spermacel elkaar ontmoeten en zich samenvoegen tot een embryo.
Implantatie: Het embryo reist naar de baarmoeder, waar het zich nestelt in de baarmoederslijmvlies.
Placenta-vorming: De placenta begint te vormen, een orgaan dat de foetus van zuurstof en voedingsstoffen voorziet.
Zwangerschapstest: zwanger en dan?
Hormonale veranderingen: Hormonen, zoals progesteron en oestrogeen, beginnen te stijgen, wat kan leiden tot symptomen zoals misselijkheid, vermoeidheid en borstvergroting.
Ontwikkeling van de foetus: De foetus begint te groeien en te ontwikkelen, en de organen beginnen te vormen.

Een embryo wordt genoemd vanaf de bevruchting tot ongeveer week 8 van de zwangerschap. Vanaf week 8 tot de geboorte wordt het aangeduid als een foetus. Het kan variëren per bron, maar over het algemeen is de overgang van embryo naar foetus rond week 8 van de zwangerschap.

Het eerste trimester van een zwangerschap is een belangrijke tijd voor de ontwikkeling van het embryo en de foetus. Vanaf het moment van bevruchting tot aan het einde van de twaalfde week, gaat het embryo door een aantal belangrijke veranderingen.

In de eerste week na de bevruchting, bevindt het embryo zich nog in de eileider. Het begint zich te delen in stamcellen, die zich gaan ontwikkelen tot de verschillende weefsels en organen van het lichaam.

In de tweede week, begint het embryo zich te verplaatsen naar de baarmoeder, waar het zich nestelt in het baarmoederslijmvlies. Dit proces wordt bekend als implantatie.

Tijdens de derde week, begint de placenta te vormen. De placenta is een orgaan dat zorgt voor de toevoer van zuurstof en voedingsstoffen aan de foetus, en ook voor de afvoer van afvalstoffen.

In de vierde tot achtste week, begint het embryo zich snel te ontwikkelen. De groei van het hoofd, romp en ledematen wordt zichtbaar. Ook beginnen de organen zich te vormen, zoals de hersenen, hart, longen en lever.

Vanaf de achtste tot twaalfde week, worden de geslachtskenmerken van de foetus duidelijk zichtbaar. De foetus begint ook te bewegen, al zijn deze bewegingen nog niet voelbaar voor de moeder. De ogen, oren en tanden beginnen zich te vormen.

Hoe voelt het eerste trimester?

Veel vrouwen voelen zich onzeker tijdens het eerste trimester. Het embryo is nog zo kwetsbaar, er kan nog van alles fout gaan. Eén van die onzekerheden is bloedverlies. Er kan bloedverlies optreden wanneer het embryo zich hecht aan de baarmoederwand. Dit noemen we dan een innestelingsbloeding. Maar het kan ook een teken zijn van een miskraam. Niet zo gek dus dat je je daar onzeker over voelt.

In het eerste trimester van een zwangerschap beginnen er veranderingen plaats te vinden in het lichaam van een vrouw. De belangrijkste verandering is natuurlijk dat het embryo zich begint te ontwikkelen in de baarmoeder. Hormonale veranderingen kunnen leiden tot een toename van de bloedstroom naar de baarmoeder, wat de misselijkheid, braken, vermoeidheid en gevoeligheid voor geuren kan veroorzaken. De borsten kunnen ook gevoelig zijn en groter worden. Kortom, in de loop van het eerste trimester ga je je duidelijk anders voelen.

Zwanger week 4

In week 4 van de zwangerschap, begint de foetus zich te ontwikkelen tot een embryo. De bevruchting heeft plaatsgevonden in de eileider en de bevruchte eicel is nu op weg naar de baarmoeder. In deze week begint het embryo zich te splitsen in verschillende cellen en begint te nestelen in de baarmoederwand. Er wordt ook een eerste stofwisselingssysteem gevormd.

In week 4 is het embryo nog erg klein, ongeveer de grootte van een zandkorrel. Het is nog te klein om te zien met het blote oog en kan alleen worden waargenomen met behulp van een zeer krachtige microscoop. Op dit moment bestaat het embryo uit een groep van snel delende cellen, die zich zullen verder ontwikkelen tot de verschillende organen en weefsels van het lichaam. Er zijn geen duidelijke menselijke trekken zichtbaar, aangezien het embryo nog in de zogenaamde “blastocyste” fase zit.

Zwanger week 5

In week 5 gaat het embryo door een belangrijke fase van ontwikkeling. De cellen beginnen zich te specialiseren in verschillende weefsels en organen. Er worden ook de eerste tekenen van hersenontwikkeling waargenomen. Het hartje begint te kloppen en de bloedvaten worden gevormd. Ook begint het embryo zich in de baarmoeder te nestelen. De organen zoals nieren, lever en longen zijn aan het ontstaan, evenals de ledematen en wervelkolom.

In week 5 van de zwangerschap is de foetus ongeveer 2 mm groot. Het is nog steeds te klein om te zien met het blote oog. Het embryo heeft nog geen menselijke vormen, maar begint op dit moment te lijken op een kleine wormachtige figuur, met een klein rond hoofd en een lange ruggengraat. De ledematen en wervelkolom zijn zichtbaar. Het hartje begint te kloppen (wat je misschien kan zien met een inwendige echo) en circulatie van bloed begint.

Rond deze week zou je een beetje last kunnen hebben van bloedverlies, oftewel een innestelingsbloeding.

Zwanger week 6

In week 6 van de zwangerschap is het embryo ongeveer een halve centimeter groot. De armen en benen beginnen zich te vormen, maar zijn nog kort en zijn nog niet in verhouding met het lichaam. Het hoofd is groter dan het lichaam en de ogen en oren beginnen zich te vormen. De hersenen en het ruggenmerg beginnen ook te ontwikkelen. De placenta en de baarmoedermond beginnen ook te vormen. Dit is een kritieke periode in de ontwikkeling van het embryo, waar de basisstructuur van het lichaam wordt gelegd.

Rond deze week begint de misselijkheid op te spelen. Je kunt ook erg vermoeid zijn en opeens gevoelig zijn voor bepaalde geuren, zoals koffie. Je bent nu op de helft van het eerste trimester van je zwangerschap.

Zwanger week 7

In week 7 is het embryo ongeveer een halve tot 1 centimeter groot. De groei van het hoofd en het lichaam gaat snel. En de placenta en de navelstreng krijgen steeds meer vorm, maar het blijft allemaal erg klein en kwetsbaar. Je baby heeft nog geen gelaatstrekken en het lijkt nog meer op een kleine wormachtig wezentje.

Rond deze week kunnen je borsten gevoeliger en zichtbaar groter worden.

Zwanger week 8

In week 8 van de zwangerschap is de foetus ongeveer 1 tot anderhalve centimeter groot. De groei van het hoofd en het lichaam wordt versneld, armen en benen hebben gevormd en beginnen te bewegen. De ogen en oren zijn verder aan het ontwikkelen en bewegen zich naar de juiste positie. Het hartje begint meer te kloppen en de bloedvaten beginnen zich te vormen.

De placenta en de navelstreng zijn ook verder aan het vormen. De foetus begint zich te bewegen, maar dit zul je nog niet kunnen voelen. In deze week zijn de organen zich aan het vormen. Het hartje begint nu regelmatig te kloppen en de hersenen beginnen te ontwikkelen. Er zijn ook ontwikkelingen van organen gaande, zoals de nieren en het spijsverteringsstelsel.

Rond deze week zijn de kwaaltjes voor jou wel echt duidelijk. Misschien heb je al nagedacht over een zwangerschapsaankondiging?

Zwanger week 9

In week 9 is de foetus ongeveer de grootte van een groene olijf. Het hoofd is groot in verhouding tot de rest van het lichaam en de oren zijn dichtbij de juiste positie. De neus, mond en tong zijn zichtbaar en beginnen zich te ontwikkelen. De vingers en tenen beginnen te verschijnen. De organen, zoals de longen en nieren, beginnen ook te functioneren. De hartslag van de foetus is nu duidelijk te horen met behulp van een Doppler-apparaat. Het huidje is dun en doorzichtig, de ogen zijn gesloten en het haar en nagels beginnen te groeien. Kortom, het begint al echt op een baby te lijken!

Zwanger week 10

De hersenen van de foetus blijven snel groeien en ontwikkelen zich tot een complex systeem van zenuwen en hersencellen. In week 10 verdwijnen het staartje en zwemvliezen tussen vingers en tenen van je foetus.

Jouw baarmoeder begint ook te groeien en de placenta, die de foetus van voedingsstoffen en zuurstof voorziet, begint te functioneren. Het hormoon progesteron wordt geproduceerd, wat bijdraagt aan de groei van de baarmoeder en het voorbereiden van de borstklieren voor de borstvoeding.

Zwanger week 11

In week 11 v is de foetus ongeveer 5 tot 5,5 centimeter groot, vergelijkbaar met een flinke aardbei. De armen en benen zijn nu in verhouding met de rest van het lichaam, en de vingers en tenen zijn duidelijk afgebakend. De foetus gaat zijn beentjes nu ook rekken en strekken. De ogen en oren zijn nu in hun definitieve positie op het gezicht, en de hersenen ontwikkelen zich ook nog steeds snel door.

Rond deze week kunnen de eerste zwangerschapskwaaltjes weer een beetje afnemen, maar dat gebeurt echt niet bij iedereen. Sommige vrouwen hebben helaas niet alleen het eerste trimester van de zwangerschap zwangerschapskwaaltjes, maar blijven de gehele zwangerschap aanwezig.

Zwanger week 12

Aan het einde van het eerste trimester, slechts 12 weken na je laatste menstruatie is de foetus volledig gevormd. Alle organen, spieren, ledematen en botten zitten op hun plaats en de geslachtsorganen zijn goed ontwikkeld. Vanaf nu moet de baby groeien en rijpen. Het is nog steeds te vroeg om de bewegingen van de baby te voelen, maar hij zal behoorlijk bewegen.

Jij kan last hebben van het zwangerschapskwaaltje ‘verstopping’. Je merkt misschien dat je een beetje verstopt bent, maar lang niet iedereen krijgt last van constipatie tijdens de zwangerschap. Misschien heb je af en toe buikpijn of krampen. Dit is meestal geen reden tot zorg en kan worden veroorzaakt door constipatie, winderigheid of het groeien van uw banden want je baarmoeder wordt steeds groter.

Het eerste trimester zit erop! Nog twee trimesters te gaan…

Afbeelding: Shutterstock

Voor mama

7x wanneer je een keizersnede gehad hebt

Sanne

Of je nu spoedkeizersnede of een geplande keizersnede heb gehad, het herstel na een keizersnede is een proces vol emotionele en fysieke uitdagingen. En natuurlijk zijn de ervaringen van een keizersnede voor iedereen anders. Voorbereiden op zoiets lijkt dan ook vrijwel onmogelijk, want je kunt er pas iets zinnigs over zeggen, wanneer je het zelf meemaakt.

Achteraf had ik me best wat meer kunnen verdiepen in het ondergaan van een keizersnede. Mijn keizersnede was niet gepland. Het was zelfs helemaal nooit in me opgekomen dat het een optie zou zijn. Lekker naïef en vol goede moed ging ik mijn eerste bevalling in. Tot de bevalling niet vorderde en er een keizersnede volgde. Op dat moment hadden ze een hele cirkel in mijn beuk mogen knippen, als die baby er maar uitging. Maar toen ik weer bijzinnen kwam, was ik totaal niet voorbereid op het herstelproces.

Keizersnede gehad? Hier mijn ervaringen!

Zoals ik al zei, voorbereiden op een keizersnede is vrijwel onmogelijk. Maar toch had ik een aantal dingen van tevoren beter moeten laten doordringen. Ik had best wat onderzoek kunnen doen naar de ervaringen van anderen. Oh, heb jij een keizersnede gehad? En het herstel viel vies tegen? Had ik nou maar wat beter naar je geluisterd! Dan had ik tenminste een beetje geweten wat ik kon verwachten.

Het is een serieuze operatie

Een keizersnede is een zware operatie waarbij je buik en je baarmoeder worden doorgesneden en spieren worden losgetrokken om bij de baby te komen. Laat dat maar eventjes tot je doordringen. En ja, het is fantastisch dat het mogelijk is. Dat de baby dankzij een keizersnede veilig geboren kan worden. Maar dat staat volkomen los van de serieuze operatie die een moeder moet ondergaan.

Opstaan en lopen na een keizersnede

Laat mij hier maar lekker een paar dagen, wat zeg ik, weken liggen, was wat ik dacht na mijn keizersnede. Maar daar was de zuster het niet mee eens. Ik moest toch echt een keer gaan opstaan en lopen. Die eerste keer na mijn keizersnede uit bed stappen, heb ik echt als pijnlijk ervaren. Ik voelde me een oud dametje dat maar niet rechtop kon staan. Het korte stukje naar de badkamer toe was ik vooral trillerig, wankel en onzeker. Ik heb de arm van mijn partner bont en blauw geknepen, omdat hij mijn houvast was. Mijn buik voelde pijnlijk beklemmend en strak.

Die intense pijn in mijn buik, ondanks de pijnstilling, was de eerste vier dagen het ergst. En hoewel ik het liefste stokstijf in mijn bed bleef liggen, werd de pijn toch iedere dag een beetje minder. Ik denk dan ook dat voorzichtig blijven bewegen het herstel ten goede kwam.

Bloeding na een keizersnede

Een grote verrassing was de bloeding na de keizersnede, die enkele weken aanhield. Een beetje dom misschien, maar ik had daar helemaal niet aan gedacht. Iedereen om me heen zei ook, nu hoef je in ieder gaval niet dat suffe kraam verband te gebruiken. Nou wel dus! Het dikke baarmoederslijmvlies dat zich tijdens de zwangerschap heeft opgehoopt, moet er toch uit. Na verloop van tijd werd het bloedverlies wel lichter, maar het heeft toch zeker vier weken geduurd.

Naweeën?!

En wie dankt dat je na een keizersnede geen naweeën kunt hebben, heeft het mis! Ook na een keizersnede moet de baarmoeder weer krimpen. Op de tweede dag na de bevalling kreeg ik uit het niets sterke krampen die veel heviger waren dan menstruatiekrampen. Naweeën dus!

De beperkingen

Ik had een heel ander beeld van de kraamweek geschetst dan hoe het in werkelijkheid verliep. En ik had heus wel rekening gehouden met kraamtranen en ‘van je roze wolk afdonderen’. Maar dat ik zó beperkt zou zijn na een keizersnede, had ik me nooit voor kunnen stellen.

Nu hebben ze het weleens over ‘hulp accepteren als nieuwe moeder, lastig, bladieblabla’. Ik kon niet anders dan hulp accepteren! Mijn dag bestond uit naar het toilet schuifelen en borstvoeding geven aan een baby die iemand anders moest aangeven, want zelf mijn baby oppakken lukte in de kraamweek echt niet. En het kan natuurlijk gerust dat veel vrouwen het herstel van een keizersnede zonder problemen ervaren. Maar ik heb de beperkingen na een keizersnede best heel zwaar ervaren.

Focus op herstellen

Ze zeggen toch wel eens, je kunt pas voor een ander zorgen als je eerst zelf goed in je vel zit? Ik vond dat die eerste periode na mijn keizersnede een hele lastige. Ik was voor het eerst moeder geworden en ik wilde me natuurlijk focussen op mijn baby. Maar helaas was al mijn focus op het herstellen van mijn lichaam. En uiteindelijk lukt dat beetje bij beetje wel weer, maar van mij had het herstel een stuk sneller mogen gaan. Wellicht was ik ietwat ongeduldig.

Het litteken

En dan natuurlijk het litteken! Het internet staat vol met tips over hoe je ervoor zorgt dat de wond mooi geneest en hoe je het littekenweefsel tot het minimale beperkt. Maar er staat nergens hoe je je litteken moet accepteren. Dit klinkt misschien gek, maar toen ik de bevalling in ging, had ik er geen rekening mee gehouden dat ik zou eindigen met een litteken op mijn buik. En hoewel ik dankbaar was dat er een gezonde baby uit was gekomen, deed dat litteken toch wat met mij. Ervaring heeft mij geleerd dat je sommige dingen ‘een plekje moet geven’ en zo was dat ook met het litteken na mijn keizersnede.

Afbeelding: Shutterstock

Lijstjes, Voor mama

Wanneer je moeder van een peuter bent

Sanne

Onlangs zat ik met een stel vriendinnen te kletsen over onze peuters. Dat is namelijk meestal het onderwerp waar het tijdens onze gesprekken op uitdraait. Maar opeens realiseerde we dat onze lieve kleine pareltjes in de fase van kleine monstertjes waren beland. De ene herkenbare situatie na de andere herkenbare peutersituatie kwam aan bod. We hoefden onze zinnen niet af te maken, we wisten gewoon waar de ander het over had. En zo kwamen we op een hele waslijst waarin we vertellen dat we moeder van een peuter zijn, zonder te zeggen moeder van een peuter te zijn.

Moeder van een peuter

Vertel dat je moeder van een peuter bent, zonder te zeggen dat je moeder van een peuter bent.

Hier komen ze!

‘Vandaag is het dag van de werkgever. Zal ik mijn kind een bloemetje geven?’

‘Ik gebruik billendoekjes niet alleen bij het verschonen van een luier…’

‘Ik zeg: ik hou zoveel van je! En als antwoord krijg ik een klap in mijn gezicht.’

‘Ik heb vandaag een serieuze discussie gevoerd over de kleur roze’

‘Niet likken aan de lantaarnpaal!’

Lees ook: ‘Wat doe je de hele dag thuis met je peuter?‘

‘Vorige week was boerenkool met worst zijn lievelingseten, vandaag is dat het goorste ooit’

‘Ik at vandaag chips in de trapkast’

‘Ik heb mijn kind vandaag veel te pittig eten voorgeschoteld… Het waren pannenkoeken’

‘Ooit was mijn muur wit’

‘Ik drink koude koffie’

‘Ik dacht dat ik geduld had, tot ik zag hoe iemand zelf zijn rits dicht wilde doen’

‘Ik kan het boek ‘ik zou wel een kindje lusten’ achterstevoren en met mijn ogen dicht voorlezen‘

‘Vandaag vond ik een stuk rijstwafel tussen de kussens van de bank’

‘Ik heb vandaag mezelf moeten overtuigen dat ik niet nóg een aflevering Wordparty wilde kijken’

‘Ik was van plan te douchen tijdens zijn middagdutje…’

‘Niet aan de douchedeur likken!’

‘Mijn Google verleden bestaat uit ‘hoe overtuig ik iemand’, ‘hoe win in een disscussie’ en ‘waarom zijn peuters zo snel boos?’

‘Ik dacht dat ik best veel geduld had, tot we samen boodschappen gingen doen’

‘Niet likken aan het winkelkarretje!’

‘Ik dacht dat ik geduld had, tot ik zag hoe iemand zelf zijn boterham wilde smeren’

‘Ik denk dat ik een opvoedboek ga schrijven met de titel: ‘Oké, prima, je doet maar’

‘Zelfs als ik mijn lippen stevig op elkaar houd, wordt er bij mij regelmatig een afgekloven soepstengel naar binnen gedouwd.

‘Ik dacht dat ik geduld had…’

Afbeeldingen: Shutterstock

Baby, Voor mama, Voor papa

Een huilbaby… Wanneer stopt het?

Pauline

Het onophoudelijke gejammer van een pasgeboren baby zorgt ervoor dat je als ouder in een achtbaan van emoties wordt gezet. Van zorgen (is de baby ziek?) tot irritatie (houdt dit ooit op?) en uitputting (slaapgebrek). Het goede nieuws is dat huilen normaal voor een baby. Het slechte nieuws is dat het weken vrijwel non-stop door kan gaan en dan spreken we van een huilbaby.

Wanneer houdt het vele huilen op?

Veel kersverse ouders vragen zich dan ook af wanneer het huilen van hun baby stopt? Maar het is moeilijk om precies te zeggen wanneer een baby zal ophouden met veel te huilen, omdat dit bij elke baby anders is. Sommige baby’s huilen meer dan andere, en sommige periodes van hun leven zullen ze meer huilen dan andere. Over het algemeen zullen baby’s echter minder gaan huilen naarmate ze ouder worden en beter in staat zijn om hun behoeften op andere manieren te communiceren, zoals door te lachen of te praten. Als je baby oud genoeg is om te praten, kun je proberen te achterhalen wat hem of haar dwars zit door te vragen wat er aan de hand is.

Wanneer een huilbaby?

Wanneer is je baby een huilbaby? Wat zijn de symptomen en wat is de definitie van een huilbaby precies?

Een huilbaby is een baby die vaak en lang huilt. Soms speek je van een huilbaby als je als ouder het als een probleem ervaart. De officiële definitie van een huilbaby is een baby die meer dan 3 uur per dag, meer dan 3 dagen per week en tenminste 3 weken achter elkaar huilt. Het huilen kan een aantal verschillende oorzaken hebben en kan soms moeilijk te diagnosticeren zijn. Sommige van de symptomen van een huilbaby kunnen zijn:

Huilen tijdens de voeding of direct na de voeding
Huilen na het verschonen van de luier
Huilen tijdens of na het geven van een bad
Huilen tijdens het spelen of in rust
Huilen tijdens of na het geven van medicijnen

Het is belangrijk om te onthouden dat huilen een normaal gedrag is voor een baby en dat baby’s soms gewoon huilen zonder duidelijke reden.

De oorzaak van een huilbaby

Als ouder wil je graag de oorzaak van het huilen weten. Want als je eenmaal de oorzaak van het vele huilen weet, kun je daarop inspelen. Er kunnen verschillende oorzaken zijn voor een huilbaby. De meest voorkomende oorzaken van een huilbaby zijn:

Pijn of ongemak: Baby’s kunnen huilen vanwege pijn of ongemak, zoals bijvoorbeeld een volle luier, een te strakke kleding, of een maag- of darmprobleem.
Vermoeidheid of honger: Baby’s kunnen huilen als ze moe zijn of als ze honger hebben.
Onwennigheid of ongemak: Baby’s kunnen huilen als ze zich onwennig of ongemakkelijk voelen, zoals bijvoorbeeld als ze in een nieuwe omgeving zijn of als ze te warm of te koud zijn.
Onvoldoende aandacht: Sommige baby’s kunnen huilen als ze zich verwaarloosd voelen of als ze behoefte hebben aan sociale interactie.
Reflux: Reflux is een aandoening waarbij maagzuur terugvloeit naar de slokdarm, wat kan leiden tot huilen en ongemak.

Hoe ga je ermee om?

Het is bizar dat de ene ouder zich verveelt met een baby, terwijl de ander zich afvraagt of het huilen ooit ophoudt. Buiten de vraag ‘wanneer stopt het huilen?’ kun je jezelf ook afvragen, hoe ermee om te gaan. Om te beginnen zijn een aantal dingen die je kunt proberen als je baby veel huilt:

Controleer of de baby honger heeft of dat de luier vol is. Probeer de baby te voeden of de luier te verschonen.
Probeer te achterhalen of de baby pijn heeft. Controleer of de baby geen koorts heeft of dat hij geen pijn heeft aan het oor, de tandjes of de buik.
Probeer de baby te kalmeren door hem te wiegen, te zingen of te praten. Sommige baby’s vinden het ook fijn om over de rug of de buik te worden gewreven. Baby’s hebben huidhonger.
Zorg ervoor dat de baby niet te warm of te koud is. Gebruik licht gewicht dekens om de baby op een comfortabele temperatuur te houden.
Probeer de baby af te leiden door met hem te spelen of door hem rond te dragen. Sommige baby’s vinden het fijn om te kijken naar een mobiel of een ander helder object.
Als de baby huilt tijdens het slapen, probeer hem dan te kalmeren zonder hem op te tillen. Sommige baby’s hebben gewoon een beetje tijd nodig om weer in slaap te vallen.

Ervaringen met een huilbaby

Het is normaal dat ouders bezorgd zijn als hun baby veel huilt, omdat dit kan leiden tot stress en vermoeidheid. Sommige ouders kunnen zich ook schuldig voelen als hun baby veel huilt, omdat ze denken dat ze iets verkeerd doen. De ervaringen met een huilbaby zijn per ouder natuurlijk verschillend, omdat iedereen er anders mee omgaat.

Maar weet dat het heel normaal is dat je als ouder je zorgen maakt en geëmotioneerd raakt als je baby een huilbaby blijkt te zijn. Het is belangrijk om te onthouden dat het huilen van een baby een manier is voor hem of haar om te communiceren en dat het huilen op zichzelf geen teken is van een slechte ouder of een kind dat moeilijk is.

Probeer je baby te troosten en te achterhalen wat hem of haar dwars zit. En uit ervaring weten we dat het belangrijk is om hulp te zoeken als je je zorgen maakt of als je het gevoel hebt dat je het niet alleen aankunt. Zoek bijvoorbeeld andere ouders die ervaring hebben met een huilbaby. Het is ook belangrijk om voldoende rust en ontspanning te nemen om te voorkomen dat je oververmoeid raakt. Als je je zorgen maakt over hoe het huilen van je baby je emotioneel beïnvloedt, overweeg dan om professioneel advies te zoeken van een arts of een psycholoog.

Uitgelichte afbeelding: Shutterstock