21x wat ik denk wanneer mijn kind waterpokken heeft!

Waterpokken is zo’n kinderziekte waarvan je weet dat het een keer komt, maar je zit er eigenlijk nooit op te wachten. ‘Ze kunnen het beter maar gehad hebben’, wordt zo vaak gezegd. En het is ook zeker zo, je kunt de waterpokken beter krijgen wanneer je klein bent. Maar wanneer je middenin de waterpokken zit, is dat wel het laatste waar je aan denkt!

Maar goed, dat terzijde! Want hier zijn 21 dingen waar je je wél aan denkt als je kind waterpokken heeft.

1. Is dit nou een waterpok? Even googelen. OMG, wat een verschrikkelijke foto’s! Ziet mijn kind er over een paar dagen ook zo uit?

2. Moet ik mijn kind thuis houden? Moeten we met z’n allen in quarantaine? Hoe werkt dit?

3. Oh, kind met blaasjes mag niet naar school. Hoezo zat Henkie met z’n pokkenkop dan wél in de klas?

4. Wat een heerlijkheid, voorlopig geen speeldates over de vloer!

5. Hoezo appt de moeder van Brammetje of mijn kind even met haar kind kan komen knuffelen? Weird!

6. Dag 1: Ach die waterpokken vallen best mee! Hij heeft er hooguit vijf…

7. Dag 2: Oh, zijn er toch een paar bijgekomen. Nou ja, als dit alles is…

8. Dag 3 en 4: Dit is de hel op aarde. Janken en jeuk, dag en nacht. Ik google nog maar eens wat echt tegen de jeuk helpt.

9. Daar zit ik dan. Om 2 uur ’s nachts, met mijn kind in een havermout bad.

10. Waarom werken al die achterlijk dure zalfjes niet!

11. Niet te geloven waar al die waterpokken opduiken! Oogleden, oorschelpen, voetzolen, handpalmen… OM over de geslachtsdelen nog maar te zwijgen.

12. Wie heeft bedacht dat ze het maar beter gehad kunnen hebben?

13. Ach arm kind! Kon ik het maar van je overnemen… Nou ja, bij nader inzien… toch maar niet.

14. Of je na 15 afleveringen Zack & Quack er nog ééntje mag kijken? Tuurlijk joh!

15. Je kind is zo moe en overstuur dat het je niet kan schelen hoe of waar het gaat slapen, zolang het maar gaat slapen.

16. Prima, ik ga wel weer met je in een havermout bad zitten, waarom zouden we die dure zalfjes nog smeren?

17. Voor je het weet ligt je kind over je tweepersoonsbed en zijn jij en je partner op de grond beland.

18. Niet krabben, niet krabben, niet krabben!

19. Oh wat een ravage, mijn kind moet de rest van zijn leven door met allemaal kraters op zijn hoofd. Huil!

20. Inmiddels is de moeder van Brammetje erop terug gekomen… Succes ermee!

21. Zijn écht alle waterpokken opgedroogd? Echt? Wijn!


Uitgelichte afbeelding: Shutterstock

7x wanneer je een keizersnede hebt gehad

Of je nu spoedkeizersnede of een geplande keizersnede heb gehad, het herstel na een keizersnede is een proces vol emotionele en fysieke uitdagingen. En natuurlijk zijn de ervaringen van een keizersnede voor iedereen anders. Voorbereiden op zoiets lijkt dan ook vrijwel onmogelijk, want je kunt er pas iets zinnigs over zeggen, wanneer je het zelf meemaakt.

Achteraf had ik me best wat meer kunnen verdiepen in het ondergaan van een keizersnede. Mijn keizersnede was niet gepland. Het was zelfs helemaal nooit in me opgekomen dat het een optie zou zijn. Lekker naïef en vol goede moed ging ik mijn eerste bevalling in. Tot de bevalling niet vorderde en er een keizersnede volgde. Op dat moment hadden ze een hele cirkel in mijn beuk mogen knippen, als die baby er maar uitging. Maar toen ik weer bijzinnen kwam, was ik totaal niet voorbereid op het herstelproces.

Keizersnede gehad? Hier mijn ervaringen!

Zoals ik al zei, voorbereiden op een keizersnede is vrijwel onmogelijk. Maar toch had ik een aantal dingen van tevoren beter moeten laten doordringen. Ik had best wat onderzoek kunnen doen naar de ervaringen van anderen. Oh, heb jij een keizersnede gehad? En het herstel viel vies tegen? Had ik nou maar wat beter naar je geluisterd! Dan had ik tenminste een beetje geweten wat ik kon verwachten.

Het is een serieuze operatie

Een keizersnede is een zware operatie waarbij je buik en je baarmoeder worden doorgesneden en spieren worden losgetrokken om bij de baby te komen. Laat dat maar eventjes tot je doordringen. En ja, het is fantastisch dat het mogelijk is. Dat de baby dankzij een keizersnede veilig geboren kan worden. Maar dat staat volkomen los van de serieuze operatie die een moeder moet ondergaan.

Opstaan en lopen na een keizersnede

Laat mij hier maar lekker een paar dagen, wat zeg ik, weken liggen, was wat ik dacht na mijn keizersnede. Maar daar was de zuster het niet mee eens. Ik moest toch echt een keer gaan opstaan en lopen. Die eerste keer na mijn keizersnede uit bed stappen, heb ik echt als pijnlijk ervaren. Ik voelde me een oud dametje dat maar niet rechtop kon staan. Het korte stukje naar de badkamer toe was ik vooral trillerig, wankel en onzeker. Ik heb de arm van mijn partner bont en blauw geknepen, omdat hij mijn houvast was. Mijn buik voelde pijnlijk beklemmend en strak.

Die intense pijn in mijn buik, ondanks de pijnstilling, was de eerste vier dagen het ergst. En hoewel ik het liefste stokstijf in mijn bed bleef liggen, werd de pijn toch iedere dag een beetje minder. Ik denk dan ook dat voorzichtig blijven bewegen het herstel ten goede kwam.

Bloeding na een keizersnede

Een grote verrassing was de bloeding na de keizersnede, die enkele weken aanhield. Een beetje dom misschien, maar ik had daar helemaal niet aan gedacht. Iedereen om me heen zei ook, nu hoef je in ieder gaval niet dat suffe kraam verband te gebruiken. Nou wel dus! Het dikke baarmoederslijmvlies dat zich tijdens de zwangerschap heeft opgehoopt, moet er toch uit. Na verloop van tijd werd het bloedverlies wel lichter, maar het heeft toch zeker vier weken geduurd.

Naweeën?!

En wie dankt dat je na een keizersnede geen naweeën kunt hebben, heeft het mis! Ook na een keizersnede moet de baarmoeder weer krimpen. Op de tweede dag na de bevalling kreeg ik uit het niets sterke krampen die veel heviger waren dan menstruatiekrampen. Naweeën dus!

De beperkingen

Ik had een heel ander beeld van de kraamweek geschetst dan hoe het in werkelijkheid verliep. En ik had heus wel rekening gehouden met kraamtranen en ‘van je roze wolk afdonderen’. Maar dat ik zó beperkt zou zijn na een keizersnede, had ik me nooit voor kunnen stellen.

Nu hebben ze het weleens over ‘hulp accepteren als nieuwe moeder, lastig, bladieblabla’. Ik kon niet anders dan hulp accepteren! Mijn dag bestond uit naar het toilet schuifelen en borstvoeding geven aan een baby die iemand anders moest aangeven, want zelf mijn baby oppakken lukte in de kraamweek echt niet. En het kan natuurlijk gerust dat veel vrouwen het herstel van een keizersnede zonder problemen ervaren. Maar ik heb de beperkingen na een keizersnede best heel zwaar ervaren.

Focus op herstellen

Ze zeggen toch wel eens, je kunt pas voor een ander zorgen als je eerst zelf goed in je vel zit? Ik vond dat die eerste periode na mijn keizersnede een hele lastige. Ik was voor het eerst moeder geworden en ik wilde me natuurlijk focussen op mijn baby. Maar helaas was al mijn focus op het herstellen van mijn lichaam. En uiteindelijk lukt dat beetje bij beetje wel weer, maar van mij had het herstel een stuk sneller mogen gaan. Wellicht was ik ietwat ongeduldig.

Het litteken

En dan natuurlijk het litteken! Het internet staat vol met tips over hoe je ervoor zorgt dat de wond mooi geneest en hoe je het littekenweefsel tot het minimale beperkt. Maar er staat nergens hoe je je litteken moet accepteren. Dit klinkt misschien gek, maar toen ik de bevalling in ging, had ik er geen rekening mee gehouden dat ik zou eindigen met een litteken op mijn buik. En hoewel ik dankbaar was dat er een gezonde baby uit was gekomen, deed dat litteken toch wat met mij. Ervaring heeft mij geleerd dat je sommige dingen ‘een plekje moet geven’ en zo was dat ook met het litteken na mijn keizersnede.


keizersnee gehad

Afbeelding: Shutterstock

Wanneer je moeder van een peuter bent

Onlangs zat ik met een stel vriendinnen te kletsen over onze peuters. Dat is namelijk meestal het onderwerp waar het tijdens onze gesprekken op uitdraait. Maar opeens realiseerde we dat onze lieve kleine pareltjes in de fase van kleine monstertjes waren beland. De ene herkenbare situatie na de andere herkenbare peutersituatie kwam aan bod. We hoefden onze zinnen niet af te maken, we wisten gewoon waar de ander het over had. En zo kwamen we op een hele waslijst waarin we vertellen dat we moeder van een peuter zijn, zonder te zeggen moeder van een peuter te zijn.

Moeder van een peuter

Vertel dat je moeder van een peuter bent, zonder te zeggen dat je moeder van een peuter bent.

Hier komen ze!

‘Vandaag is het dag van de werkgever. Zal ik mijn kind een bloemetje geven?’

‘Ik gebruik billendoekjes niet alleen bij het verschonen van een luier…’

‘Ik zeg: ik hou zoveel van je! En als antwoord krijg ik een klap in mijn gezicht.’

‘Ik heb vandaag een serieuze discussie gevoerd over de kleur roze’

‘Niet likken aan de lantaarnpaal!’

Lees ook: ‘Wat doe je de hele dag thuis met je peuter?

‘Vorige week was boerenkool met worst zijn lievelingseten, vandaag is dat het goorste ooit’

‘Ik at vandaag chips in de trapkast’

‘Ik heb mijn kind vandaag veel te pittig eten voorgeschoteld… Het waren pannenkoeken’

‘Ooit was mijn muur wit’

‘Ik drink koude koffie’

‘Ik dacht dat ik geduld had, tot ik zag hoe iemand zelf zijn rits dicht wilde doen’

‘Ik kan het boek ‘ik zou wel een kindje lusten’ achterstevoren en met mijn ogen dicht voorlezen

‘Vandaag vond ik een stuk rijstwafel tussen de kussens van de bank’

‘Ik heb vandaag mezelf moeten overtuigen dat ik niet nóg een aflevering Wordparty wilde kijken’

‘Ik was van plan te douchen tijdens zijn middagdutje…’

‘Niet aan de douchedeur likken!’

‘Mijn Google verleden bestaat uit ‘hoe overtuig ik iemand’, ‘hoe win in een disscussie’ en ‘waarom zijn peuters zo snel boos?’

‘Ik dacht dat ik best veel geduld had, tot we samen boodschappen gingen doen’

‘Niet likken aan het winkelkarretje!’

‘Ik dacht dat ik geduld had, tot ik zag hoe iemand zelf zijn boterham wilde smeren’

‘Ik denk dat ik een opvoedboek ga schrijven met de titel: ‘Oké, prima, je doet maar’

‘Zelfs als ik mijn lippen stevig op elkaar houd, wordt er bij mij regelmatig een afgekloven soepstengel naar binnen gedouwd.

‘Ik dacht dat ik geduld had…’


Afbeeldingen: Shutterstock

Ik ben dus die servetten ouder…

Ik kwam van de week een artikel tegen over de do’s en don’ts bij het kerstdiner van school. De do’s en don’ts kwamen van de meesters en juffen en ik dacht meteen, ah dat is handig! Tips vanuit het front zijn natuurlijk altijd welkom. Maar al snel kwam ik er achter dat ik ‘dat moeder zijn’ weer eens helemaal verkeerd begreep…

Kerstdiner = avondeten

Het begon al met het belerende zinnetje ’tijdens een kerstdiner eten we avondeten’. Het wijsvingertje bleef bij ieder idee dat in me op kwam maar heen en weer gaan in mijn hoofd. Roomsoesjes, dat vinden de kinderen lekker! Of een zak nacho’s, mijn kind wordt daar blij van. Maar nee, volgens deze juf zijn ik citeer; ‘roze koeken, een zak chips of een fles Fanta zijn geen dingen om mee te geven naar een etentje op school…”

Bummer! Daar gaan mijn creatieve ideeën.

En zo gingen de don’ts nog wel even door. Geen heel stokbrood, want wie gaat dat snijden? Geen chocoladefondue of een airfryer. Maar waarom niet eigenlijk? Dat is toch een droom kerstdiner voor kinderen?

Halverwege het artikel kwam ik tot de conclusie dat ik het beste maar gewoon een pakje servetten aan mijn kind kon meegeven. Wel zo veilig.

Maar toen las ik meester Luc zijn don’ts…

“Je hebt elk jaar wel de servetten-ouder ertussen zitten. Die het voor elkaar krijgt om er makkelijk vanaf te komen, met een pak servetten dus.”

Meester Luc uit Amsterdam

De keuze voor servetten staat dus gelijk aan ‘er makkelijk vanaf komen’. Jaja. Ik voelde me toch een beetje aangesproken, want ja… je raadt het natuurlijk al. Ik gaf namelijk mijn kind servetten mee als inbreng voor het kerstdiner. Maar heel lang voel ik me er niet lullig over, want meester Luc en ik liggen sowieso niet erg op één lijn… Hij bedankt namelijk de afwasouder omdat het een een ondankbare taak is om alle overgebleven vaat te moeten afwassen, en hij vindt het zo fijn voor de leerkracht om daar hulp bij te krijgen.

Afwasouder? Hoe verzinnen ze het!? Hier begrijpt de meester het toch even verkeerd. Volgend jaar geef ik niet alleen servetten aan mijn kind mee, maar ook een stapel wegwerp servies. En of ik er makkelijk vanaf ga komen.

Net moeder, maar ik verveel me met een baby

Wanneer je net moeder bent geworden, zou je vreugde en dankbaarheid moeten voelen. Zou je elke negatieve emotie die binnensluipt moeten uitbannen. Hoe kun je je aan het moederschap ergeren? Hoe durf je toe te geven dat je verlangt naar tijd voor jezelf? En hoe kun je je vervelen?

Als nieuwe moeder is het normaal om een achtbaan van emoties te voelen, van vreugde tot verdriet en alles daartussenin. Maar er is één veelvoorkomend gevoel dat niet vaak besproken wordt en dat is verveling.

Schuldgevoel

Struggle jij met dit bovenstaande? Dan heb ik nieuws voor je! Ik was net moeder geworden en ik verveelde me soms te pletter met mijn baby naast me.

Natuurlijk was mijn baby mijn wondertje. Ik was er ook regelmatig druk mee in de weer. Het voeden, het verschonen, het knuffelen en het in slaap krijgen. Maar over het algemeen verveelde ik me. Ik miste interactie en misschien ook wel een beetje uitdaging.

Gekluisterd aan huis zat ik daar met mijn baby. Ik had naast het verzorgen van mijn baby, geen idee wat ik de hele dag moest doen. Lag mijn baby in de box en keek ik tv, dan voelde ik mij schuldig. Probeerde ik mijn baby te vermaken, dan verveelde ik me eigenlijk te pletter. En vervolgens voelde ik mij daar weer schuldig over. Dat ik niet een beetje meer plezier had in het ‘spelen’ met mijn baby.

Ik had verdorie maanden uitgekeken naar het moment om samen met mijn baby te zijn. Er waren zoveel dingen die ik met haar kon doen. Maar daar zat ik dan, me kapot te vervelen.

Vervelen als nieuwe moeder is vrij normaal

Maar toen kwam ik een andere nieuwe moeder tegen en kwam ik erachter dat verveling vrij normaal is. Ook zij had moeite om een invulling aan deze nieuwe rol te geven. Opeens heb je niets anders te doen hebben dan eindeloos schommelen, verschonen, voeden en koetsie koetsie zeggen. En dat betekent niet dat je niet geniet van de momenten dat je je baby in je armen hebt. Het betekent niet dat je niet dankbaar bent. Het betekent gewoon dat sommige momenten met een baby gewoon verrekte saai zijn. En omdat schuldgevoel nog nooit eerder zo aanwezig is geweest, de verveling toeslaat.

Goed nieuws!

Het goede nieuws is, is dat schuldgevoel ook bij het moederschap hoort. Niet dat die schuldgevoelens nou zo leuk zijn, maar het is volkomen normale reactie. Een reactie die je moet ondergaan en vervolgens weer mag loslaten. Je hoeft je namelijk niet schuldig te voelen wanneer je even je social media checkt terwijl je je baby aan het voeden bent. Je hoeft je niet schuldig te voelen wanneer je een serie kijkt, terwijl je baby in de box ligt te chillen.

En wanneer je volledig loslaat en overgeeft aan de verveling, zul je zien dat verveling ontspanning wordt. Ontspanning die je als nieuwe moeder goed kunt gebruiken! Want voor je het weet verveel je je geen moment meer en ben je alleen nog maar achter je kleintje aan aan het rennen.

Hoe voelen weeën? Ervaringen van beginnende wee tot perswee

Wanneer de uitgerekende datum nadert, zal iedere zwangere vrouw het zich afvragen. Hoe voelen weeën? Waarschijnlijk heb je al wel wat voorweeën gevoeld, ook wel harde buiken genoemd. Maar zijn dit ook de weeën zoals je ze voelt tijdens de bevalling? Of je deze voorweeën kunt vergelijken met de weeën tijdens de bevalling, daar valt over te twisten. Maar wees gerust! Wanneer de bevalling daadwerkelijk begint, zul je dat waarschijnlijk wel herkennen. Dit is wat je kunt verwachten van weeën tijdens de bevalling. 

Lees meer

Uitspraken over temperamentvolle kinderen, die niet waar zijn

Mijn dochter is vanaf haar geboorte al ’temperamentvol’. Tuurlijk was ze ook een schattig klein baby’tje, maar er zat me toch een pit in, dat houd je niet voor mogelijk. We deden zo luchtig mogelijk over haar pittige karaktertje, maar in werkelijkheid was het uitputtend. En nu ik zo terugkijk durf ik zelfs te zeggen dat het soms gewoon een kwelling was.

Zij werd ouder en ik werd wijzer. Uiteraard kwamen al die inzichten niet vanzelf. Ieder artikel over temperamentvolle kinderen en kinderen met een sterke wil nam ik in me op. Ik haalde boeken als Lastige kinderen? Heb jij even geluk in huis. En ik spitte zelfs alle forums op het internet uit, om maar aan informatie te komen over hoe ik met mijn kleintje om kon gaan. En steeds stuitte ik weer tegen het feit, dat we niet alle temperamentvolle kinderen in één hokje kunnen plaatsen. Er is niet één manier. Maar er zijn wel heel veel uitspraken over temperamentvolle kinderen die niet waar zijn.

Temperamentvolle kinderen hebben een ‘dikke huid’

Ze zeggen dat kinderen met een sterke wil over een ‘dikke huid’ beschikken. Vaak wordt er gedacht dat daarmee bedoeld wordt, dat ze wel tegen een stootje kunnen. In werkelijkheid is het voor een ander een dikke huid waar lastig doorheen geprikt kan worden. Temperamentvolle kinderen zijn juist heel gevoelige kinderen. Ze zijn zich zeer bewust van veranderingen in hun omgeving en reageren daar ook vaak gevoelig op.

Kinderen met een sterke wil lijken misschien heel ‘stoer’. Zeker als ze op een overtuigende manier hun zin kunnen doordrijven. Maar vaak verbergt die scherpe buitenkant alleen maar verwarde gevoelens en een gestreste binnenkant.

Ze zijn gewoon koppig

Als je niet verder kan kijken dan ‘gewoon koppig’, zul je nooit begrijpen hoe het in een koppie van een temperamentvol kind gaat.

Grenzen opzoeken

Ze zoekt gewoon je grenzen op of ze is je aan het uitdagen! Hoe vaak er wel niet gedacht wordt dat een kind met een sterke wil, ‘je gewoon aan het uitdagen is’. Temperamentvolle kinderen hebben absoluut duidelijkheid nodig, ook in de vorm van een duidelijke grens. Maar dat is een heel verschil met een kind die je ‘gewoon uitdaagt’ of ‘alleen maar haar zin wil doordrijven’.

Ze zijn gewoon dwars

Ze wil gewoon dwarsliggen om het dwarsliggen. Maar geloof me, er is geen kind op de wereld die het leuk vindt om ruzie te maken met zijn of haar ouders. Een kind met een sterke wil heeft ook een sterke mening.

Zelfs toen we de keuze tactiek bij mijn dochter gingen gebruiken, werd het een discussie. Je mag vandaag kiezen uit deze spijkerbroek of deze rok. Haar antwoord was: ‘geen van beide, ik wil die jurk’. Temperamentvolle kinderen weten wat ze willen, en ze iets écht willen, kunnen niet uit hun koppige houding worden gehaald. En dat heeft niks te maken met ‘gewoon dwars doen’.

Ze moeten eens goed opgevoed worden

Als temperamentvolle kinderen hun sterke wil laten horen, zullen omstanders direct naar de ouders wijzen. Het kind moet eens goed opgevoed worden! Het is het meest kwetsende dat ik ooit gehoord heb. In mijn gezin met vier kinderen, ben ik in de opvoeding het meeste bezig om mijn temperamentvolle kind in goede banen te begeleiden. Dus inmiddels weet ik ook, dat het het feit dat één van mijn kinderen een sterke wil heeft, helemaal niets te maken heeft met de opvoeding.

Kindvriendelijke recepten met gehakt

Ben je op zoek naar lekkere nieuwe recepten die het goed doen bij de kleintjes? Dan hebben we hier heerlijke kindvriendelijke recepten met gehakt waar je kleintjes zeker weten van zullen smullen! Geen gekkigheid, maar gewoon lekkere en eenvoudige kindvriendelijke recepten. Want wij weten precies waar je als ouder op zit te wachten.

Gehakt balletjes in tomatensaus

Kindvriendelijker wordt het bijna niet met deze gehaktballetjes in tomatensaus! De kleintjes zijn er dol op en je kunt het serveren met witte rijst.

Ingrediënten:

  • olijfolie
  • 1 ui
  • 2 teentjes knoflook
  • 2 eetlepels tomatenpuree
  • 150 ml water
  • 400 gram tomaten in blokjes (uit blik)
  • 500 g rundergehakt
  • 1/2 theelepel gemalen komijn
  • 15 gram verse basilicum
  • witte rijst

Je snijdt de ui, knoflook en basilicum fijn. Dit meng je samen met het gehakt, en de gemalen komijn. Van het mengsel maak je gehaktballetjes. Deze gehakt balletjes bak je met olijfolie even kort in de pan. Vervolgens voeg je de tomaten, tomatenpuree en het water toe aan de balletjes. Even roeren en de balletjes gaar laten sudderen. Serveren met witte rijst en je hebt een fantastisch kindvriendelijk gerecht op tafel staan!

Gehakt pasteitje

Dit is niet alleen een kindvriendelijk recept met gehakt, het is ook nog eens heel leuk om samen met je kleintje te maken. Gehakt pasteitjes zijn, net als saucijzenbroodjes, altijd een succes bij kinderen. Voeg er wat rauwkost als paprika, komkommer en worteltjes aan toe en je hebt een fantastische maaltijd!

Ingrediënten:

  • bladerdeeg
  • olijfolie
  • 1 ui (fijn gehakt)
  • 350 g rundergehakt
  • 1 theelepel gemalen komijn
  • 1 theelepel paprika poeder
  • 1 theelepel gemalen koriander
  • 100 ml water
  • groene olijven (heel fijn gesneden)
  • 15 gram peterselie ( fijn gehakt)
  • 1 ei

Verwarm de oven op 200 graden. Meng het gehakt met de gemalen komijn, paprika poeder en gemalen koriander. Fruit het uitje in de pan met een beetje olie. Voeg vervolgens het gehakt mengsel eraan toe en ook de 100 ml water. Breng het aan de kook en laat het 5 minuutjes sudderen. Vervolgens laat je het gehaktmengsel afkoelen en roer je de groene olijven en de peterselie er doorheen. Van dit prutje maak je met het bladerdeeg pasteitjes. De pasteitjes smeer je in met een geklopt eitje. Doe de pasteitjes 20 minuutjes in de oven en smullen maar!

Spaghetti bolognese

Dit is natuurlijk een klassiekertje, maar het blijft een fantastisch recept met gehakt voor kinderen. Makkelijker wordt het ook niet, kinderen vinden het lekker en het is een gerecht dat eenvoudig te maken is.

Ingrediënten:

  • olijfolie
  • 1 ui
  • 500 g rundergehakt
  • 1 teentje knoflook
  • blikje tomatenpuree
  • 1 theelepel oregano
  • 1 blik tomatenblokjes
  • 2 eetlepels zoete chilisaus
  • spaghetti
  • zout en peper

Kook de spaghetti volgens de verpakking. Fruit het uitje en de knoflook in een pan en voeg het gehakt toe. Voeg vervolgens de oregano, tomatenpuree, tomaten blokjes en wat zout en peper naar smaak toe. Laat het gehaal 5 minuutjes sudderen. Als laatste roer je de zoete chilisaus erdoor heen en je hebt wederom een kindvriendelijk gerecht met gehakt op tafel!

Kindvriendelijke chilli con carne

Ik ben dol op chilli con carne! Maar toch valt chilli con carne bij veel kinderen niet echt in de smaak. Is dat bij jouw kleintje ook het geval? Probeer dan dit recept eens!

Ingrediënten:

  • olijfolie
  • 500 g rundergehakt
  • 1 ui (in blokjes gesneden)
  • 1 theelepel chilipeper
  • 4 teentjes knoflook, geplet
  • 1 blikje tomatenpuree
  • 400 g tomaten (uit blik)
  • 200 ml runderbouillon
  • 400 g kidneybonen (blik)
  • 2 theelepels oregano
  • 1 theelepel gemalen komijn
  • witte rijst of taco’s

Fruit het uitje en de knoflook in een pan. Meng het gehakt met de chilipeper, oregano en gemalen komijn. Bak het gehakt mengsel even mee met de ui en knoflook. Voeg vervolgens de tomaten puree, tomaten, runderbouillon en kidneybonen toe en laat het geheel 10 minuutjes sudderen. Dit gerecht kun je serveren met witte rijst of probeer het eens met taco’s!

En wil je graag wat extra groenten in het gerecht, voeg dan gerust een blikje mais, een paprika en een paar stengels bleekselderij toe!

Shepherd’s pie

Deze shepherd’s pie is geweldig voor kinderen! Hij zit lekker vol groenten en linzen en is ook nog eens gegarneerd met een smeuïge aardappelpuree waar alle kinderen dol op zijn.

Ingrediënten:

  • 1 rode ui
  • 2 stengels bleekselderij
  • 2 wortels
  • 2 teentjes knoflook
  • 1 courgette
  • 500 g rundergehakt
  • 300 ml runderbouillon
  • 2 eetlepels tomatenpuree
  • 400 gram linzen (uit blik)
  • 1 1/2 theelepel tijm
  • 50 g geraspte kaas
  • 2 stuks volkorenbrood (geroosterd)
  • 900 g aardappel
  • 1 eetlepel boter
  • 3 eetlepels melk
  • 1 eetlepel maïzena

Zoals je aan de ingrediënten van het recept wel kunt zien, dit recept vergt iets meer voorbereiding. Maar moeilijk is het niet, beloofd!

Snijd de ui, knoflook en alle groenten in kleine stukjes. Fruit eerst de ui, knoflook en bleekselderij samen in een pan. Voeg dan het gehakt toe en als laatste de wortels en courgette en laat het enkele minuten bakken tot de groenten zacht beginnen te worden. Voeg de runderbouillon en de tomatenpuree toe aan het mengsel. Als laatste voeg je de linzen en tijm toe, dek de pan af en zet het voor 45 minuten op een laag vuur. Maak kruimels van de twee geroosterde boterhammen, dit kun je met een hakmachine doen. Meng de kruimels met het geraspte kaas, doe het in een kommetje en zet het opzij. Kook ondertussen ook de aardappelen gaar en stamp ze vervolgens met een eetlepel boter en 3 eetlepels melk tot een puree. Verwarm de oven op 160 graden. Meng de maizena met een eetlepel water en voeg dit (na 45 minuten) aan het gehaktmengsel toe. Doe het gehaktmengsel in een ovenschaal, daar overheen doe je de aarappelpuree en als laatste strooi je de kruimels met geraspte kaas over het gerecht. Nu alleen de ovenachaal nog 15-20 minuutjes in de oven en klaar is de shepherd’s pie!

Ik ben heel benieuwd wat jullie kinderen van deze kindvriendelijke recepten met gehakt vinden! Hopelijk smullen ze net zoveel als mijn kinderen ervan!

Overstappen naar wasbare luiers

Het woord ‘wasbare luiers’ zal je in eerste instantie misschien wat afschrikken. Maar ik kan je verzekeren dat het overstappen van wegwerpluiers naar wasbare luiers veel makkelijker is dan je denkt.

Ten eerste, je bent niet de enige ouder die er tegenop ziet om over te stappen naar wasbare luiers. ‘Ik wil heel graag stoffen luiers proberen, maar het lijkt me te veel werk.’ Of: ‘Het is een hoop geld om al die wasbare luiers in één keer aan te schaffen.’ Of: ‘Het lijkt me wel erg ranzig om de poep uit zo’n luier te moeten schrapen’. Dit zijn de meest voorkomende opmerkingen van ouders die nog moeten beginnen aan het overstappen. Maar met deze tips gaat het je zeker lukken!

Welke wasbare luiers?

Om er achter te komen welke wasbare luiers het prettigst voor jou en je baby zijn, zit er niks anders op dan verschillende merken, stijlen en stoffen te proberen. Je kunt natuurlijk heel veel reviews lezen en advies vragen bij een gespecialiseerde shop zoals De Billenboetiek, maar uiteindelijk zul je het toch zelf moeten ervaren. Sommige baby’s zijn bijvoorbeeld extra gevoelig voor nattigheid. Anderen zijn gevoelig voor synthetische stoffen en doen het beter met volledig natuurlijke luiers. Ook kan de ene pasvorm beter aansluiten dan de andere. Kortom, het overstappen naar wasbare luiers is een ontdekkingstocht!

Wasbare luiers huren

Eén van de opmerkingen is dat het een hoop geld is om al die wasbare luiers in één keer aan te schaffen. Dat klopt helemaal en niet iedereen kan in één keer zo’n bedrag neerleggen. Zeker niet wanneer je nog niet weet welke wasbare luier het beste bij je baby past. Een goed idee is om dan eerst een pakket wasbare luiers te huren. Ja je leest het goed, huren! Dit scheelt een hoop geld en het is nog eens heel duurzaam ook.

Ik moet nog wel even zeggen dat het kopen van een pakket wasbare luiers een enorm bedrag lijkt. Maar als je eens gaat uitrekenen wat je per jaar aan wegwerpluiers kwijt zou zijn, valt dat bedrag opeens best wel mee. Denk daarom op lange termijn.

Super makkelijk!

Het overstappen naar wasbare luiers is echt een mindset! Heel veel werk is het echt niet, we hebben tegenwoordig allemaal wel een wasmachine in huis toch? Wasbare luiers was je dan ook gewoon op 60 graden. En of het nou echt zo vies is? Ach, de billen van je baby moet je toch schoon poetsen en de rest van het werk doet de wasmachine. Ik zie het probleem niet.

Wanneer je eenmaal de overstap naar wasbare luiers hebt gemaakt, zal het je verbazen hoe makkelijk én verslavend wasbare luiers zijn, dat je alleen nog maar leuke luiers wil kopen.


Afbeelding van PublicDomainPictures via Pixabay

Zwanger! Wanneer vertel jij het je familie?

Of het nu meteen bij de eerste poging al raak was, of dat je juist maanden, misschien wel jaren bezig bent geweest om op dit punt te belanden, in verwachting zijn is voor vrijwel iedereen fantastisch nieuws. Reden voor een feestje, iets om van de daken te schreeuwen. Toch doen de meeste mensen dat niet direct, en wordt er tot wat verder in de zwangerschap gewacht voor het nieuws met de buitenwereld gedeeld wordt. Hoe heb jij dit aangepakt of ben je van plan het te gaan doen? Kun je het nieuws geen dag voor je houden, of wacht je juist liever wat langer?

Het nieuws delen met je naasten

Ontdekken dat je zwanger bent, dat jullie een kindje krijgen, dat zet je wereld behoorlijk op zijn kop. Op een positieve manier, over het algemeen, zeker als dit het nieuws is waar je al zo lang op hebt gewacht. Dit voor je houden kan lastig zijn, zeker tegenover de mensen die het dichtst bij je zijn. Je mond voorbijpraten gaat snel, en daarnaast kan je het gevoel hebben dat het bijna met neon letters op je voorhoofd geschreven staat.

Alhoewel we in Nederland de cultuur hebben om een zwangerschap pas met de buitenwereld te delen ‘wanneer we weten dat alles goed zit’ begint dit steeds meer te veranderen. We doen, of deden, dit vaak om het verdriet over een eventuele miskraam, waar je in het begin van je zwangerschap nu eenmaal meer kans op hebt, niet met iedereen te hoeven delen. Maar waarom niet, eigenlijk? Zeker voor je naaste familie en andere dierbaren geldt dat het juist prettig kan zijn als zij je kunnen steunen mocht het mis gaan. Het al snel na de eerste positieve test zeker in kleine kring delen is dus helemaal zo gek niet; je dierbaren delen graag in je vreugde, maar willen je ook graag steunen bij eventueel verdriet. Steeds meer mensen delen hun zwangerschap dan ook al vrij snel, de ‘regel’ om het eerste trimester af te wachten verdwijnt steeds meer.

Vanaf nu beginnen de adviezen

Wat je zal merken is dat iedereen in je omgeving flink mee zal leven, en ongevraagd direct even wat leuke meisjesnamen zal roepen. En had je al eens over deze jongensnamen nagedacht? Hoe ga je de babykamer inrichten? En je gaat toch niet zo’n hele dure kinderwagen kopen, toch? Bij die winkel kun je prima zwangerschapskleding halen, en weet je wel zeker dat je dat nog mag eten? Weet je zeker dat je pas tien weken bent, je buik is een stuk groter dan die van mij na die periode? En heb je al nagedacht over waar je gaat bevallen?

Vanaf het moment dat je je zwangerschap met de buitenwereld hebt gedeeld, is hij niet langer alleen van jou en je partner. De adviezen en vragen vliegen vanaf nu om je oren. Doe ermee wat je wilt, en wil je ze nog een tijdje voorkomen? Dan kan dat natuurlijk ook een goede reden zijn om het nieuws nog even voor je te houden…