Voor mama | Voormijnkleintje.nl

Je huis is de plek waar je je leven slijt. “Goede moeders hebben plakkende vloeren, vieze keukens, volle wasmanden, rommelige kamers en blije kinderen.” My ass! Als je huis een puinhoop is, word je als vrouw niet vrolijker, blijer en gezelliger. Bij de één ligt de grens alleen iets verder dan bij de ander. En op een gegeven moment is de grens bereikt. Het is al eeuwen bekend dat het bereiken van de grens een negatieve werking heeft op de gesteldheid van een mens. Van teveel puinzooi wordt niemand vrolijk.

Lees meer

Voor mama, Columns

Hou van jezelf mama! Over hoe een volle tank veel lekkerder en langer rijdt

Pauline

Zorg goed voor jezelf. En hou van jezelf! Hoe vaak is dat al tegen je gezegd sinds je moeder bent?

Dat moederen, dat doen we allemaal anders. Dat is ook niet zo gek, we zijn namelijk allemaal anders. Iedereen is uniek, althans dat is wat mij altijd verteld werd. Maar tijdens dat moederen leer je bepaalde dingen bij. Dingen over het moederschap, dingen over jezelf.

Dat je bijvoorbeeld talent hebt voor het creëren van wallen, maar je ze ook prima weg kunt werken met een subtiel make-upje. Dat je van schelden geen slechtere moeder wordt. Echt niet, freaking, fucking, echt niet, JA! Dus. Maar ook dat je alle ellende, chaos en frustraties in één klap vergeten kan zijn als je een onschuldig slapend koppie van je eigen nageslacht ziet. Of wanneer je met een wijntje op de bank ploft. Wijn helpt.

En iets wat ook elke moeder (en vader) zou moeten leren, sommige zijn snelle leerlingen, sommige late leerlingen: tijd voor jezelf. Even weg zijn van je kinderen betekent niet dat je niet van ze houdt. Het betekent dat je ook van jezelf houdt.

Dat dus.

Hou van jezelf!

En toch is het iets waar de meesten van ons heel veel moeite mee lijken te hebben. Moeders zijn gevers. We geven ons lichaam, we geven ons brein, we geven onze ziel en zaligheid aan de kinderen. We doen alles wat er in onze macht ligt om ervoor te zorgen dat de kinderen fysiek, mentaal en emotioneel gezond zijn. We voeden ze niet alleen met voedsel, maar ook met informatie en levenservaring én we geven ze de ruimte om zelf te ontdekken. Om zichzelf te zijn, hun eigen unieke ik. We geven dingen op, zodat zij het wel kunnen hebben. We laten dingen, zodat zij het wel kunnen doen.

“Als de kleintjes het maar leuk en goed hebben, dan heb ik het ook leuk en goed”. En het is waar, soms is dat voldoende.

Maar soms verlies je je zelf weleens in de wereld van het moederschap en vergeet je dat je er ook nog bent. Je vergeet dat je zelf ook nog verlangens, wensen en behoeftes hebt.

Zorg voor je lichaam

Natuurlijk ben je genoeg in beweging, want je rent van hot naar her. Maar meestal ga je niet in een spijkerbroek naar de sportschool. Neem de tijd voor je beweging. Eet gezond. Laat je je kinderen een lunch overslaan omdat je die simpelweg vergeet klaar te maken? Neem de tijd om te eten. Neem de tijd voor dat kopje koffie. Neem de tijd om te douchen, je haren te kammen en what the heck, lak die nagels! Neem de tijd voor je lichaam.

Zorg voor je brein

Lees een boek, informatie die je interessant vindt, of gewoon vermakelijk leesvoer. Gun jezelf de tijd. Zet die kinderliedjes uit en je eigen muziek aan. Nu luisteren ze maar even naar wat jij horen wil. Negeer de puinhoop en kijk een serie of een interessante documentaire. Voed je brein met info die jij leuk en interessant vindt.

Zorg voor je ziel en zaligheid

Want hoe kun je je ziel en zaligheid geven, als je niks te bieden hebt? Doe dingen waar je blij van wordt. Natuurlijk, je wordt blij van je kinderen. Maar waar word jij nog meer blij van? Breien? Bergen beklimmen? Uit met vriendinnen? Doe dingen waar jij als persoon blij van wordt, niet jij als moeder.

Wees trots op jezelf. Wees trots op je moederschap. Wees trots.

“Mama, mama, mama!”

Mama, je moet dit. Mama je moet dat. Hoeveel moeders rijden er wel niet op een lege tank? Soms heb je even nieuwe benzine nodig, dan moet je even tanken. Maar dat tanken lijkt zoveel werk, zo’n opgave. Soms geef je zelfs de sleutels aan de man, ‘hier tank jij alsjeblieft even voor mij’.

Een volle tank rijdt veel lekkerder. En langer!

Om je kinderen goed te kunnen verzorgen, je lichaam, je brein en je ziel en zaligheid te kunnen geven, heb je energie nodig. Een volle tank. Even tanken betekent niet dat je niet van je kinderen houdt. Het betekent dat je ook van jezelf houdt.

Hou van je kinderen.

Hou ook van jezelf.

Afbeelding: Shutterstock

Voor mama, Voor papa

7 soorten ouderschap stijlen (en hoe we ze noemen)

Pauline

Er zijn veel soorten ouderschap. Sommige ouders verwachten dat hun kinderen precies doen wat ze zeggen, zonder vragen te stellen. Anderen bemoeien zich met elk aspect van het leven van hun kind in een poging het veilig en succesvol te maken. En weer anderen kiezen voor een relaxte aanpak en laten hun kroost bij vrijwel alles hun eigen keuzes maken.

Voor deze stijlen van ouderschap hebben we een naam bedacht. Nou ja, wij niet, maar de wereld zeg maar. Het grappige is, is dat we de soorten ouderschap associëren met dieren of machines. Ik zal proberen uit te leggen welke stijlen het zijn en hoe we ze noemen.

De tijgerouder

De tijgerouder is streng en veeleisend. Deze ouder zorgt ervoor dat school en huiswerk maken een prioriteit zijn. Een tijgerouder stelt extreem hoge doelen voor zijn of haar kind. En deze ouder drijft het kind onophoudelijk om deze doelen te bereiken. Zodra een doel is bereikt, wordt er onmiddellijk een ander gesteld, dus er is geen adempauze aan de eisen van de tijgerouder.

De term ’tijgerouder’ werd voor het eerst geïntroduceerd door schrijfster Amy Chua in haar boek “Battle Hymn of the Tiger Mom“. Het boek gaat over haar strenge opvoeding die gebaseerd was op opvoedingsstrategieën van een tijger.

Tijgerouders geloven dat streng opvoeden, de kinderen ten goede komen doordat zij hen voorbereiden op succes in de toekomst. Kinderen die volgens de tijgeropvoedingsmethode worden opgevoed, leren van jongs af aan hard te werken. Door de lat hoog te leggen, moedigt deze opvoedstijl zelfdiscipline aan, die vaak doorwerkt in de volwassenheid.

De mensen die kritiek hebben over dit soort ouderschap, menen dat deze opvoedingsstijl de geestelijke gezondheid van kinderen kan schaden. Terwijl tijgerouders goede schoolprestaties associëren met succes, geloven tegenstanders dat er betere manieren zijn om de prestaties van een kind te meten. Denk aan positieve persoonlijke eigenschappen en zich goed kunnen aanpassen aan de maatschappij.

Ook denken ze dat kinderen die opgroeien met een tijgerouder problemen met hun eigenwaarde kunnen ondervinden. Dit komt dan door de constante eisen die aan hen worden gesteld. Volgens onderzoek hebben kinderen met een tijgerouder later kans op angst en depressie.

Eén ding weet ik zeker, ik ben geen tijgermoeder.

De helikopterouder

Hoewel dit één van de soorten ouderschap van de laatste jaren lijkt te zijn, komt de term in de late jaren 1980 omhoog als aanduiding voor een ouder die overmatig betrokken is bij het leven van zijn of haar kind. Vooral om het te zien uitblinken op school, in de sport of in een baan (zelfs nadat het kind volwassen is geworden). De term is afgeleid van het idee dat zo’n ouder “zweeft” boven en toezicht houdt op zijn of haar kind.

Net als bij de tijgerouder lijkt het wederom te gaan om het uitblinken, onder andere op school. Maar in tegenstelling tot de tijgerouder, duikt de helikopterouder naar beneden om alle problemen op te ruimen die zijn of haar kind tegenkomt.

Voor een kind klinkt het fantastisch, zo’n helicopterouder die alles voor je regelt. Maar uit onderzoek blijkt dat ook het helikopterouderschap niet ideaal voor de ontwikkeling van je kind is. Het resultaat van het overdreven beschermen van je kind is niet mis! Zo blijken deze kinderen een gebrek aan zelfvertrouwen te kunnen hebben, hebben ze weinig creativiteit om problemen op te lossen en kan dit deze ouderschap stijl zelfs leiden tot een depressie.

De grasmaai-ouder

Nog zo’n machine die we aan een soort ouderschap hangen. De grasmaai-ouder! Wat moeten we ons daar nou weer bij voorstellen?

De term grasmaaier-ouder is gebaseerd op het idee dat de ouder een duidelijk, goed verzorgd pad naar succes “maait”. En dat pad is vrij van obstakels en onkruid. Klinkt een beetje als de curlingouder.

Ook deze ouders bemoeien zich buitensporig met het leven van hun kinderen. Hun doel is om de kinderen te beschermen tegen falen, teleurstelling, ongemak en tegenslag. Maar ja, je raadt het natuurlijk al. Al dit repareren en helpen creëert geen gelukkige of gezonde kinderen. In plaats daarvan brengt deze opvoedingsstijl een generatie kinderen voort die niet weten wat ze moeten doen als ze moeilijkheden tegenkomen.

Vaak ontbreekt het deze kinderen aan persoonlijke motivatie of gedrevenheid omdat ze nooit ergens voor hebben hoeven werken. Ze hebben ook moeite met onderhandelen en met het nemen van eenvoudige beslissingen in het leven. Dit komt omdat ze dit niet kunnen zonder de inbreng en begeleiding van anderen. Ze raken in paniek en slaan soms zelfs dicht bij het idee van mislukken. In het ergste geval hebben deze kinderen uiteindelijk moeite met het nemen van verantwoordelijkheid en kunnen ze anderen de schuld geven van hun tekortkomingen.

Ook niet echt één van de soorten ouderschap die je zou moeten ambiëren dus. Maar opvallend is wel, er is nog geen onderzoek bekend dat deze ouderschap stijl kan leiden tot een depressie.

De bulldozer-ouder

En als we het dan toch over machines hebben, pakken we de bulldozer-ouder er ook maar even bij. Waar de grasmaai-ouder nog keurig een mooi pad voor hun kinderen probeert uit te stippelen, slaat de bulldozer-ouder elk obstakel neer om hun kinderen te helpen slagen.

Hoewel de ouderschap stijl bedoeld is om het kind te ‘beschermen’ tegen schade op korte termijn, richt de bulldozer-ouder meer schade aan dan hij zou willen. Want uiteindelijk krijg je een kwetsbaar en faalangstig kind, met maar weinig veerkracht. En faalangst bij kinderen wil je natuurlijk voorkomen!

De negatieve gevolgen op lange termijn van het obsessief beschermen van kinderen tegen moeilijkheden, zorgen ervoor dat ze niet leren problemen op te lossen. Ook niet leren terug te veren na een mislukking. En niet leren hun aanpak aan te passen. Kortom, ze leren niet de vaardigheden die ze nodig hebben om hun weg naar een succesvolle toekomst te vinden.

De kwallenouder (jellyfish)

De kwallenouder ook wel jellyfish genoemd, heeft een toegeeflijke opvoedstijl. De naam zegt het al, kwallenouders zijn flexibel en het tegenovergestelde van autoritair. Het liefste communiceren ze met hun kinderen over hun gedrag, maar vaak laten ze helemaal gaan. Ook kunnen kwallenouders wel eens uit hun slof schieten en dreigen met time-outs of huisarrest, maar ze houden zich zelden aan die consequenties.

Het grote voordeel van dit soort ouderschap is dat de ouder veel communicatie en positieve empathie heeft met en voor het kind. En dat zal waarschijnlijk leiden tot een positieve hechting en verbinding.

Hoewel de kwallenouder zijn kinderen leert flexibel te zijn, open te staan voor verandering en klaar te zijn om de wereld in te gaan, is het misschien niet voor alle gezinnen de beste aanpak. Zo kunnen kinderen met een driftig karakter slecht omgaan met deze opvoedstijl. Want als een ouder geen grenzen oplegt, geen routines instelt of geen consequenties verbindt, kunnen kinderen minder goed in staat zijn om beslissingen te nemen. Kwallenouders kunnen worden gezien als toegeeflijk en lijken geen controle te hebben over hun kinderen.

De koala-ouder

Er zijn zoveel soorten ouderschap en overal is wel een naam voor te bedenken. Zo ook de koala-ouder. De koala-ouder is een term die verbonden staat aan het natuurlijk ouderschap. Natuurlijk ouderschap is een opvoedingsfilosofie waarbij de hechting tussen ouder en kind centraal staat. Hiervoor wordt voortdurende lichamelijke nabijheid en aanraking gebruikt. Denk aan borstvoeding, draagdoeken en samen slapen. Vergelijk het met een moeder koala en haar baby in de buidel of op haar rug.

Dit klinkt als een liefdevolle en betrokken opvoedstijl. Kunnen daar nadelen aan zitten? Ja zeker wel. Zo zijn er risico’s die gepaard gaan met het delen van het bed. Het risico op verstikking is aanzienlijk hoger bij co-sleeping. Bovendien geeft het voor de ouders, over het algemeen, een minder comfortabele nachtrust. En zo kan ook het verkeerd gebruik van een draagdoek gevaarlijk zijn.

Daarnaast kan dit soort ouderschap fysiek en emotioneel zeer veeleisend zijn voor ouders. Koala-ouder zijn is extreem tijdrovend en soms ook emotioneel belastend. Dus wellicht is het ideaal voor je kleintje, maar zit je straks als ouder opgescheept met een depressie.

De dolfijnouder

Dolfijn verwijst natuurlijk naar het vriendelijk kijkende, meestal grijze, zeedier met een spitse snuit. De term dolfijnouder wordt voor het eerst gebruikt door Shimi Kang, in haar boek The Dolphin Way: A Parent’s Guide to Raising Healthy, Happy, and Motivated Kids Without Turning into a Tiger. Net als dolfijnen is deze opvoedingsstijl streng en toch flexibel.

Dit soort ouderschap is gezaghebbend maar niet autoritair. De dolfijnouder probeert het leven van zijn kinderen liefdevol, maar gezaghebbend te begeleiden naar blijvende gezondheid, geluk en succes.

Daarom is het idee om te leren van het speelse, intelligente en sociale gedrag van dolfijnen. Dolfijnouders zijn niet overbezorgd maar ondersteunend en misschien niet streng maar wel gezaghebbend. Deze stijl helpt en laat kinderen positief leren en groeien.

Bij een dolfijnouder gaat het allemaal om balans. deze ouder stelt misschien strenge regels waaraan het kind zich moet houden, maar is ook flexibel in bepaalde situaties. Het kind krijgt vrijheid, maar wel nadat hij bijvoorbeeld zijn huiswerk heeft gemaakt.

Is er dan helemaal geen nadeel aan een dolfijnouder? Misschien is het dan te mooi om waar te zijn…

Uitgelichte afbeeldingen: Shutterstock

Kind, Voor mama, Voor papa

Helikopterouders, goede intenties maar beter van niet…

Pauline

We leven in een wereld waarin we onze kinderen graag een voordeel geven. Helikopterouders zullen er dan ook alles aan doen om hun kinderen met 10 punten voorsprong de wijde wereld in te laten gaan. Echter is het helikopter-ouderschap volgens onderzoek niet ideaal. Sterker nog, deze opvoedstijl kan grote gevolgen hebben.

Wat is een helikopterouder eigenlijk?

Klinkt heftig, vind je niet? Maar eerst gaan we even antwoord geven op de vraag wat een helikopterouder eigenlijk is?

Sta jij over de schouder van je kind mee te kijken, wanneer het zijn huiswerk maakt? Moet jij elke beweging van jouw kinderen sturen? “Raap dit op, ruim dat op, ga rechtop zitten, maak je huiswerk af, studeer hard, zeg dank je wel.” Besteed je een groot deel van je dag aan het dagdromen over het succes van je kinderen? En ben je bereid om er alles aan te doen om het succes voor je kinderen te realiseren? Dan ben je misschien wel een helikopterouder.

Tuurlijk, de meeste ouders willen het allerbeste voor hun kinderen. En de meeste ouders zullen dan ook hun best doen om goede ouders voor hun kinderen te zijn. Daar is helemaal niets mis mee. Maar soms kan die oneindige liefde en zorg een beetje overdreven zijn. En van helikopterouders is bekend dat ze overdreven beschermend en betrokken zijn bij het leven van hun kinderen.

De term schetst een beeld van een ouder die boven zijn kinderen zweeft. Deze ouder is altijd alert en bij het eerste teken van problemen of teleurstelling komt hij zijn kind redden. Een helikopterouder dus!

Volgens onderzoek kun je beter geen helikopterouder zijn

Geen enkele ouder gooit zijn kind voor de leeuwen. We willen allemaal zoveel mogelijk van onze kinderen houden en hen beschermen tegen de gevaren in onze samenleving. Maar als we onze kinderen te veel voorkauwen en verstikken, kan dat een averechts effect hebben. Volgens een aantal onderzoeken van de laatste jaren, is er een verband tussen helikopterouderschap en geestelijke gezondheidsproblemen. Deze gezondheidsproblemen zijn onder andere angst en depressie, als kinderen ouder worden en het zelfstandig proberen te redden.

En hoewel het motief van helikopterouderschap ongetwijfeld goed bedoeld is, kunnen er dus negatieve gevolgen zijn.

Te beschermend

Helikopterouders kunnen te beschermend zijn en daardoor beperken ze de mogelijkheden van hun kinderen om risico’s te nemen. Hierdoor kunnen kinderen niet experimenteren en leren van fouten. Het negatieve gevolg voor kinderen van helikopterouders, is dat ze niet zelfstandig kunnen functioneren en moeite hebben om zelf problemen op te lossen.

Stress en perfectionisme

Kinderen van helikopterouders ervaren vaak veel druk om te presteren en te voldoen aan de verwachtingen van hun ouders. Helikopterouders geven (onbewust) aan dat wat zij doen, nooit goed genoeg is. Het negatieve gevolg is stress en angst bij het kind, vooral als ze voelen dat ze niet aan de verwachtingen kunnen voldoen. Uit onderzoek is gebleken dat dit zelfs tot een depressie kan leiden.

Gebrek aan zelfvertrouwen

En dat leidt weer tot een gebrek aan zelfvertrouwen. Helikopterouders nemen namelijk vaak de controle over van het leven van hun kinderen. Kinderen hebben hierdoor het gevoel dat ze geen controle hebben over hun eigen leven.

Weinig creativiteit

Helikopterouders kunnen de creativiteit van hun kinderen beperken door hen te veel te sturen en te bepalen wat ze moeten doen. Dit zorgt ervoor dat kinderen minder innovatief en minder creatief zijn.

Moeilijke overgang naar volwassenheid

Doordat helikopterouders er zo bovenop zitten, belemmeren ze hun kinderen in hun ontwikkeling. Ze laten hun kinderen op subtiele (of niet-zo-subtiele) manieren weten dat ze niet veilig zijn als papa of mama niet op ze past. Wanneer deze kinderen alleen op pad moeten, zijn ze niet voorbereid op de dagelijkse uitdagingen. Hierdoor zijn deze kinderen ook niet goed voorbereid op de uitdagingen van een volwassen leven. De overgang naar volwassenheid is dan ook veel moeilijker voor kinderen van helikopterouders.

Hoe dan wel opvoeden?

Alle ouders weten dat opvoeden niet gemakkelijk is. Kinderen krijgen en opvoeden brengt ontelbare uitdagingen en verrassingen met zich mee. Maar gelukkig ook immense vreugde en verbondenheid. Iedere ouder doet zijn best! Maar nu je weet dat je als ouder beter niet te beschermend kan zijn, wat moet je als ouder dan wel doen?

Hier een paar tips:

Luister naar je kinderen en dring jouw wensen niet altijd op. Iets wat goed bij natuurlijk ouderschap past.
Doe niet alles voor je kinderen en al zeker geen huiswerk! In plaats van alles voor te kauwen, leer je je kinderen geleidelijk hoe ze zelf taken kunnen uitvoeren.
Voed je kind niet op met de gedachte dat hij beter is dan een ander.
Moedig je kinderen aan zelf hun eigen problemen op te lossen. En ja, dat kunnen heel andere oplossingen zijn dan wat jij in gedachte had.
Leer je kinderen om op een respectvolle manier voor zichzelf op te komen.
Ieder mens heeft sterke en zwakke punten. Accepteer de zwakke en sterke (maar vooral de zwakke) punten van je kinderen.

Nogmaals, iedereen wil het beste voor zijn kinderen. Ook iedereen is anders en stopt zijn eigen ideeën en ervaringen in de opvoeding. Maar we weten nu dat het helikopterouderschap niet ten goede komt van een kind. Je kunt je kind gerust helpen te slagen, maar je moet je kind ook leren falen. Want wanneer je weet wat falen betekent, weet je ook hoe het voelt om terug te vechten en er weer bovenop te komen. En dat is nou net wat we nodig hebben in deze maatschappij.

Uitgelichte afbeeldingen: Shutterstock

Voor mama

3x ongemakkelijke maar volkomen normale gedachtes die alle moeders hebben!

Daan

Ik garandeer je dat bijna alle moeders deze ongemakkelijke gedachtes wel eens gehad hebben. Misschien voel je je schuldig erover. Misschien ook helemaal niet. Hoe dan ook, het is fijn om te weten dat deze gevoelens volkomen normaal zijn en je geen slechte moeder maken.

Je voedt je kind, je beschermt je kind, je laat weten hoeveel je van hem houdt. Je doet alles wat je kan om je kind gelukkig te maken. En toch kruipt daar af en toe toch een ongemakkelijke gedachte door je hoofd.

Precies wanneer het allemaal lekker lijkt te gaan, is daar een gedachte waarvan je denkt, waarom denk ik dit? Waarom geniet ik niet gewoon eventjes van hoe het nu gaat, want voor je het weet zijn je kinderen groot.

Nogmaals, het is volkomen normaal en je hoeft je ook zeker niet schuldig te voelen als één van de volgende gedachtes door je hoofd schieten.

1. Even geen fysiek contact willen

Baby’s willen fysieke genegenheid. Fysiek contact is heel belangrijk en gelukkig zal iedere ouder dat fysiek contact willen en kunnen geven aan zijn baby. Maar wanneer je kleintje groter groeit en de hele tijd knuffelen, kan het wel eens door je hoofd schieten dat je daar even helemaal geen zin in hebt. Zeker niet wanneer een achtjarige nog steeds op je schoot wil zitten, terwijl jullie ergens op visite zijn.

Of wanneer je een keer aan het einde van een lange dag even alleen op de bank wil zitten. Gedachtes als ‘blijf van me af’ of ‘ga uit mijn aura’ zijn helemaal niet zo gek op zo’n moment. Want op zo’n moment ben je eigenlijk gewoon fysiek overbelast.

Fysieke overbelasting

Fysieke overbelasting krijg je wanneer je hersenen op verschillende zintuigelijke gebieden overprikkeld worden. Er komen teveel harde geluiden binnen, om je heen is het een bende en je stinkt zelf naar zweet. Het laatste waar je nu op zit te wachten is een kind dat aan je vastgeplakt wil zitten. Je kunt je heel schuldig gaan voelen over deze gedachten, maar je kunt het ook gewoon even nemen zoals het is. Het is oké!

2. Het lekker vinden om je kind weg te brengen

Je kind naar de opvang brengen, terwijl je zelf vrij bent. Je kunt je er behoorlijk ongemakkelijk bij voelen, maar waarom eigenlijk? Waarschijnlijk omdat wanneer je dat op social media plaatst, je ongetwijfeld de moedermaffia over je heen krijgt. Trollen kunnen je een slechte moeder vinden, maar het feit dat je aan jezelf denkt en de tijd neemt om jezelf op te laden, maakt je juist een goede moeder!

3. Uitkijken naar wanneer de kinderen ouder worden

Ook dit denkt iedere moeder wel eens. ‘Oh ik kan niet wachten tot ze groter zijn’. Dagdromen over de toekomst is echt geen zonde. Soms zou je willen dat je de tijd even vooruit kon spoelen. Deze gedachten zijn onschuldig, zolang je jezelf maar weer terug kan halen naar het heden.

Want ja, het is echt waar wat ze zeggen: het gaat zo snel! En voor je het weet ben je daar, waar je zou willen dat je de tijd even terug kon spoelen…

Afbeeldingen: Shutterstock

Voor mama, Baby

Uitscheuren voorkomen tijdens de bevalling, kan dat?

Pauline

Eén van de minder leuke gevolgen van een bevalling, oké er zijn er veel meer, maar hetgeen waar menig vrouw niet echt naar uitkijkt, is het uitscheuren tijdens de bevalling. Dan vraag is dan ook, kun je uitscheuren voorkomen?

Laat ik voorop stellen dat uitscheuren tijdens de bevalling heel veel voorkomt. En dat is ook niet zo gek, want het blijft nu eenmaal een gevalletje ‘piano door een dakraam duwen’. 100% garanderen dat je niet zal uitscheuren tijdens je bevalling is dan ook onmogelijk. Maar wees gerust, je hoeft er van tevoren ook niet wakker van te liggen.

Uitscheuren tijdens de bevalling

Als we het hebben over uitscheuren tijdens de bevalling, hebben we het over het scheuren van de weefsels tussen de vagina en rectum (oftewel het perineum, ook bilnaad en niet te verwarren met bilspleet). In principe kunnen je bekkenbodem, vagina en perineum (bilnaad) uitrekken om de baby eruit te laten. Het meest ideale is dan ook dat de vagina net genoeg rekt zonder te scheuren, maar vaak ontstaat er toch een scheur. Of je uitscheuren voorkomen kunt, is dus maar de vraag.

Er zijn namelijk heel veel factoren die te maken hebben met de kans op uit te scheuren tijdens de bevalling. Zo kan een snelle bevalling, omdat het weefsel minder tijd heeft om zich aan te passen en uit te rekken als de baby naar beneden komt, invloed hebben. Maar ook overgewicht of positie van de baby kunnen een factor van uitscheuren zijn.

Voor de bevalling

Volledige controle heb je dus nooit. Daarbij is het sowieso knap als je tijdens je bevalling überhaupt enige controle houdt. Maar goed, een goede voorbereiding is het halve werk. Er is namelijk wel iets dat je vóór de bevalling kunt doen om uitscheuren te voorkomen.

Perineum-massage

Je zou uitscheuren kunnen voorkomen door de laatste weken van je zwangerschap regelmatig een perineum-massage te doen. Perineum-massage is een techniek waarbij je het weefsel tussen de vagina en de anus zachtjes masseert om het te helpen ontspannen en om het vast een beetje uit te rekken.

Hoe doe je perineum-massage?

Was je handen grondig en zorg ervoor dat uw nagels kort en glad zijn.
Kies een comfortabele positie, zoals zittend met je knieën gebogen en je voeten plat op de grond. Je kunt ook je voeten op een krukje of kussen plaatsen. Eigenlijk maakt de positie niet zo heel veel uit, als het aar comfortabel voor je is.
Breng een paar druppels van een natuurlijke olie, aan op je duim en twee vingers.
Plaats je duim en je twee vingers op het perineum, net boven de anus.
Druk voorzichtig richting je vagina.
Houd deze druk vast en beweeg langzaam uw vingers heen en weer.
Masseer ongeveer 2-3 minuten het perineum. Begin met lichte druk en verhoog de druk geleidelijk naarmate de spieren ontspannen.
Herhaal deze massage dagelijks, en naarmate je dichter bij de bevallingsdatum komt, kun je de massage steeds iets langer uitvoeren.

Tijdens de bevalling

Met een perineum-massage kun je dus je bevalling voorbereiden en daarmee hopelijk uitscheuren voorkomen. Maar ook tijdens de bevalling zijn er een aantal dingen die je kunt doen die uitscheuren kunnen voorkomen.

Warme doek

Het gebruik van een warme doek op het perineum tijdens de bevalling, zou kunnen helpen om het weefsel te ontspannen en te verzachten. EN dat kan helpen om uitscheuren te voorkomen. Maar niet iedere vrouw zit tijdens de bevalling op een warme doek tussen haar benen te wachten. Je zult dus het moment moeten afwachten of dit iets voor jou is.

Ademhaling

Je ademhaling is tijdens de bevalling enorm belangrijk. Het beheersen van je ademhaling tijdens de bevalling kan helpen om de bekkenbodemspieren te ontspannen. Puffen op het melodietje van ‘altijd is Kortjakje ziek’ is een goede manier. Echter kan het zo zijn dat je op het ‘moment suprême‘ vindt dat Kortjakje niet zo moet zeiken, met haar altijd ziek zijn. Maar wanneer je op dat punt bent beland, maakt het uitscheuren je waarschijnlijk ook niet meer uit. Al scheur je tot je navel open, als die baby er maar uitkomt.

De juiste houding

Je houding tijdens de bevalling kan doorslaggevend zijn bij het wel of niet uitscheuren. Een houding waarbij je je bekkenbodemspieren ontspant en waarbij er minder druk op het perineum wordt uitgeoefend, zoals op handen en knieën of zijligging, kan helpen.

De ervaringen van bevallen op een baarkruk zijn verschillend. De één vond het heerlijk om een beetje zwaartekracht in te zetten tijdens de bevalling. En de ander heeft het bevallen op een baarkruk als een raketlancering ervaren. Met alle gevolgen van dien.

Persen

Het persen tijdens de bevalling is het belangrijkste onderdeel als het op uitscheuren voorkomen aankomt. Het beste is om te wachten met persen totdat de persweeën er écht, maar dan ook écht zijn. En wanneer eenmaal het hoofdje van de baby ‘staat’, dat is het moment vlak voordat de baby eruit komt, zou je eigenlijk je perswee weg moeten puffen.

Als dit lukt, is het prachtig! Maar je moet zeker niet schuldig voelen wanneer je op dat moment nog even lekker doordrukt. Want het is niet zo dat op dat moment je vagina aanvoelt alsof iemand lekker je perineum aan het masseren is. Nee, het voelt meer alsof iemand een gasbrander op je vagina heeft gericht. Dus ja…

Hoe dan ook, uitscheuren voorkomen tijdens de bevalling? Ja dat kan! Maar echt gemakkelijk is het niet.

Uitgelichte afbeeldingen: Shutterstock

Voor mama, Voor papa

Kindje op komst? Zo kun je met je hypotheek op je maandlasten besparen

Pauline

Krijg je binnenkort een kindje? Gefeliciteerd! Een hele leuke tijd, maar ook best wel spannend. Er verandert namelijk nogal wat in je leven, ook financieel. Je krijgt bijvoorbeeld meer uitgaven en dat heeft gevolgen voor je financiële situatie. Het kan daarom verstandig zijn om je hypotheek versneld af te lossen of over te sluiten. Maar hoe zit dat precies en hoe gaat dit in zijn werk? Dat lees je in dit artikel.

Hogere maandlasten

Luiers, babyvoeding, een commode, een bedje, kleertjes, kinderopvang, met een baby krijg je met behoorlijk wat (terugkerende) kosten te maken. Ook op latere leeftijd maak je nog veel kosten voor je kind. Denk bijvoorbeeld aan orthodontie en studiekosten. Gemiddeld geef je zelfs 17% van je maandinkomen uit aan je kind. Komt daar nog een kleine spruit bij? Dan stijgt dat naar 26%.

Handig dus om hier rekening mee te houden, vooral als jij, je partner of jullie allebei door de komst van de kleine minder gaan werken. Misschien stopt een van jullie zelfs wel helemaal met werken. Hierdoor daalt het gezinsinkomen en ben je een relatief groter deel kwijt aan de kosten voor je kind. Lees hier richtlijnen en handvatten van het Nibud om nog beter om te gaan met huishoudelijke uitgaven.

Hypotheek versneld aflossen

Is er nu nog geen baby onderweg, maar heb je wel een kinderwens in de toekomst? Dan kan het handig zijn om te kijken of je je hypotheek versneld kunt aflossen. Door eenmalig of maandelijks een hoger bedrag af te lossen, worden je maandlasten in de toekomst lager. Check wel van tevoren of je tussentijds kunt aflossen. Bij sommige geldverstrekkers kan dit niet, of betaal je er zelfs een boete voor.

Je hypotheek aanpassen of oversluiten

Een andere optie is om je hypotheek aan te passen of over te sluiten. Je hypotheekvorm aanpassen kan handig zijn als je niet met aflossen wilt wachten tot het einde van de looptijd, maar nu al meer wil aflossen zodat je maandlasten omlaag gaan.

Je hypotheek oversluiten kan handig zijn als de huidige hypotheekrente lager is dan de hypotheekrente die je hebt afgesloten. Je betaalt dan meestal minder rente over je hypotheek waardoor je maandlasten omlaag gaan. Je kunt je maximale hypotheek berekenen om te zien of dit voor jou een goede optie is.

Hou er wel rekening mee dat je meestal wel een boete betaalt als je je hypotheek aanpast of oversluit voordat de rentevaste periode afgelopen is. Je krijgt vaak ook te maken met extra kosten, dus het is nog maar de vraag of het voordeliger is.

Kies wat het beste bij je past

Al met al is het verstandig om je financiële situatie onder de loep te nemen en voor jezelf na te gaan wat het beste bij je past. Kom je er niet uit? Laat je dan adviseren over wat je het beste kunt doen. Dat geeft de nodige rust, zodat je straks met volle teugen van je kindje kunt genieten.

Voor mama, Columns

Wat ik zou kunnen doen voor een spik en span huishouden

Pauline

“Een inbreker komt bij jullie niet verder dan het halletje, want daar breekt ‘ie zijn nek al over de schoenen” en “Als er een ramp uitbreekt hebben jullie genoeg voorraad klaarliggen. Tussen de kussens van de bank.” Dat is wat er onder andere over ons huishouden opgemerkt wordt. Of ik dat erg vind? Welnee, er zijn namelijk wel een aantal dingen die ik zou kunnen veranderen aan ons huishouden om het spik en span te houden.

Voor een spik en span huishouden

Ik zou namelijk al het speelgoed weg kunnen donderen, aangezien het werkelijk overal in huis rondslingert en er met het grootste deel amper gespeeld wordt. Dat scheelt om te beginnen al een heel wat opruimwerk.

Ik zou het speelgoed ook constant achter de kont van mijn kinderen aan kunnen opruimen. Ik zou het ze ook zelf kunnen leren opruimen. (Yeah right!)

Ik zou mijn kinderen geen eten meer kunnen geven dat kruimelt. Koekjes, brood met hagelslag of vlokken, crackers kunnen achter slot en grendel blijven. Chocola, vla en spinazie kan ik ook beter niet meer geven. Het beste kan ik de kleintjes (en de man) aan een sonde hangen. Gegarandeerd geen geknoei meer.

Ik zou elke 20 minuten kunnen stofzuigen.

Ik zou de hond met zijn haren, gekwijl en gepis (ja dat zindelijk worden is nog een dingetje) weg kunnen doen.

Ik zou de man weg kunnen doen. Verder geen commentaar.

Ik zou alle vriendjes en vriendinnetjes van mijn kleintjes kunnen weigeren. Scheelt een hoop stront uit de wc-pot wegpoetsen, scheelt extra koekkruimels wegzuigen en het scheelt weer een paar extra schoenen in het halletje (voor een paar uur dan).

Ik zou een buitenverbod voor mijn kleintjes kunnen opleggen, zodat ze nooit meer met modder op hun kleren of hondenpoep aan hun schoenen het huis vervuilen.

Ik zou elke dag meerdere wasjes kunnen opvouwen. Twee keer per dag de vingers en de tongen van de ramen kunnen lappen. Elk uur de afwas kunnen doen en elke 13 minuten de schoenenkast kunnen herinrichten.

Ik zou alle knutsel en tekenspullen van de kleintjes kunnen wegmieteren.

Ik zou het allemaal kunnen doen.

Huishouden is een puinhoop

Nee, ik weet het. Mijn huishouden is een puinhoop. Er wordt geleefd, gespeeld, geschreeuwd, gedanst, geknutseld, gegeten, gelachen, gehuild, er worden herinneringen gemaakt en heel af en toe wordt er opgeruimd. Dan is het schoon en netjes. Voor heel even. En dan begint het riedeltje weer opnieuw.

Afbeelding: Shutterstock

Voor mama

Terug aan het werk na je zwangerschapsverlof: 8 handige tips

Gastblogger

Je zwangerschapsverlof is een van de mooiste periodes van je leven. Je kunt volop van je pasgeboren baby genieten en mist geen enkel dierbaar moment. Terug gaan werken en voor de eerste keer je kind achterlaten, is dan ook niet eenvoudig. Om jou te helpen, hebben wij samen met Jooble gezocht naar de beste tips voor een succesvolle terugkeer naar het werk!

Zwangerschapsverlof: Dit zijn je rechten

Als nieuwe moeder heb je zowel tijdens als na je zwangerschapsverlof enkele rechten:

Je geniet van een zwangerschaps- en bevallingsuitkering.
Je werkgever mag je de eerste 6 weken na je bevallingsverlof niet ontslaan.
Je bouwt ook tijdens je verlof vakantiedagen op.
Bij ziekte van je pasgeboren baby, kun je je zwangerschapsverlof met maximaal 10 weken verlengen.
Je mag een kwartier van je werktijd kolven.

Het is belangrijk om goed op de hoogte te zijn van al je rechten voordat je terugkeert naar je werk. Zo weet je of je krijgt waar je recht op hebt en kun je stappen ondernemen indien dat niet zo is.

8 gouden tips voor een vlotte terugkeer naar je werk

Terugkeren naar je werk na een lang zwangerschapsverlof is even wennen, maar aan de hand van onderstaande tips verloopt alles veel vlotter!

Tip 1: Bekijk het van de positieve kant

Het is voor geen enkele nieuwe mama makkelijk om haar baby voor het eerst achter te laten. Toch heeft terugkeren naar het werk enkele interessante voordelen. Zo worden je connecties met andere collega’s die kinderen hebben hechter. Daarnaast biedt werken je de afleiding en afwisseling die je nodig hebt. Door je te focussen op deze voordelen, zul je met meer plezier terugkeren.

Tip 2: Wees niet te streng voor jezelf

Misschien wil je twee keer zo snel werken, omdat je je schuldig voelt door je lange afwezigheid. Dat kun je echter beter niet doen, want dan heb je al snel een burn-out. Je collega’s begrijpen het vast als je de eerste weken wat trager werkt. En geen nood: na een bepaalde tijd vind je je werkritme terug.

Tip 3: Durf een dagje vrijaf vragen

Als je voelt dat je de werkdruk nog niet aankunt, mag je gerust een dagje vrijaf nemen. Dat is zelfs aangeraden, omdat je zo weer energie kunt vergaren en je je werk beter kunt uitvoeren. Vrijaf vragen biedt je niet alleen de mogelijkheid om terug op krachten te komen, maar geeft je ook tijd om nog enkele dingen in orde te brengen. Dat is geen overbodige luxe, want met een pasgeboren baby heb je veel zaken te regelen!

Tip 4: Ga op tijd op zoek naar een oppas

Een van de beste dingen die je kunt doen om je terugkeer naar het werkt te vergemakkelijken, is al je zaken zo goed mogelijk op voorhand regelen. Zorg zeker dat je al een oppas of een plaats in de opvang voorzien hebt. Doe dit niet slechts een week voordat je moet gaan werken, want dan is de kans groot dat er geen oppas beschikbaar is .

Het best regel je je opvang of een oppas als je nog zwanger bent. Ga voor het einde van je zwangerschapsverlof ook al een paar keer naar de oppas. Zo went je kindje aan de nieuwe omgeving en kun jij gewoon worden aan de tijd zonder hem of haar.

Tip 5: Vraag aan de oppas om een foto te sturen

Vraag aan de persoon die voor je kindje zorgt of aan de kinderopvang om een foto te sturen waarop je baby lacht. Dit zal je geruststellen en de pijn van je kindje te moeten missen wat verzachten. Als je weet dat alles goed gaat met je baby, zul jij je bovendien beter op je werk kunnen concentreren, waardoor je meer gedaan krijgt.

Tip 6: Houd een agenda bij

Er zijn heel veel dingen waar je rekening mee moet houden als kersverse ouder die werkt. Zo moet je zorgen dat je kindje van alles voorzien is én moet je al je taken op het werk bijhouden. Om een goed overzicht te hebben op alles wat je nog moet doen, is het raadzaam om een agenda bij te houden. Houd bij voorkeur twee agenda’s bij: eentje voor je privé en eentje voor je werk.

Tip 7: Oefen op voorhand met kolven

Als je gaat werken, kun je geen borstvoeding geven aan je kindje, dus zul je moeten kolven. Maar kolven kan even wennen zijn. Daarom is het een goed idee om al te oefenen voordat je weer aan de slag gaat. Zo word jij het gewoon en kan je baby moedermelk blijven drinken als jij er niet bent.

Tip 8: Doe enkele taken voor je thuiskomt

Na het werken ben je erg moe, maar als kersverse moeder staan er jou thuis nog veel taken te wachten. Zo moet je je kindje verzorgen, eten voorzien en andere huishoudelijke klusjes afhandelen. Om het jezelf wat minder zwaar te maken, kun je een deel van het werk al op voorhand doen. Ruim voordat je gaat werken al de tafel af, plaats je borden en tassen in de vaatwasser en bereid eventueel al een deel van het eten. Zo heb je na het werk veel meer tijd voor je baby én jezelf!

Terug aan het werk na je zwangerschapsverlof? Dit waren de 8 gouden tips! Je baby voor het eerst moeten missen is niet makkelijk. Maar met deze 8 tips die wij voor je uitgezocht hebben, ga je vlot weer aan het werk!

terug aan het werk na zwangerschapsverlof

Uitgelichte afbeelding: Pexels

Voor mama, Kind

Geduld is een schone zaak! 9 tips wanneer geduld verliezen een dingetje is

Pauline

Wanneer geduld verliezen een dingetje is… Nou ik kan je vertellen, dat is het! “Kalmte zal u redden”, zei mijn vader altijd. En de regel “geduld is een schone zaak” is er ook zo één die ik uit mijn kindertijd heb meegenomen. Mensen vinden mij vaak ook relaxt overkomen. Heel chill en geduldig. Maar in de praktijk gaat dat dus wel eens anders.

Geduld verliezen bij je kind

Beoordeel een boek nooit op zijn kaft, want al lijk is heel chill en geduldig, dat is toch een beetje schijn. Want wanneer voor de tachtigste keer die beker met appelsap omtieft, ik wéér onderuit ga over de schoenen die vóór de schoenenkast zijn neergegooid of wanneer ik moet aanschouwen hoe een sperzieboon wordt ontleed om deze vervolgens met muizenhapjes en acht bekers water op te ‘eten’, dan kan kalmte mij niet meer redden en verlies ik toch echt wel eens mijn geduld. En echt schoon ziet dat er niet uit.

Geduld verliezen bij je kind is verschrikkelijk. Schreeuwen, boze blikken, het gebeurt vaker dan ik eigenlijk zou willen. Soms word ik ’s morgens wakker met het voornemen om mijn geduld onder controle te houden.

Vandaag verlies ik het niet. Vandaag maak ik een dag die mijn kinderen zich mogen herinneren.

Maar helaas, geduld verliezen zit in een klein hoekje. Maar wanneer het dan toch dreigt te gebeuren, heb ik hier een paar tips voor je. Tips om in je achterhoofd te houden, tips om je geduld niet te verliezen.

Tips om je geduld niet te verliezen

1. Gelijke behandeling

Behandel je kinderen zoals je de kinderen van je vrienden behandeld. Ga je tegen hen staan schreeuwen als ze hun schoenen laten slingeren? Waarschijnlijk niet. Ga je staan zuchten en puffen wanneer ze een beker omgooien? Nee, waarschijnlijk ook niet. Natuurlijk halen je eigen bloedjes het bloed veel sneller onder je nagels vandaan. En is je geduld verliezen bij je eigen kind veel waarschijnlijker. Maar waarom zou je je eigen vlees en bloed niet net zo eervol behandelen als de kinderen van een ander?

2. Slaaptekort

Zorg dat je niet vermoeid bent. – WHAHAHAHA! – Oké, wellicht een onhaalbare tip voor een jonge ouder, maar het werkt absoluut. Schreeuwen is vaak onmacht en wanneer je vermoeider bent, slaat de onmacht sneller toe.

3. Bron van geduld verliezen: nutteloze discussies

Voer geen nutteloze discussies en maak geen ruzie met je kind. Als je zelf al gefrustreerd bent, zullen zij ook gefrustreerd reageren. Wees duidelijk én eerlijk.

Oh ja, en nee is nee en blijft nee! Het zal je kind in zijn latere leven alleen maar voordelen geven.

4. Wees positief

Bekijk het leven van de zonnige kant, het scheelt een hele hoop frustratie en nare sfeertjes. Dondert die beker weer eens om? “Oh, pak maar een doekje en maak ook meteen alle stoelen even schoon.” En geef een complimentje over het schoonmaken, in plaats van commentaar te leveren over het omgooien van de beker.

5. Wees voorbereid

Wanneer je onvoorbereid werkzaamheden of activiteiten gaat uitvoeren, zullen de kinderen ongeduldig om je heen dartelen. En dat is natuurlijk hét recept van geduld verliezen.

Sta je op het punt om met z’n allen te vertrekken, zorg dat je gaat en niet nog twintig ‘dingetjes’ moet doen. Is het etenstijd? Zorg dat je weet wat je gaat eten en dat je alles in huis hebt, want we weten allemaal waar hongerige kinderen in kunnen veranderen…

6. Verlaat de situatie

Begint het van binnen bij je te borrelen, ga dan weg. Wees het verliezen van je geduld voor, door jezelf uit de situatie te halen. Ga op de trap zitten en zeg tegen je kind dat je een ’time-out’ nodig hebt. De kinderen zullen je nog gek aankijken ook.

7. Wees een voorbeeld

Want ja, dat is wat ze doen. Ze kijken naar jou en ze leren van jou. Op zich best een goede reden om dan ook het juiste voorbeeld te geven.

8. Ga na waarom je je geduld verliest

Meestal ligt het probleem ergens anders dan bij die omgevallen beker. Je bent moe, je hebt andere dingen aan je hoofd, je was al pissig omdat je een discussie had met je kerel, of wat dan ook. Als je je realiseert dat het alleen maar een onhandige handeling van je onschuldige kleintje is, zul je veel minder snel uit je slof schieten.

9. Fluisteren

En als het bovenstaande allemaal niet lukken wil, probeer dan te fluisteren in plaats van te schreeuwen. Komt vaak nog veel enger over ook.

Het klinkt allemaal zo simpel, waarom is het dan zo verrekte moeilijk!? Geduld verliezen bij je kind ligt altijd op de loer. Ze noemen het ouderschap, opvoeden. Prachtig op papier, maar échter in de werkelijkheid.

Afbeelding: Shutterstock