Het monster in mijn kind

Wanneer je iemand ziet die sociaal onhandig uit de verf komt, wanneer hij het moeilijk heeft met zichzelf en met zijn omgeving, dan is dat een vervelende waarneming. Wanneer diegene je eigen vlees en bloed is, dan is dat hartverscheurend.

Al jaren probeer ik hem te helpen, te begeleiden en advies te geven, maar helaas is hulpeloos toekijken het uiteindelijke resultaat. Goed bedoelde adviezen van vrienden en familie, zelfs professionele hulp van een psycholoog mocht niet baten. Het helpt mijn zoon niet om mee te komen met de rest van de maatschappij.

Het maakt mij als moeder gefrustreerd en boos, soms zelfs een beetje bang. Bang voor de toekomst, bang voor zijn toekomst.  [Read more...]

Mim-Pi uitverkoop, zomer 2016

Mim-Pi staat gelijk aan kleur, durven én doen. Kleurexplosies vliegen je om de oren en ondertussen vaart het eigenzinnige merk volledig zijn eigen koers. I love it!!

Mim-pi is die kinderkleding voor meisjes waar kleine meisjes én grote vrolijk van worden! En waar worden meisjes nog meer vrolijk van? Juist ja, sale!

De Mim-Pi zomercollectie is nu te bestellen met korting, ik maakte een paar leuke outfit-setjes voor je die je niet in je winkelwagentje achter kunt laten.

mim-pi-uitverkoop

[Read more...]

Wacht maar tot het pubers zijn…

Kleuters zijn ontzettend schattig. Ik weet dat, op het moment ben ik namelijk in het bezit van twee kleuters. Één van vier en één van vijf. Schattig zijn ze, maar ook op en top kleuters.

Mijn kleuters zijn, zonder dat ik opschepperig over wil komen, echt heel leuk. Ze zijn grappig en lief. Zelfs de pakketbezorger smelt wanneer hij mijn twee kleuters ziet. En wanneer één van mijn kleuters verdrietig is, of pijn heeft, dan troost de andere kleuter zijn of haar zusje of broertje. Ze zijn er voor elkaar, ze komen voor elkaar op, ze beschermen elkaar.

Echt heel schattig.

Maar weet je, het zijn niet alleen mijn kleuters die schattig en aandoenlijk zijn, het zijn alle kleuters. Vind je dat niet, dan ben je gewoon een zeiksluif die het leven wat meer toe zou moeten lachen. En anders zou je eens flink doorgekieteld moeten worden, want weet je… Kleuters zijn schattig!

Zoals laatst toen ik bij de kassa stond en mijn kleuters het winkelwagentje fanatiek samen leegmaakten en op de band legden. Ze werkten samen als een onvoorwaardelijk team. Eens in de zoveel tijd dan gebeurt dat en dan ben ik trots. Omstanders zien mijn trotse hoofd en reageren op het aandoenlijke tafereel.

“Ah wat zijn ze schattig en lief voor elkaar”

“Wat heerlijk om zulke hulpen te hebben, wat super lief!”

“Wacht maar tot het pubers zijn…”  [Read more...]

Daarom dus

Commentaar

Ik kreeg laatst commentaar van een paar mama’s die hun vraagtekens hadden bij het feit dat ik (niet geheel vrijwillig) thuis zit, maar wel mijn kinderen naar de opvang breng.

Nu trek ik me weinig aan van commentaar, maar dit zette me wel even aan het denken waarom ik dit ook al weer doe.

Ten eerste!

Zolang een kind opgroeit met heel veel liefde in een veilige en liefst stabiele omgeving vind ik dat iedereen zich met z’n eigen zaken moet bemoeien. Iedereen heeft andere ideeën over de opvoeding en dat is meer dan prima.

Mijn redenen

  1. Hebben jullie wel eens geprobeerd thuis te werken MET kinderen? Nou, kan je vertellen dat van dat werken niet zo heel veel komt. Dat geldt ook wanneer je op zoek bent naar de ‘Perfect Job’. Daar komt dus bar weinig van als je van die schattige dropjes door het huis hebt banjeren. “Nee, niet aan de vaatwasmachine zitten!”

[Read more...]

De trampoline nachtmerrie

De meeste moeders hebben ermee te dealen… Een verslapte blaasspier. Bij de één ontstaat er al een waterval op het moment dat ze haar neus snuit en de ander heeft wat meer geluk en verliest enkel een paar druppeltjes bij een niesbui vanuit haar tenen.

Het is vervelend, dat klopt. Maar hé, moet je eens zien wat je er voor terug krijgt!

Toch is niezen niet het enige wat een moeder het liefste ontwijkt. Onlangs werd mij weer eens pijnlijk duidelijk gemaakt dat ik bepaalde dingen gewoon beter over laten kan aan iemand zonder verslapte blaasspier.

Trampoline springen. Ik vond het als kind fantastisch! Uren stuiteren op zo een strakgespannen doek, koprol hier, mislukte salto daar, heerlijk. Ik kon het daarom ook helemaal begrijpen dat mijn dochter haar kinderfeestje in zo een springhal vol met trampolines wilde vieren.  [Read more...]

Jij mag op mijn feestje

Ja, als je zoon of dochter naar school gaat zijn er een paar activiteiten die je er zeker bij krijgt. Dat zijn speeldates, vriendenboekjes invullen én partijtjes.

Als je nog niet in die “fase” bent, wees gerust. Daar groei je in mee. Haha, yah right.

Ik ben helemaal voor partijtjes thuis. Kinderen van 4 tot 8 jaar hebben niet veel nodig. Een prinsessenfeestje, een dinofeestje of met iets anders leuks kom je prima weg. Koekhappen, stoelendans, cake versieren, spijkerpoepen, schminken. Helemaal goed, kost geen drol, kinderen blij… moeders gesloopt!

Het eerste partijtje van je oudste kindje is tot in de puntjes geregeld. Overal is over nagedacht. Alles ligt klaar en het huis is aan kant. De ouders die hun (in mijn geval) dochter komen brengen zullen het met een gerust hart achterlaten, want er staat een super georganiseerd feestje te wachten.  [Read more...]

Superpapa

Mijn zoon leeft in een veel interessantere wereld dan ik. Vroeg je hem een jaar geleden wat hij wilde worden, dan zou hij vol overtuiging hebben gereageerd met “Een vliegende draak!” — Hoe gaaf is dat!?

Van de week reden we over de ringweg hoor ik ineens achter me: “Wauw! Cool! Er zit een NINJA in die auto!”. Terwijl mijn vrouw en ik niet meer bijkomen van het lachen, legt mijn dochter heel correct uit dat dat een mevrouw met een hoofddoek is. Ik vond zijn versie leuker. Overal NINJA’s, draken, dino’s en alles kunnen worden wat je maar kan bedenken!

Hierdoor besefte ik mij dat ik iets heel bijzonders geworden ben. Een superheld! Mijn kinderen zijn er van overtuigd. Ik ben de sterkste, liefste, beste papa ter wereld. Ik omarm het met beide armen! Ik heb nog een jaar of 5 in deze rol en dan word ik de schurk. Van SuperDad naar Darth Vader. Nog even dan zal de transformatie zijn intrede doen, nu maar hopen op een goede afloop.

Wil je het badje opzetten?

Ergens in maart begon het al. Mijn kleintjes zagen een paar zonnestralen en snelden naar boven om hun bikini’s en zwembroek aan te trekken. Het vergde wat overtuigingskracht om ze van het absurde idee af te brengen…  ‘Nee lieve uilskuikens, ik ga het badje nu niet opzetten. Als het zomer is…’

‘Mam, het is toch zomer, ga je nu het zwembadje opzetten?’ Ik kom er niet meer onderuit, sorry buren, maar het kinderzwembad gaat weer op.

Een opblaasbad

De afgelopen jaren heb ik me regelmatig een hyperventilatie geblazen. Uiteraard had ik ook een pompje aan kunnen schaffen, maar ja als een badje eenmaal opgezet moet worden, dan moet het ook meteen. En toen er dan eindelijk wel een pomp in huis was, wist ik hem nooit te vinden. Opblaasbadjes en ik zijn niet erg goede vrienden. Maar hé, alles voor je kleintje.  [Read more...]

Met je kinderen naar een restaurant

Met je kinderen naar een restaurant en nee, dan heb ik het niet over de twee glimmende gele bogen, maar over een écht restaurant. Een restaurant waar je flink wat geld aftikt voor een stukkie vlees. Een verdomd goed stukkie vlees, dat wel, maar niet iets waar je wekelijks na de zwemles te vinden bent.

Moet je naar zulke plekken toegaan mét je kinderen? Ik vind van niet.

Een bordje verboden voor kinderen is wellicht een tikkie overdreven, maar ik vind dat je als ouder gewoon de wijze beslissing moet nemen om je kinderen thuis te laten wanneer je per se naar zulke restaurants toe wilt.

Ouders vergeten namelijk weleens dat er niemand is die hun kinderen zo leuk vindt als zij zelf. Voor hun zijn het speciale glinsterende pareltjes die welopgevoed zijn, maar voor het stelletje aan het tafeltje naast hun, zijn het kleine kleverige schreeuwerige monstertjes.  [Read more...]

Lissabon en Cascais met kinderen

Wanneer ik aan een stedentrip denk, denk ik er niet gelijk aan om mijn kinderen mee te nemen. En in alle eerlijkheid, als ik aan Lissabon denk, is ‘kinderen’ het laatste wat er in mij opkomt. Ik zie mezelf al lopen met (gevoelsmatig) achttien kinderen op mijn nek zoekend naar een zonnesteek. Toch begonnen wij een aantal jaar geleden met het bezoeken van steden met de kinderen. Op een andere manier dan we gewend waren, dat wel. Nee de blaren op mijn voeten lopen, komt vrijwel niet meer voor. Met deze gezinsopstelling (drie kinderen in de leeftijd 4-8 jaar) wordt er kozen voor één of twee bezienswaardigheden per dag en dan het liefste met een plein of een park eromheen.

Zo hebben wij tijdens een spoedbezoek aan Parijs een middag heerlijk bij de Eiffeltoren gezeten. De Eiffeltoren bestudeerd, er allerlei weetjes over opgezocht en besproken met de kinderen en de ultieme Parijse sfeer opgezogen. Uit de praktijk blijkt dat het de kinderen ook echt bij blijft, want overal waar ze nu een toren zien die maar enigszins op de Eiffeltoren lijkt, bijvoorbeeld een elektriciteitsmast, dan beginnen ze weer over die ene middag bij de Eiffeltoren.

Making memories, ik houd ervan!

Maar hoe zit dat met Lissabon? lissabon

Zoiets herkenbaars als de Eiffeltoren is er niet te vinden in Lissabon. Hoewel een leerling van de ontwerper van de Eiffeltoren de Santa Justa lift ontworpen heeft. De ijzeren constructie is een 45 meter hoge lift midden in de Portugese hoofdstad Lissabon. Helaas is er niet heel veel ruimte om de lift heen om rustig met de kinderen het bouwwerk te bestuderen en te bewonderen. Bovendien zijn er meerdere uitzichtpunten over de stad die zeer de moeite waard zijn.  [Read more...]