Baby

Gefeliciteerd, je bent zwanger van een tweeling! Voor sommige is het een droom die werkelijkheid wordt. Voor de meeste, waaronder ik, is het een schok. En of het nu in de lijn der verwachtingen lag, of totaal onverwachts. Het opvoeden van een tweeling is zwaar! Nu het eerste jaar erop zit, kan ik dat toch wel vol overgave zeggen. Het was een wonderbaarlijk,  vermoeiend, euforisch en enerverend jaar. Hoe ik het eerste jaar overleefd hebt met mijn tweeling? Nou zo: 

Volgens mijn moeder sliep ik na een week al door. Ik denk zelf dat het vooral mijn moeder was die doorsliep en mij gewoon liet huilen. Ik bedoel, dat deden ze vroeger nu eenmaal. Soms huilde je zo lang, dat je uitgeput raakte en dan vanzelf in slaap viel. Oftewel, keiharde slaaptraining. Ik kan het me niet herinneren en ik denk dat ik er ook niks aan overgehouden heb. Ik functioneer redelijk, al zeg ik het zelf. 

Ik ging laatst bij een vriendin op bezoek en veegde met mijn vinger over de rand van de kast. Een laag stof verscheen er op mijn vinger. Toen ik naar haar slaapkamer ging, constateerde ik een stapel was op de grond en zag dat haar bed niet was opgemaakt. Ik checkte haar wasmachine, of deze wel gevuld was, maar trof drie volle wasmanden vóór de wasmachine aan. Ook rook ik even aan haar haar, of ze dat onlangs nog wel gewassen had. En ik controleerde haar kleding op vlekken.  Lees meer