Beste niet zo perfecte moeder

Ik hoor je kletsen met een medemoeder. Het kinkt gezellig, maar als ik beter luister dan hoor ik dat je jezelf van binnen aan het opvreten bent als die perfecte moeder jou vertelt dat ze zo blij is dat ze borstvoeding geven ‘mag’. Het is toch het beste voor je kleintje en elke moeder wil toch het beste? En dat haar andere kleintjes zo genieten van de gebalanceerde biologische maaltijden die ze elke avond met veel plezier klaarmaakt.

Tijdens het gesprek kom je er achter dat er geen enkele snotveeg op haar mouwen zit en de geur van haar nek is geen zure kotslucht, maar een lekker fris parfummetje. ‘Hoe doet ze dat toch?’, vraag je jezelf af terwijl je wat opgedroogde pindakaas van je mouw afkrabt.

Of wanneer ze begint over haar geweldige kind dat het zó goed doet op school, echt een modelleerling die alles volgens de regeltjes en het boekje doet. ‘Ja, mijn kind zit ook op school en leest ook graag boekjes’, is het enige wat je bedenken kunt… Dat hij constant de regeltjes breekt, laat je maar even achterwege. 

Lees meer

15x waar een moeder geen tijd voor heeft. Althans ik niet.

Je zou denken dat ik als ’thuisblijfmoeder’ alle tijd van de wereld hebt. Ik heb ook veel tijd, maar een kwart van de tijd besteed ik al aan wachten op mijn peuter. Daarnaast heb ik ook nog een kleuter en een 7-jarige die wat tijd van mij vragen. En laten we de man niet vergeten… Oh ja en een hond die zijn puppy ogen nog steeds opzetten kan.

Echt er gaat al zoveel tijd zitten in ‘gewoon’ moeder zijn, dat er zoveel dingen overblijven waar ik simpelweg geen tijd voor over heb. Geen enkele moeder met kleine kinderen heeft tijd over, toch?

– Met je kleintje discussiëren over sokken. Trek die dingen gewoon aan. Ik zie ook wel dat het twee verschillende zijn, maar who cares? Geen tijd voor discussie en al helemaal geen tijd om de sokken te sorteren.

– Winkelen in een echte stenen winkel. Ik zou er tijd voor kúnnen maken, maar als we dan daadwerkelijk door het winkelcentrum lopen, ben ik de helft van de tijd aan het zoeken naar de kleuter en de andere helft van de tijd aan het wachten op de peuter. Geen tijd voor dát.

– Trainen voor een 10km run. Terwijl ik die trainingstijd ook zou kunnen slapen, of gewoon zitten. De keuze is simpel.  Lees meer

10x waar je schijt aan moet hebben

Je kent ze wel. Van die lijstjes met dingen die je allemaal niet moet doen en niet mag zeggen. Persoonlijk word ik altijd een beetje treurig van die verschrikkelijke lijstjes, want wie ben jij om te zeggen wat ik allemaal wel en niet mag zeggen en doen? Dat bepaal ik toch zeker zelf wel?

En voor wie het volledig met mij eens is, heb ik een lijstje gemaakt waar je volledig schijt aan moet hebben, of eigenlijk mag hebben. Want niets moet!

schijt aan

Zo moet, of mag je schijt hebben aan alle ‘wat je niet op Facebook moet zetten’ lijstjes. Want hoezo mogen mijn kinderen met hun hoofd niet op mijn profielfoto? Ik ben gewoon verrekte trots op die kleine freggelkoppies. Oké, de waarheid is dat ik mijn eigen verlepte hoofd gewoon niet meer normaal op de foto krijg.

Lange verhalen over de geweldige prestatie die het kind in kwestie heeft geleverd schijnen moeders ook al niet op Facebook te mogen zetten. Want veters strikken, een zwemdiploma halen en op een potje plassen, dat hebben we allemaal geleerd en toen was een simpele foto in het fotoboek ook meer dan voldoende. Nee we lezen nu liever allemaal shit over zwarte Pieten discussies en bizarre opmerkingen over vluchtelingen…  Lees meer

Het opvoeden van een peuter (is niet makkelijk)

peuter in de regen

Het opvoeden van een peuter is geen gemakkelijke taak. Daar zijn we het inmiddels allemaal wel over eens. Degene waarbij het opvoeden van zo een klein eigenwijs mormeltje wel van een leien dakje gaat, is een genie en mag het hier even voor komen doen. Of diegene maakt het mooier dan het is en liegt, wat een stuk waarschijnlijker is.

We willen onze kleintjes graag opvoeden en klaarstomen voor de grote boze wereld. We willen dat het zelfstandige en verstandige volwassenen worden en toch zijn de kwaliteiten die we graag zien als ze groter zijn, nu de eigenschappen die ons gillend gek maken. Onafhankelijkheid, nieuwsgierigheid, passie, doorzettingsvermogen, en ook koppigheid. Het zijn eigenschappen bij de peuter die ervoor zorgen dat je weer eens te laat bij een afspraak komt aanzetten. Het zijn de eigenschappen waardoor het bloed onder je nagels vandaan komt, omdat het voelt alsof je peuter weer eens niet naar je luistert. Maar een onafhankelijke volwassene die vol passie en nieuwsgierigheid zijn opleiding doorzet, ja dat zien we dan wel weer graag.  Lees meer

Ik ben die thuisblijfmoeder, die de hele dag niks zit te doen

Zo. Hatsee. Ik heb het gezegd. Ik ben die thuisblijfmoeder, die de hele dag ‘niks‘ zit te doen en wacht tot de man weer thuiskomt.

thuisblijfmoeder

Want dat is wat je denkt toch? Het is in ieder geval wat ik dacht. Ik wilde spannende series kijken en eindelijk een keer alle seizoenen van Lost uitkijken. En lekkere taartjes bakken, terwijl mijn kleintjes lief (op één plek) met hun speelgoed spelen. Ik dacht er zelfs aan om te beginnen aan de trilogie van de Da Vinci Code als de kleintjes hun middagdutje deden. En uiteraard zou het huis lekker opgeruimd en schoon zijn én ook blijven.

Daar zou ik allemaal tijd voor hebben als ik thuis bij de kleintjes zou zijn. Dacht ik.  Lees meer

Mama is ziek versus papa is ziek

Het is duidelijk. Het griep-seizoen is in volle gang. Het heerst, zoals we dat medelevend naar elkaar knikken. En tijdens dit seizoen moeten heel veel moeders er helaas ook aan geloven. En nee, het is niet toegestaan. Want die avondmaaltijd moet toch op tafel komen, er moet iets met die kinderen gebeuren en ja, ook die hond blijft je vragend aankijken.

En daar is dan de man, die ook getroffen wordt door die nare, helse griep…

Sorry, ik kon het niet laten om een ‘mama is ziek versus papa is ziek’ te maken.

Als papa ziek is

– Hele dag in bed
– Te ziek om te eten
– Draagt zijn pyjama
– Komt niet in contact met de kinderen om te voorkomen dat ze ook ziek worden
– Koorts, hoofdpijn, keelpijn, loopneus, ijlen, kreunen, hoesten en kuchen
– Ziek gemeld op het werk
– De kinderen weten papa is ziek
– Nog meer ijlen, kreunen en hoesten
– Krijgt zelfgemaakte soep opgediend
– Slaapt wat bij in een stille kamer, comfortabel in bed
– Zet een zak bevroren erwten op zijn voorhoofd
– Roept om zijn moeder voor medeleven
– De tijd staat stil als hij ziek is
– Duur van het ziek zijn: gaat nooit meer over
– Duur van het ziek zijn in werkelijkheid: één dag

Versus…

Als mama ziek is

– Ligt ook in bed… ’s nachts
– Te druk om te eten
– Draagt gewoon kleding
– Vermijden van de kinderen, hoe dan? En waarom? Zij hebben je tenslotte aangestoken
– Symptomen? Welke symptomen?
– Ziek melden? Droom lekker verder
– Kinderen weten niet dat mama ziek is
– Neemt nog maar een wijntje
– Pakt een blik soep
– Doet een dutje op de bank terwijl de kinderen om drinken vragen en over haar heen hangen
– En ook nog op haar hoofd gaan zitten
– Belt haar moeder als ze zich weer beter voelt
– De tijd blijft maar doordraaien als zij ziek is (de was ook)
– Duur van het ziek zijn: ziek zijn?
– Duur van het ziek zijn in werkelijkheid: twee weken


Afbeelding zieke man: Shutterstock

In ziekte en gezondheid tot de dood ons scheidt

Afgelopen week werden wij getroffen door een buikgriep. Het begon bij de peuter. Overgeven, diaree, heel zielig. Vervolgens werd de kleuter ziek en als onze kleuter een griepje oppakt, pakt hij het goed op ook. Niks kon hij binnen houden en alles kwam er (op ons nieuwe bed van een week oud) weer uit. Ik had echt medelijden met het ventje en het liefste wilde ik die ellendigheid van hem overnemen.

Helaas gebeurde dat ook. Helaas, want zoals we allemaal weten, een moeder kan niet ziek zijn.

De man heeft waarschijnlijk ook gedacht ‘kan ik het maar van hem overnemen’, want ook hij werd getroffen. Helaas.

Begrijp me niet verkeerd, ik hou van mijn man. Hij is mijn favoriete volwassen mannelijke persoon. Maar de gezonde versie van hem is gewoon makkelijker om van te houden dan de zieke versie.  Lees meer

Ik ben zo’n jankmoeder

Ik ben een moeder van twee knappies, een pubermeisje van 14 en een kleuterjongen van zes. Er gaat geen gebeurtenis van hen voorbij zonder dat ik sta te janken, kortom ik jank al ruim 14 jaar en sinds zes jaar twee keer zoveel. Zelf word ik er soms “schijt” ziek van. Dan wil ik het niet, maar gebeurt het gewoon. 

Laat ik beginnen met de zwangerschap. Ik weet niet hoe het bij jullie was, maar op sommige momenten was ik behoorlijk labiel. En ja, toen de babies waren geboren was het hek van de dam. Toen kwamen die eeuwige kraamtranen en ook bij iedere keer als ik het allemaal even niet meer wist. 

jankmoeder

De eerste balletles, zwemles, uitvoering, peuterspeelzaal, kinderdagverblijf, kleuterschool en hun eerste geblèr bij het schoen zetten of als ze met Sint Maarten braaf met spanning bij een deur stonden te wachten tot die open werd gedaan. Ik kan vol trots kijken naar die twee “soms” monsters met tranen in mijn ogen. Ook als ze flink gevallen zijn huil ik een beetje mee.   Lees meer

feitjes moeder zoon

5 feitjes voor een moeder met een zoon

Net zoals een vader even moet wennen aan een dochter, moet een moeder even wennen aan het idee van het hebben van een zoon. Want nog een keer het andere geslacht in huis, ja wat moet je daar nou mee?

Zelf was ik stomverbaasd toen ik hoorde dat ik zwanger was van een zoon. Nooit had ik verwacht dat dat een optie zou zijn. Had ik nou serieus een piemel in mijn buik? Dat vond ik echt zó een gek idee!

Maar het was waar. Ik beviel van een jongen! En de eerste tijd merk je daar eigenlijk maar weinig van. Maar een jongen groeit ook en uiteindelijk merk je dat in de loop van de tijd een jongen toch echt verschilt van een meisje. 

Lees meer

Die moeder op Instagram

instagram moeder

Zo een moeder op Instagram, je kent haar wel. Zo eentje die alleen maar plaatjes van haar kinderen post… Yep, that’s me!

Ik kan gewoon niet stoppen met het spammen van mijn kleintjes. Ik realiseer het me maar al te goed. Ik zou iets interessants moeten posten, over wat ik allemaal doe en meemaak. Maar hé, dit ís wat ik doe en meemaak.

Kijk hoe grappig mijn kleintje is. Kijk nou toch, wat een cutie. En ik vind het fijn als jij het leuk vindt. Want dit is wat ik doe. Dit is wat ik meemaak. Dit is wat ik heb.

En soms voel ik me weleens zielig. Een beetje verloren, wanhopig omdat ik echt niks interessanters te zeggen heb. En dan hoor ik je denken; heb je haar weer met die gekke kleintjes.

Doordeweeks breng ik twee kinderen naar school. Dit is op zich al een heel avontuur en een behoorlijke overlevingstocht. Voordat we überhaupt de deur uit zijn, heb ik al drie keer mijn verstand verloren en ben ik automatisch overgegaan op de automatische piloot. Als ik die twee dan eindelijk op de juiste plek heb gekregen, moet ik wachten. Wachten op een peuter. Een kwart van mijn leven sta ik te wachten op mijn peuter. Ze moet nog op de schommel. Ze moet nog een keer glijden. Nog één keer over de balk. Laatste keer.  Lees meer