Met een slaperig hoofd zit ik rechtop op de rand van mijn bed. Ik kijk op mijn telefoon zie dat het 5.30 is en ik voel een klein vreugdesprongetje. Na weken achter elkaar iedere nacht rond 3.00 gewekt te zijn, voelt dit als uitslapen. Ik sleep mezelf naar de kamer van mijn kleintje. Ik heb mijn ogen net open genoeg om zijn brede glimlach te aanschouwen. “Mama! Mama! Mama!” Lees meer
Onze kinderen groeien op in een tijd waarin al hun behoeftes snel bevredigd worden. Ze hoeven niet lang te wachten, vrijwel alles is binnen handbereik. Vervelen is er niet meer bij, wat is dat überhaupt? En laten we eerlijk zijn, daar hebben wij zelf voor gezorgd.
Mijn kinderen? Ze hebben geen geduld, ze kunnen niet wachten. Waarom niet? Omdat alles ‘on demand’ is. Ze weten niet beter. Netflix, spelletjes, winkelen, eten, het is allemaal zo simpel.
En omdat mijn bloedjes denken dat alles zo simpel te verkrijgen is, denken ze dat ze ook een ‘on demand’ moeder hebben.
Mama, mama, mama…
Ik wil nu… Lees meer
Toen ik voor het eerst zwanger was, was ik dolblij dat ik zwanger was van een meisje. Ik weet het, het is taboe om te zeggen en natuurlijk was ik ook heel blij dat het kindje er gezond uitzag. Maar mijn grote droom was toch echt een dochter. Ik had al jaren een meisjesnaam, ik wist precies welke Disney films onze favoriet zouden worden en de knutselspulletjes lagen bij wijze van spreken al klaar. Toen mijn tweede weer een meisje werd, was het officieel. Ik werd een meisjesmama! Naast het feit dat ik alle babyspullen zo door kon schuiven, was ik ook zo blij voor mijn oudste dochter dat ik haar een zusje geven kon. Voor mezelf was dat altijd een droom en deze droom werd voor mijn eigen dochters een werkelijkheid. Ik zag het samen tutten helemaal voor me… Lees meer
Ik heb een probleem. Dat probleem komt dagelijks voor en het lukt me maar niet om van het probleem af te komen. Nee het is geen alcoholprobleem. Ik zit ook niet in de schulden. Het is niet te vergelijken met zulke problemen. Misschien is hinderlijk een betere benaming… Lees meer
Kinderen die zichzelf ’s morgens moeten aankleden en klaarmaken voor school… Ugh!
Het is elke ochtend hetzelfde liedje. Ze moeten aangekleed worden zodat ze niet in pyjama naar school hoeven. Met een beetje geluk kleden mijn kinderen zichzelf aan.
Maar ja, geluk in de ochtend? Dat ken ik niet.
En dus besluit ik mijn kinderen niets te leren in de ochtend en help ik ze met aankleden. Het gaat gewoon sneller, áls ze dan ook mee zouden werken.
“Mama komt eraan, snel verstop je!”
“Hahahahaha – hahahaha” *huilt diep van binnen* “Ja, komen NU, geen grappen in de ochtend!”
“Kom op, trek je sokken even zelf aan.”
“Dat kan ik niiiiieeeeet!!”
Oké, volgende. Lees meer
Het einde van een fase is in zicht. De kinderen gaan vanaf volgende week weer naar school. Als ik de berichten moet geloven is menig ouder opgelucht, want thuisonderwijs en vooral de kinderen 24/7 om je heen is een behoorlijke opgave. Dit soort berichten hebben me aan het denken gezet, hier in huis gaat het namelijk best goed. Oké, de kinderen zijn qua onderwijs beter af op school dan thuis, maar los van dat, heb ik best genoten van mijn kinderen. Lees meer
Als je denkt aan een vrouw met een postnatale depressie, zie je waarschijnlijk het stereotype beeld voor je van een moeder in een psychotische toestand die haar baby de meest vreselijke dingen aan zou (willen) doen. Of in ieder geval op zijn minst een vrouw die haar kindje verstoot, die het liefst weer terug zou gaan naar haar leven zonder baby. Dat is tenminste het beeld dat ik in mijn hoofd had en ook het beeld wat in de media vaak geschetst wordt, denk bijvoorbeeld aan de film de gelukkige huisvrouw. Lees meer
‘Wow! Wat een haaaaar!’, dit is één van de meest gemaakte opmerkingen na de geboorte van allebei mijn kinderen. Bij mijn dochter kon ik meteen met staartjes aan de slag en mijn zoontje zijn eerste gellook was al voordat hij 3 maanden oud was. Kortom, ze stonden niet achterin de rij bij het uitdelen van de haren. Lees meer
Tjonge, wat had ik een zorgen tijdens de zwangerschap! Als ik kon tijdreizen, zou ik teruggaan naar de tijd dat ik zwanger was. Ik zou mezelf vertellen dat ik me niet zo’n zorgen hoef te maken. Dat ik mijn voetjes omhoog kan doen en lekker mag genieten. Genieten van de rust, van mijn bolle buik en van het feit zwanger te zijn.
Lees meer
”It takes a village to raise a child”, maar dat gaat in deze tijden een beetje moeilijk. Het hele dorp blijft zoveel mogelijk thuis en wij mama’s kunnen niet eens even uithuilen bij onze eigen mama’s. En nee, ik ben geen complotdenker, ik vind niet dat deze maatregelen onzin zijn. Ik begrijp waar we het voor doen en ik hou me er ook aan. Maar god, mag ik even klagen. Mag ik er klaar mee zijn? Mag ik het zwaar, moeilijk en eenzaam vinden? En mag ik kippenvel krijgen van de volgende uitspraken? Lees meer