Opvoeden herziene versie 5

Mijn jongste werd onlangs drie jaar. Verwacht geen gemijmer over ‘stop de tijd’,  ‘laatste jaar thuis’ en ‘waar is mijn baby?!’; ik vind het allemaal wel prima na bijna 14 jaar in de luiers. En tegen de tijd dat het weer gaat kriebelen hoop ik als oma mijn babyliefde te mogen projecteren.

Er is een groot verschil tussen opgroeien als oudste of als vijfde van het gezin is gebleken. Niet alleen zit er elf jaar tussen, ook de tijd en omstandigheden zijn veranderd.  Lees meer

Goed zoals je bent!

moeder goed zoals je bent

De beste mama en partner zijn, een goede dochter zijn, je best doen op het werk, af en toe meehelpen op de school van je kinderen, netjes naar de sportschool, altijd voor je vriendinnen klaarstaan… Het lijstje kan nog wel even doorgaan. Altijd de meest perfecte versie van jezelf willen zijn; het is wat we onszelf opleggen en waarvan we denken dat anderen dat ook doen. De lat telkens net ietsje hoger leggen, zodat je je continu voelt alsof je op je tenen loopt. Het is een mysterie waarom we onszelf dit aandoen, en waarom het vaak zo lastig is om te accepteren dat we niet altijd aan die buitengewone verwachtingen voldoen. We maken fouten, we hebben niet het ‘perfecte’ lichaam en soms gaan de dingen niet zoals we hadden gewild of gepland. Jezelf accepteren en volledig tevreden zijn met wat je hebt en hoe je het doet: dat is misschien wel de moeilijkste les in het leven. Waar begin je?  Lees meer

Klaar met vandaag

wakker worden moeder

Ik ben klaar met vandaag. Ik krijg zelfs een beetje medelijden met mezelf, zo klaar ben ik ermee. De tank is leeg, de koek is op. Ik zou me willen oprollen als een sushi roll, maar dan in een dekentje, want rijst ligt niet lekker. Ik zou mijn ogen willen sluiten en doen alsof het bedtijd is.

Mijn gezonde verstand is weg, mijn humor is ver te zoeken, mijn energie level is ver beneden nul. Zoals ik al zei, ik ben klaar met vandaag. En dat is niet bijzonder, dat is niet speciaal, ik ben geen slappeling. Ik ben gewoon een moeder. Een moeder die even klaar is met vandaag.  Lees meer

Waarom leggen we de lat zo hoog?

moeder handen in het haar

Ik vraag me weleens af waarom wij het allemaal zo moeilijk maken voor onszelf. Dit opvoeden en moeder zijn, we doen alsof het ontzettend ingewikkeld is.

Het is alweer bijna 10 jaar geleden dat ik voor het eerst moeder werd. Ik had een beeld van het moederschap en de opvoeding die ik geven zou. Ik las de bladen vol met adviezen, ik las zelfs boeken met tips en tricks. En hé, ik had een pedagogische studie gevolgd, hier had ik verstand van mensen! Uiteraard was ik ervan overtuigd dat ik de opvoeding helemaal zou nailen en ik zou het zéker anders doen dan hoe ik het bij velen om mij heen zag. Ik ben consequent, liefdevol, waakzaam voor de gevoelens van mijn kind en ik zou een veilige weg wijzen die mijn kind uiteraard zou volgen.  Lees meer

Mensen zonder kinderen

Ik vraag me weleens af wat mensen zonder kinderen nou precies over ons ‘ouders’ denken. Vragen ze zich af of er werkelijk geen leven meer na een baby is? Waarom de kinderen toch altijd op de eerste plaats komen? Waarom er alleen nog maar gesprekken gevoerd kunnen worden over de kinderen? En waarom er geen spontane avondjes meer zijn?

Ik weet nog wel wat ik dacht toen ik geen kinderen had. Ik dacht vooral, ik ga alles anders doen… *Proest*. Ik zou mezelf niet verliezen in het ouderschap. Mijn kind neemt mijn leven niet over, mijn kind voegt leven toe.  Lees meer

De serieuze 30 richting de 40 crisis

dertigers crisis

Dit weekend wordt de man 40. En nu ik het zo opschrijf, voel ik hem landen. Dat de man 40 wordt, betekent dat ik bijna op de helft van de dertigers ben. Richting de 40 dus. En ik had het niet gedacht, maar het brengt toch een kleine crisis met zich mee.

Het bereiken van de dertig ging vrij soepel. Ik had het amper door. Wellicht doordat ik midden in de luiers zat en het veel te druk had met het aanhoren van ‘mama, mama, mama, mama, mama’. Ik voelde me een jonge moeder van drie kleintjes en ondanks het slaapgebrek, kon ik de wereld aan.  Lees meer

Sterker dan je denkt

sterker dan je denkt

Ik ken een moeder en ik kan het me niet voorstellen hoe het is om haar te zijn. Op het eerste gezicht lijkt ze gewoon een doodnormale moeder, geen perfecte moeder, maar gewoon een leuke moeder. Ergens in de dertig, drie kinderen en prima gekleed, als in ze draagt niet de hele dag haar pyjama. En wanneer ze met haar kleintjes naar een speeltuintje gaat, checkt ze gerust zonder schaamte even haar telefoon. Ze drinkt gerust een wijntje op het verjaardagsfeestje van haar dochter en windt ook geen doekjes om haar zo nu en dan falende moederschap. Ja, ze schreeuwt weleens, ze verliest weleens haar geduld en ze is het ook weleens compleet beu. Ik zou het het prima kunnen vinden met deze moeder.  Lees meer

Mijn moeder had gelijk

kleine zorgen

Het middaguur was nog niet aangetikt toen de jongeman voor mij stond in de plaatselijke super. Op de lopende band stond voor mijn broccoli treurig 12 blikjes goedkope bier opgesteld. Hij had die ochtend rum als ontbijt genuttigd want de fles moest toch op bralde hij vriendelijk tegen de dame achter de kassa die subtiel zijn dominante adem negeerde. We wisselden een blik van verstandhouding uit: die blikjes gingen vandaag ook op. En morgen zou hij weer bij een andere supermarkt staan.  Lees meer

Waar wij blij van worden

‘Goedemorgen mama’,
‘Goedemorgen lieverd’.

Een nieuwe dag begint en mijn kleintjes dekken de tafel. Ik word er vrolijk van, niet alleen omdat mijn kleintjes de tafel dekken, maar omdat ik ons nieuwe servies zie staan.

tafel dekken

“Mam, wanneer gaan we weer naar mijn lievelingswinkel?”, vroeg mijn dochter gisteren uit het niets. Ik wist meteen over welke winkel ze het had, de IKEA is namelijk al sinds haar derde verjaardag toen ze een nieuw bed kreeg, haar lievelingswinkel. Of het nu door het softijsje bij de uitgang komt, of door de ontzettend leuke producten, ik weet het niet. Ik vind het prima, want ik doe hier graag een rondje met mijn kleintjes.  Lees meer