Ik vind mezelf best een geduldige moeder, zolang de kinderen gezellig en rustig zijn. Oh ja, en zolang ze geen huiswerk van school meekrijgen. Ik heb namelijk niet zo een goede ervaringen met huiswerk maken. Van mezelf vroeger niet. Maar ook het begeleiden van huiswerk niet. Bij mij kun je het vakje ‘ongeschikt’ aan vinken, het werkt gewoon niet. En dat heeft een paar redenen. Lees meer
In een huishouden met drie kinderen en een hond is wooncomfort één van de dingen die zoveel mogelijk vanzelfsprekend moet zijn. En met een man als programmeur en gadget freak zijn me de afgelopen jaren al vele dingen makkelijk gemaakt. Zo gaat bijvoorbeeld het licht aan op het moment dat mijn wekker gaat, niet dat ik daar nu altijd zo blij mee ben, maar het werkt wel. Nu kwam de vraag of ik een review wilde schrijven over een aantal producten uit de Honeywell Lyric serie. Waaronder de slimme thermostaat T6R, de C1 camera en de waterlekkage- en vorstdetector. Producten waar ik niet direct warm van word, maar omdat ik het wel graag warm heb en mijn kinderen ook, vond ik ze wel interessant om te testen. Lees meer
Een lokaal bedrijf is per direct op zoek naar de perfecte werknemer. Het betreft een een onbenoemde fulltime functie met veel overuren. Een ver beneden gemiddeld salaris, weinig tot geen doorgroeimogelijkheden en bar slechte secondaire arbeidsvoorwaarden. Kontenlikkers, verplichte sollicitatiebrievenschrijvers en kandidaten die zich beter voordoen dan ze zijn, worden op voorhand al niet uitgenodigd.
Ben je enthousiast geworden en beschik je over de volgende kwaliteiten? Dan zoeken we jou! Lees meer
Ik ontving onlangs een app’je van mijn man. Het was geen pikant app’je, ik zou geeneens meer weten wat daarin zou moeten staan. Nee het was een app’je met ‘shampoo en vuilniszakken’. Een kort boodschappenlijsje met dingen die ik niet vergeten moest.
Lees meer
Het opvoeden van kinderen gaat niet zonder vallen en opstaan. Het goed opvoeden van kinderen, dat is simpelweg niet te doen. Soms zijn de eeuwige discussies en het gejammer even teveel. Alle opvoedadviezen en nuttige opvoedtips, uit hoog aangeschreven opvoedboeken en ouderschapmagazines worden aan de kant gesmeten. Alle goede voornemens om positief op te voeden, worden overboord gegooid. Lees meer
Oververhit gooi ik de deur achter me dicht. “Shit, straks kom ik te laat!” Terwijl ik mijn fiets pak, hoor ik uit huis geschreeuw dat de jongste klaar is op de wc, de oudste is zijn scheenbeschermers kwijt en de volgende heeft NU honger!
“Ik ben er niet, ik besta even niet, ik ben onzichtbaar”, murmel ik als mantra. “Ik kom te laat!”, roep ik naar de dichte deur. Terwijl ik op de fiets spring, zie ik aan de overkant mijn overbuurvrouw haar huis uitrennen. Haar haar staat alle kanten op en het zweet staat op haar voorhoofd. “Ik ga met de auto”, roept ze “anders kom ik te laat”. Terwijl ik naar de sportschool race, scheurt ze me voorbij, nog net onze haastende mede-yogi’s ontwijkend. Dat belooft een ontspannen uurtje te worden… Lees meer
Waarom laat ik me altijd zo gaan? Elke dag moet ik me bedwingen. Verleiding, waar ik elke dag niet aan moet toegeven.
Feestdagen zijn voorbij en ik voel me dik. Ik heb me in december veel te veel laten gaan. Me laten verleiden met pepernoten, speculaas, kerstkransjes, lekkere drankjes, gourmet, oliebollen. En niet omdat ik het zo lekker vind. Het is vast instinctief of zoiets. Want ik snap ook niet waarom ik nooit genoeg heb. Dat ik niet kan zeggen met een klein lachje zoals anderen: “Nee, hoor dank je, ik zit helemaal vol”. Want ik zit nooit vol! Ik wil altijd meer! Ik ben anders bang dat ik tekort kom. Dat ik misschien niet genoeg zou hebben zeker? Ik denk eigenlijk dat ik in een vorig leven de hongerwinter heb meegemaakt. Anders snap ik ook niet hoe het komt. Lees meer
Wat gaat er het komende jaar allemaal gebeuren? Wat zijn mijn goede voornemens? Ik wilde deze blog op de eerste dag van het jaar plaatsen. Maar het lukte niet om het te schrijven. Het leven kwam tussendoor.
Dacht ik dat de kleintjes in de tropenjaren veel aandacht van mij eisten. Dat ze de energie uit me zogen. Blijkt nu dat schoolkinderen pas veel energie slurpen. Wanneer ze de hele dag om je heen hangen dan. Zoals afgelopen kerstvakantie. ‘Mam, wat gaan we vandaag doen?’, is de eerste vraag in de morgen. Wat gaan we doen? Jullie gaan spelen – of zo – en ik ga even wat werken. Lees meer
Vanaf het moment dat de man en ik kinderen kregen, is er iets verandert in onze relatie. Opeens (nou ja opeens…) was er iets anders waar ons universum om draaide. Het ging niet meer om ons tweeën. Het ging om ons drieën. En later om ons vieren en vijven. En ondanks dat we veel minder tijd voor onszelf maar ook voor elkaar hadden, was dat goed.
Meestal dan. Soms snak je namelijk even terug naar de tijd waar samen even weg een vanzelfsprekende luxe is. De tijd dat je je spullen pakte en ging. En als je eenmaal weg was, voelde je geen enkele verantwoording of schuldgevoelens. Lees meer
Ik geef toe, ik maak me schuldig aan veel van de onderstaande dingen. Maar ik zou het graag willen veranderen. Vanwege de energie die het me kost en voor de verstandhouding met mijn kinderen. Maar vooral omdat het leven al veel te kort is om je druk te maken over dit soort onzin.
En aangezien ik niet de enige ouder ben die hiermee stoppen moet, spreek ik ook jou erop aan. Kap hiermee! Nou ja, zo dwingend bedoelde ik het niet. Je kunt er ook lekker mee doorgaan, het is tenslotte je eigen energie die je verspilt. Lees meer