Het is inmiddels geen geheim meer dat ik liever een berichtje stuur dan dat ik iemand bellen moet. Soms ontkom ik er niet aan en ik zal je ook heus niet wegdrukken. Maar in tekst ben ik gewoon beter in het uitdrukken van mezelf. Over het algemeen is het sturen van een berichtje sneller en het is effectiever want het staat zwart op wit. En schreeuwende kinderen op de achtergrond verstoren een stuk minder het gesprek. Lees meer
Waarom is het voor ons als moeder zo lastig om toe te geven als het even allemaal niet gaat? Waarom is de druk zo hoog dat we gaan doen alsof we het allemaal lekker voor elkaar hebben? Soms zien we het even niet, soms weten we het even niet. Maar toegeven, dat nooit! Het zou voelen als falen. Lees meer
Er stond een afvalcoach op de stoep. Een meneer van de afvalscheiding welteverstaan, want ook al niet meer gezegend met maat 36, mijn BMI slaat nog steeds uit in vakje groen.
Afval scheiden het lijkt mijn hobby te zijn. De containers voor papier, plastic, gft en restafval domineren mijn achtertuin. Zakjes van thee gooi ik braaf bij het oud papier, etiketten week ik van plastic potjes en zelfs enveloppen ontdoe ik nog van het plastic venster. Lees meer
Beste moeder,
wiens buren precies kunnen vertellen wanneer jouw dochters haar geborsteld wordt… Ik snap het volledig dat je vandaag je kind met een kapsel als een vogelnest naar school hebt laten gaan. Je hebt het geprobeerd, je hield je hoofd koel, maar toen je trommelvliezen weer een stukje werden beschadigd, gaf je het op. De helse klitten op het hoofd van je dochter lieten jou het gevoel geven dat je de meest waardeloze moeder op deze aardbol bent. Je gaf het op, je nam je verlies, je liet het gaan. Lees meer
Onlangs werd een moordzaak opgelost dankzij Google data. Het onderzoek omtrent de moord op een 37-jarige vader van drie jonge kinderen in juli 2017 liep al maanden en er waren geen harde bewijzen richting de echtgenote totdat Google werd geraadpleegd. Voor de bizarre zaak verwijs ik je naar dit Volkskrant artikel. Lees meer
Op de eerste dag van de zomervakantie doet kind 4 mee aan een activiteit georganiseerd door de plaatselijke jeugdorganisatie. Het is 28 graden en twee dagen voor de zinderende hitte. Iets met schapen in de natuurtuin. Een klein natuurgebied aan de oever van de Linge. Lees meer
Een vriendin is bevallen en met het vrouwelijke aandeel Co ga ik op kraambezoek. Verwonderd staren wij naar het nieuwe leven. Tien vingertjes worden er geteld, een pluizig hoofdje voorzichtig geaaid en zelfs het prille gehuil van een baby geboren met 37 weken triggerde onze smeltfactor. Lees meer
Grenzen zijn er om te verleggen. Althans, dat is wat mijn kinderen denken. Ze zijn 2 en 4 jaar oud en wanneer er gezegd wordt dat ze iets niet moeten doen, kun je ervan uit gaan dat ze het wel gaan doen. Wat moet ik toch met die eigenwijze dreutels? Hun ongehoorzaamheid (zo noem ik het maar even) in combinatie met gebrek aan angst, zorgt er af en toe voor dat ik mijn hart vasthou. Mijn complimenten voor hun inzicht daarentegen, want het is wonderbaarlijk hoe vaak deze situaties goed aflopen. Lees meer
Ik heb een egocentrische daad verricht als ik sommige leden van de ‘milieubewust leven’ maffia moet geloven. De definitie van deze groepering vat ik even kort samen als hen die zich verantwoord voelen voor hun ecologische voetdruk.
Ik heb in mijn eentje (ok, met wat bemoeienis van twee mannen, maar dat mag ik ook niet meer zo opschrijven in deze no gender tijd) vijf kinderen op de wereld geschopt. Dat zijn er drie te veel als ik de geluiden moet geloven. Lees meer
Gefeliciteerd, je bent zwanger van een tweeling! Voor sommige is het een droom die werkelijkheid wordt. Voor de meeste, waaronder ik, is het een schok. En of het nu in de lijn der verwachtingen lag, of totaal onverwachts. Het opvoeden van een tweeling is zwaar! Nu het eerste jaar erop zit, kan ik dat toch wel vol overgave zeggen. Het was een wonderbaarlijk, vermoeiend, euforisch en enerverend jaar. Hoe ik het eerste jaar overleefd hebt met mijn tweeling? Nou zo:
Lees meer