Columns

Mijn kinderen vergeten bijna elke week wel een keer iets mee te nemen naar school. De spullen die ze vergeten variëren van huiswerk, tot schooltas tot fiets. En ja dat klopt, ik heb er ook niet aan gedacht. Maar zijn hun huiswerk, schooltas en fiets mijn taak om te onthouden? Ik vind van niet, maar toch bracht ik telkens alle vergeten spulletjes alsnog naar school. Op een gegeven moment voelde ik me zo’n figuur dat de hele tijd de fopspeen aan het oprapen was voor een kind, zodat die hem expres weer op de grond kon smijten. 

Er ging een scheut door mijn hart toen ik mijn zoon met tranen in zijn ogen uit school zag komen. Wat was dit hard om te zien. Ik voelde de woede in mij opkomen, maar ik voelde me ook zo machteloos, want ik weet wie dit verdriet bij mijn zoon veroorzaakt had. Kinderen zijn hard. En terwijl ik naar hem probeerde te luisteren, dwong ik met moeite mijn tranen terug en haalde ik diep adem.  Lees meer

Toen mijn oudste een jaar of twee was, begon ze te klagen over (vooral het gezonde) eten wat ik haar voorschotelde. Ze ging van alleseter naar overal-over-zeiken-eter. Voor een ouder is dat heel frustrerend, want je ziet je gezonde dreumes veranderen in een peuter met denkbeeldige scheurbuik. Dit eetpatroon kan toch niet gezond zijn? Wanhopig verstopte ik groente in sausjes en taartjes, maar al snel werden mijn Hans Klok kunsten ontrafeld. De avondmaaltijden werden er niet gezelliger op en het voelde werkelijk als trekken aan een dood paard.

Soms zit je in bepaalde fases van de opvoeding die gewoon best zwaar zijn. De kinderen werken op je zenuwen en de vermoeidheid slaat toe. Als je eigen kind er dan ook nog een extreme driftbui uitgooit, is je geduld helemaal ver te zoeken. Je weet dat jouw reactie invloed heeft op de driftbui van je kind. Als het dan niet lukt om zelf je kalmte te bewaren, wordt de driftbui van je kind alleen maar nóg heftiger.  Lees meer