Ik zie je lopen, met je blonde haren en je knappe koppie. Je noemt jezelf een superheld en je hebt speciale knopjes om te kunnen vliegen en piewen. Je vraagt me of ik ook van die speciale knopjes hebben wil. Ik geniet. Ik geniet van jou, van hoe je bent. Ik realiseer me dat je een fantastisch ventje bent. Je werd vier en ik mocht een basis leggen, een basis voor de basisschool, een basis voor de rest van je leven. Oh, wat had ik toen graag op jouw superhelden knopjes gedrukt. Toentertijd zou ik zou ze gebruiken om ons terug te zetten in de tijd. Dan zou ik alles over doen. Alles beter doen.
Lees meer








