Review Kärcher Floor Cleaner FC 5

karcher floor cleaner fc5

Het huishouden met drie kinderen, een hond en laten we de man niet vergeten, is vaak dweilen met de kraan open. En omdat het huishouden al niet tot één van mijn favoriete bezigheden behoort, maak ik het mezelf altijd graag makkelijk. Op de vraag om een review te maken over de Kärcher Floor Cleaner FC 5 zeg ik dan ook geen nee, ik deel graag mijn ervaringen. Er wordt namelijk belooft dat deze stofzuiger cq. dweil, 50% tijdsbesparing oplevert. En dat betekent dat ik tijd over houd voor leukere dingen dan het huishouden.  Lees meer

Pokkenklusjes voor een thuisblijfmoeder

huisvrouw

Om maar meteen het volgende uit de wereld te helpen: ik zeg niet dat werkende moeders deze pokkenklusjes niet hoeven te doen. Maar hopelijk krijgen ze op zijn minst erkenning en bijstand en misschien zelfs wel gelijkmatige verdeling in de pokkenklusjes.

Ik heb het niet over de dagelijkse sleur van het huishouden. Ik heb het over die klusjes, dat als je ze vertelt aan je kinderloze vrienden, ze met een ongemakkelijk maar beleefd lachje knikken en acuut van je wegdraaien. Sinds de kinderen op school zitten heb ik ook tijd voor die pokkenklusjes, maar eerlijk? Ik zou er eigenlijk géén tijd voor wíllen hebben.

Pokkenklusjes als deze:

– Met stip op nummer 1: het schoonmaken van de GFT bak. Ik vraag me elke week weer af of de bak serieus geleegd is, aangezien de Senseo pads, de afgekloven korsten en de plakkaten boterhammenworst nog aan de zijkanten kleven. Oftewel, voordat de hogedrukspuit erin kan, moeten deze resten eerst verwijderd worden… En wie mag dat pokkenklusje uitvoeren?  Lees meer

Val niet op je kanis

rommel huis

Ik kijk om me heen en ik vraag het me serieus af… Waar komt al die zooi vandaan? Had ik niet een uur geleden de hele vloer leeggemaakt? Wat doet die hoop zand daar? En die papiertjes?

Ik kan wel janken. Echt. Ik wíl het wel schoon en netjes houden, maar het is gewoon niet haalbaar. Echt niet.

A4’tjes, speelgoed, stoeltjes, plakband, halve spelletjes, etensresten, noem maar op. Mijn huis is er het voorbeeld van dat opruimen met kleintjes in de buurt een onmogelijke taak is. Is het een keer opgeruimd, dan is dat voor een korte tijd. Een zéér korte tijd. Want zodra die kleine gremlins door mijn woning stormen, maken ze binnen no time een nog grotere bende dan voor ik begon met opruimen. O ja, en dat noemen ze dan spelen.  Lees meer

Robot mam

Er is de laatste tijd veel te doen over robots. Dat weet ik omdat ik al een aantal weken ‘s avonds gebroken doelloos op de bank lig te zappen (denk een najaarsdip). Ik kwam het een en ander tegen, soms onzinnig, soms interessant. Interessant vond ik vooral de “zorgrobot” die is bedacht om oude(re) eenzame mensen gezelschap te houden. Er zijn ook “snoezelrobots” voor dezelfde doelgroep en zij proberen echte huisdieren te vervangen. Zo zijn er onder andere, huishoudrobots (ik ben fan) speelgoedrobots (we know), allerlei robotdieren (geheel zonder irritante haren) en meer denkbare en ondenkbare robots. 

Uiteraard heb ik het internet er een beetje op nageslagen op zo’n zelfde doelloze avond en kwam ik in een artikel tegen dat er op korte termijn robots worden verwacht om in winkels mensen te adviseren over recepten en bijbehorende wijnkeuzes, dat maakt het dan weer vooral interessant. 

Lees meer

Beste moeder waar het geen bende in huis is

Je zegt dat je huis netjes en schoon is. Maar ik geloof je niet. Het is bijna net zo een bende als de mijne. Het kan niet anders. Die plaatjes die je op Instagram zet, zijn niet de realiteit. Al de zooi op de tafel heb je een veeg gegeven, de rotzooi op de vloer heb je in een hoek geduwd en je kleintje in haar kekke jurkje was bij het laatste stukje witte schone muur, of niet dan?

Zeg het maar hoor, als ik het helemaal verkeerd zie. Want dat kan, ik heb het ook weleens mis. Maar toch heb ik hier veel over nagedacht en kan ik gewoon niet geloven dat het bij jou altijd netjes en schoon is.

Als ik door mijn huis loop en rondkijk, denk ik bij mezelf ‘wat the heck is er hier toch gebeurd?’. Hoe, HOE kan het dat werkelijk in elke kamer, de woonkamer, de keuken, de hal, de badkamer, de slaapkamer, o-ver-al ligt troep. Alsof iedereen hier in huis speelgoed rond spuugt, papier niest of zoals Elsa ijs uit haar vingertoppen laat komen, zo kunnen wij stof in de rondte laten dwarrelen. Poef, poef, POEF!

Ja, beste moeder waar het geen bende in huis is, vertel mij nou eens. Hoe doe jij dat? Want al is het hier een keer netjes, binnen een uur van menselijke aanwezigheid is het weer een complete bende. Na elke maaltijd staat het aanrecht vol. En nee, dat kan niet altijd gelijk de vaatwasser in, want ook die is vol.

De vaatwasser doet er zo een twee uur over om schoon te worden. Negen van de tien keer kom ik er pas na een uur achter (of dan pas heb ik er zin in) dat de vaatwasser leeggeruimd en weer gevuld kan worden. Dat houdt in dat het aanrecht minimaal de helft van de dag gevuld staat met wachtende vaat. Oftewel, het aanrecht is grotendeels van de tijd meer gevuld dan leeg.

Als we niet meteen de afwas doen na de lunch.
Als we niet meteen de afwas doen na de lunch

De badkamer. Dé plek waar de was zich verzameld. En echt waar, ik heb attributen die zouden moeten helpen om een geordend huishouden te hebben, zoals een wasmand. MAARRRR…. Dan zou het ook wel handig zijn om de was in de wasmand te mikken en niet er naast. 

Serieus, dit is mijn freaking badkamer mét, hoe luxe, een wasmand!
Serieus, dit is mijn freaking badkamer mét, hoe luxe, een wasmand!

En dan het speelgoed. Ik weet niet hoe jij dat doet, beste moeder waar het geen bende in huis is, maar sinds de kleintjes hier in huis zijn gekomen zijn mijn fancy woonaccessoires vervangen door plastic troep die heel veel herrie maakt. Ze noemen het ook wel speelgoed. Al vraag ik me af of dat wel de juiste benaming is voor deze aftandse crappy zooi, aangezien de kinderen het vooral gebruiken om op één hoop te gooien midden in een kamer. Om er vervolgens doorheen te banjeren en het eenzaam achter te laten. En dit allemaal binnen vijf minuten ná het opruimen van hun kamertje…

Je denkt, de zooi valt toch best mee... Totdat je een kijkje om de hoek neemt.
Je denkt, de zooi valt toch best mee…                Totdat je een kijkje om de hoek neemt.

Al zou ik een keer flink de bezem door dit hele *piep* huis halen, binnen no time is het alsof er een bom in de kruipruimte is ontploft.

Echt. HOE DAN, BESTE MOEDER, hoe? 

Als ik denk aan jouw perfect gestylde Instagram woning, dan ga ik het liefste in een foetushouding liggen janken en vraag ik mezelf serieus af hoe ik kan overleven in deze omstandigheden.

En ja, ik voel me verslagen als ik de trapkast open en word aangevallen door een stofzuigerslang, een dweilstok en krat oud papier. Alsof het een teken is. Of als ik eindelijk de 20 stapels babykleding heb gesorteerd om weg te geven. En vervolgens toch weer in een hoek van de kamer zet. Want tja…

Nogmaals, HOE DAN, BESTE MOEDER, hoe?

En vertel me niet dat ik mijn kleintjes moet leren om hun speelgoed op te laten ruimen, voordat ze ander speelgoed pakken. Want dan mag je me toch even vriendelijk uitleggen hoe je dat dan doet zonder te veranderen in een krankzinnige schreeuwkoningin.

Misschien is dat het. Misschien is het niet mijn aard.

Of ik ben gewoon heel onhandig. Of lui.

Of, beste moeder… jij liegt.

Of je bent geniaal.

Kan ook.

Ruim je kamer op!

kamer opruimen kind

Ik hoor mijn moeder het nog zeggen. Ruim nou eens je kamer op. Jaja, ik ruim mijn kamer op, dacht ik dan.

Vervolgens ging ik naar boven, naar mijn kamer. Waar ik mezelf in de spiegel zag en dacht, ik ga even een leuke staart in mijn haar maken. Of ik doe even een leuk dansje. Een leuk dansje is nog leuker in dat ene jurkje en dus trek ik nog een stapel uit mijn kast, want het leuke jurkje waarin ik dansen wil voor mijn spiegel, ligt onderop. Hmmm, het is wel heel veel werk om die stapel netjes te krijgen, ik leg het wel even op de grond…

De geschiedenis herhaalt zich. Nu ben ik het die zegt: Ruim je kamer nou eens op. Ok, laat ik wel eerlijk wezen, ik zeg het misschien ietsjes anders. ‘Sjongejonge… Jonge, WAT een bende. Ruim die zooi in je kamer op!’

Mijn 7-jarige hoort me aan en gaat een poging doen om de chaos te ordenen. Ze begint met een stapel papieren midden op de grond. ‘Oh, dat is een leuke tekening, die leg ik wel even op mijn bed’, hoor ik haar van een afstand denken. ‘Oh en op dat blaadje kan ik nog wel wat meer tekenen.’  En ze gaat driftig op zoek naar wat verdwaalde stiften die verspreid over de vloer liggen. Tijdens haar driftige zoektocht komt ze nog wat boekjes tegen die niet verplaatst worden naar de boekenplank, maar recht naar achteren worden gemikt.

Terwijl ik toevallig nog een keer langs haar kamertje loop, blèr ik het nog maar een keer. Deze keer wel alleen met de woorden: ‘Ruim je kamer op!’

Oh ja, dat is wat ze aan het doen was. Ja maar… Wat er nu van haar verwacht wordt, is een onmogelijke taak. Want hoe moet ze deze kamer nu opgeruimd krijgen? Al starend lukt het in ieder geval niet, is ze achter gekomen.

Vervolgens is het eten klaar, moeten we naar zwemles of is het simpelweg bedtijd. Er is altijd wel iets belangrijker dan het voortzetten van de opruimsessie. En zo blijft het een bende op de kamer.

Zoals ik al zei, de geschiedenis herhaalt zich. Toch heb ik van de geschiedenis geleerd. Het gaat namelijk niet gebeuren. Nu kan ik, zoals mijn moeder dat deed, toch zelf elke week die kamertjes op gaan ruimen. Òf ik schuif het speelgoed en de zooi opzij, zorg voor een brandveilig pad, zodat ze bij nood kunnen ontsnappen en ik vind het verder wel prima. Elke kamer heeft tenslotte een deur, en met de deuren dicht zien de kamertjes er heel netjes uit.


 

Afbeelding: Shutterstock / pathdoc

Netflixen versus Het Huishouden

Inmiddels zijn we het er allemaal (uitzonderingen daar gebleven) wel over eens dat het huishouden met kleintjes een ondankbare en soms zelfs onmogelijk taak is. Een soort van dweilen met de kraan open. Wij moeders (en huishoudelijke vaders) weten allemaal wel iets beters te doen met onze tijd, maar we weten ook dat ondanks het nutteloze gevoel, het huishouden toch gedaan moet worden.

Maar hoe lastig is dat als Netflix continu op de loer ligt.

netflix vs huishouden

Opeens heb je een heel goed excuus om de ontbijttafel nog even te laten voor wat het is. Opruimen doe je namelijk wel ná die aflevering Orange Is the New Black. Maar ja, eenmaal verstrikt in het web van Piper’s criminele activiteiten kom je er achter dat de kleintjes alweer van school gehaald moeten worden voor de lunch. Kijkend naar je eettafel, kom je tot de conclusie dat die ontbijttafel prima kan functioneren als lunchtafel.

Maar dan is het toch echt hoog tijd om die stapel wasgoed die uitgestrooid ligt over de bank weg te werken. Al is het alleen maar om plek te maken, zodat je er zelf kunt gaan zitten voor een aflevering van Nashville. Lekker wegzwijmelen bij de romantiek en country muziek. Na een paar afleveringen kom je tot de conclusie dat het leven niet om de was draait maar om de romantiek. Je mikt de was terug in de mand, als er een gezinslid iets schoons aantrekken wil, plukt diegene het maar uit de mand.

Het is avond, de kleintjes liggen eindelijk op bed maar intussen staat je keuken nog vol met pannen, potten en vieze borden. Je zou het licht aan kunnen doen en de waarheid kunnen aanvaarden. Je zou jezelf ook naast de man kunnen neerstrijken en zeggen “zullen we er nog eentje doen?”. Je wilt namelijk nu toch wel heel graag weten hoe het afloopt met Walt in Breaking Bad, en of Brody nu wel of niet te vertrouwen is in Homeland.

Het wordt al laat, die laatste aflevering kijken jullie samen nog lekker op bed. Eenmaal boven gekomen is daar de grootste domper: het bed is nog niet opgemaakt. PFFFF, GRRRR. Oké, laten we dan toch nog even wat aan het huishouden doen, maar wel even snel zodat je vlug weer verder kan met The Following, want My God wat is dat spannend!

Het huishouden met kleintjes, een onmogelijke taak! Of zal Netflix er iets mee te maken hebben?

 

Afbeelding: Shutterstock

Moederdag, een ‘verlang’lijstje met huishoudelijk apparatuur

Weet je nog? Moederdag 16 jaar geleden? Ik wel.

Ik was een puber en ik maakte het mijn eigen moeder niet al te gemakkelijk door mij te zijn. Ik was me daar wel van bewust, maar toch vond ik natuurlijk ook dat mijn moeder het mij niet makkelijk maakte.

Maar goed, één keer in het jaar maakte ik dat goed door haar op moederdag flink te verwennen met… Tja, met een nieuw tosti-apparaat, want de oude was tenslotte stuk en ik vond het toch wel erg lekker als mijn moeder zo nu en dan een tosti voor mij maakte.

Een jaar later waren zelf gemaakte smooties nogal hip. Mijn moeder had een blender nodig! Want dan kon ze ook van die lekkere smooties maken. Voor mij. Want als ze toch bezig was… En zo kreeg ze een blender op moederdag.

Echt, ik was ervan overtuigd dat mijn moeder dolblij was met al de keukenapparatuur die ze kreeg. Misschien was ze dat ook wel, misschien ook niet. Hoe dan ook, het kwam uit een goed hart.

Nu, nu ik zelf moeder ben en dus de komende jaren keukenapparatuur kan gaan verwachten, zal ik alvast een mooi lijstje maken met wat ik nog wel gebruiken kan in de keuken. Want volgens mij ontkomen wij moeders er niet aan en dus kunnen we beter maar duidelijk zijn.

Bovenaan mijn lijstje staat (ik begin bescheiden): een PHILIPS Koffiezetapparaat SAECO GranBaristo. Het eerste via app bestuurbare koffiezetapparaat ter wereld. Hallo, ik ben natuurlijk wel een moderne (en vooral ook een luie) moederdie op zijn tijd een bakkie koffie nodig heeft.

koffie

Misschien dat je papa even lief aan moet kijken voor een bonus op je zakgeld? Maar hij is wel in de aanbieding. Nu voor € 1449,00

Op de tweede plaats: een KITCHENAID Blender! Note: wel in het roze graag! Je denkt natuurlijk dat het voor de gezonde sapjes is, is het uiteraard ook, maar ’s avonds werkt ‘ie uitstekend om een fijne cocktail in elkaar te flansen.

blender

Even de hamer op je spaarvarken zetten en dan heb je binnenkort een lekker sapje € 249,99 

En op de derde plaats, het moet nog uitgevonden worden, maar ik kan nog wel een paar moederdagen wachten: Een vaatwasser die zichzelf in- en uitruimt, meteen ook de was doet, de strijk netjes strijkt en alles in de kasten legt. Oh ja, en niet te vergeten zijn kamer opruimt. Maar wacht even… die heb ik al. Drie stuks zelfs!

Wat ik zou kunnen doen voor een spik en span huishouden

huisvrouw opruimen

“Een inbreker komt bij jullie niet verder dan het halletje, want daar breekt ‘ie zijn nek al over de schoenen” en “Als er een ramp uitbreekt hebben jullie genoeg voorraad klaarliggen. Tussen de kussens van de bank.” Dat is wat er onder andere over ons huishouden opgemerkt wordt. Of ik dat erg vind? Welnee, er zijn namelijk wel een aantal dingen die ik zou kunnen veranderen aan ons huishouden om het spik en span te houden.

Ik zou namelijk al het speelgoed weg kunnen donderen, aangezien het werkelijk overal in huis rondslingert en er met het grootste deel amper gespeeld wordt. Dat scheelt om te beginnen al een heel wat opruimwerk.

Ik zou het speelgoed ook constant achter de kont van mijn kinderen aan kunnen opruimen. Ik zou het ze ook zelf kunnen leren opruimen. (Yeah right!)

Ik zou mijn kinderen geen eten meer kunnen geven dat kruimelt. Koekjes, brood met hagelslag of vlokken, crackers kunnen achter slot en grendel blijven. Chocola, vla en spinazie kan ik ook beter niet meer geven. Het beste kan ik de kleintjes (en de man) aan een sonde hangen. Gegarandeerd geen geknoei meer.

Ik zou elke 20 minuten kunnen stofzuigen.

Ik zou de hond met zijn haren, gekwijl en gepis (ja dat zindelijk worden is nog een dingetje) weg kunnen doen.

Ik zou de man weg kunnen doen. Verder geen commentaar.

Ik zou alle vriendjes en vriendinnetjes van mijn kleintjes kunnen weigeren. Scheelt een hoop stront uit de wc-pot wegpoetsen, scheelt extra koekkruimels wegzuigen en het scheelt weer een paar extra schoenen in het halletje (voor een paar uur dan).

Ik zou een buitenverbod voor mijn kleintjes kunnen opleggen, zodat ze nooit meer met modder op hun kleren of hondenpoep aan hun schoenen het huis vervuilen.

Ik zou elke dag meerdere wasjes kunnen opvouwen. Twee keer per dag de vingers en de tongen van de ramen kunnen lappen. Elk uur de afwas kunnen doen en elke 13 minuten de schoenenkast kunnen herinrichten.

Ik zou alle knutsel en tekenspullen van de kleintjes kunnen wegmieteren.

Ik zou het allemaal kunnen doen.

Nee, ik weet het. Mijn huishouden is een puinhoop. Er wordt geleefd, gespeeld, geschreeuwd, gedanst, geknutseld, gegeten, gelachen, gehuild, er worden herinneringen gemaakt en heel af en toe wordt er opgeruimd. Dan is het schoon en netjes. Voor heel even. En dan begint het riedeltje weer opnieuw.


 

huishouden

Afbeelding: Shutterstock