De 6 fases van een driftbui

Ik heb het al drie keer meegemaakt, doorstaan én overleefd. Soms was het zwaar en had ik geen idee wat ik ermee moest en soms was het simpel, kon ik het negeren, of ik had genoeg wijn in huis. Ik heb het natuurlijk over de peuterpubertijd. En dan die donkere kant ervan, de hysterische driftbuien.

Ik kan je vertellen, ik leer nog steeds, want ook na de peutertijd gaat de peuterpubertijd nog gewoon door. In mildere mate weliswaar, maar een driftbuitje is er zo uitgegooid.

Nou ja… zo… er zijn een aantal fases waar je peutertje doorheen gaat. En als je geluk hebt, herken je ze en weet je ook direct de oplossing ervoor.

Fase 1. Het twijfelgevalletje. In deze fase kan het nog alle kanten opgaan. Moet ‘ie nu lachen of huilen? Het is moeilijk te zeggen. Hij verroert zich niet, hij lijkt wel een licht schuddend standbeeld. Als je nu een grapje eruit gooit, dan maak je hem of breek je hem. 

 

Zal ik?… Zal ik?… Zal ik hem afleiden? Fout!  Zal ik iets bemoedigends zeggen? Fout!

Oplossing: omkopen met snoep.

Fase 2. De waarschuwing. Wanneer je je niet hebt laten verleiden tot omkoping, dan kom je in de volgende fase: de waarschuwing. Hij probeert je te zeggen (waarschuwen) wat hij nou eigenlijk wil, want het gaat immers om het verkeerde plaatje op zijn sokken, of de verkeerde kleur beker. Hij doet zijn uiterste best, maar je kunt er werkelijk niks van maken.

Oplossing: kom er zo snel mogelijk achter wat de werkelijke reden van deze driftbui gaat worden. Ik zeg snel, want fase 3 ligt op de loer.

Fase 3. Instortingsgevaar. Serieus, hij heeft je twee kansen gegeven om hem staande te houden. Twee eerlijke kansen!! De eerste scheurtjes in zijn fundering zijn al zichtbaar.

Oplossing: Tenzij je bereid bent om toe te geven aan de krankzinnige eisen van je peuter, is er geen weg meer terug. Laat de hysterie maar beginnen, kalmte zal u redden.  

Fase 4. Contactverlies.  Mayday! Mayday! Nope, geen contact meer mee te krijgen. Totaal van zijn padje. Wanneer je thuis bent, loop je gewoon de kamer uit. Wanneer je in een openbare ruimte bent, doe je gewoon net alsof het niet jouw kind is. Doet iedereen.

Oplossing: wijn. Voor jou, niet voor de peuter. Hoewel.

Fase 5. Geef me een kans! Zijn trukendoos is leeg en dus zal hij je gevoelens moeten bespelen. ‘Kijk nou toch hoe zielig ik ben, red mij. RED MIJ!’

Oplossing: Het is verleidelijk, ik weet het. Je kleintje heeft je nodig, gooi toch al je principes opzij en red hem van de afgrond! Of je neemt nog een glas wijn.

Fase 6. Einde. Tenzij je koos om je kleintje te redden van de afgrond, dan begint het hele riedeltje weer opnieuw.

Zo niet, dan is het einde in zicht. Hij geeft het op. Uitgeput van de emotionele achtbaan waar hij zich in bevond perst hij zijn laatste tranen eruit.

Oplossing: heb nog even geduld, hij is bijna klaar voor een welgemeende knuffel. Of hij valt in slaap.