Schreeuwen is niet altijd een kwestie van frustratie of eisen stellen omdat dit en dat gedaan moet worden. Soms schreeuw je ook om gehoord te worden, omdat je anders simpelweg genegeerd wordt. Het is misschien een andere vorm van schreeuwen. Maar het blijft schreeuwen. En telkens wanneer je je schreeuwsessie achter de rug hebt, realiseer je je dat het een belachelijke gewoonte is om je kinderen te laten luisteren. Lees meer
Toen mijn oudste een jaar of twee was, begon ze te klagen over (vooral het gezonde) eten wat ik haar voorschotelde. Ze ging van alleseter naar overal-over-zeiken-eter. Voor een ouder is dat heel frustrerend, want je ziet je gezonde dreumes veranderen in een peuter met denkbeeldige scheurbuik. Dit eetpatroon kan toch niet gezond zijn? Wanhopig verstopte ik groente in sausjes en taartjes, maar al snel werden mijn Hans Klok kunsten ontrafeld. De avondmaaltijden werden er niet gezelliger op en het voelde werkelijk als trekken aan een dood paard.
Lees meer
Er wordt je steeds maar weer wijsgemaakt dat die tropenjaren écht zwaar zijn. Dat baby’s en peuters zo moeilijk en ingewikkeld zijn. Wanneer de kinderen eenmaal op school zitten, dan wordt het makkelijker. Dat klopt ook wel, kinderen zijn makkelijker wanneer ze op school zitten. Dan zitten ze namelijk op school! Maar die kinderen komen ook elke dag weer thuis. Soms vrolijk, maar soms ook niet. Soms zijn ze nóg vervelender dan dat je lieve peutertje ooit geweest is. Lees meer
Op de Stadionweg in Amsterdam, vlakbij het Olympisch Stadion, vind je restaurant ZUID. En bij het huiselijke restaurant ZUID kon je altijd al terecht voor een bakkie koffie, een lekkere lunch, een goede borrel of een fijn diner. Oftewel, je zou er de hele dag kunnen vertoeven, maar met de kleintjes weet je wel beter. Toch wil je als (jonge) ouder toch af en toe er even uit. Bovendien kun je prima lunchen met de kleintjes. Je moet je lunch er alleen even op aanpassen. Lees meer
Blijkbaar zoeken ouders van twee kinderen goede argumenten voor een derde kind. Tenminste, als ik in de zoekresultaten kijk. Een eerste kind is voor de meeste stellen vrij logisch. Het kiezen voor een tweede kindje gaat vaak met wat wikken en wegen, want poeh dat opvoeden is best zwaar. En om te gaan voor een derde kind, moet je een soort van obstakel over. Wil ik nou wel of niet een derde kind? Moeilijk, moeilijk. En artikelen over dat moeders van drie het meest gestresst zijn, helpen ook niet erg mee. Of juist wel, het is maar hoe je het bekijkt. Lees meer
Soms zit je in bepaalde fases van de opvoeding die gewoon best zwaar zijn. De kinderen werken op je zenuwen en de vermoeidheid slaat toe. Als je eigen kind er dan ook nog een extreme driftbui uitgooit, is je geduld helemaal ver te zoeken. Je weet dat jouw reactie invloed heeft op de driftbui van je kind. Als het dan niet lukt om zelf je kalmte te bewaren, wordt de driftbui van je kind alleen maar nóg heftiger. Lees meer
Mijn zoon is binnenkort weer jarig. En bij een verjaardag hoort inmiddels ook een kinderfeestje. Hij wordt acht, dus met een piratenfeestje hoef ik niet meer aan te komen. Wat heel mooi bij zijn interesses aan zou sluiten, is een Minecraft of een Fortnite feestje, aangezien hij dat het liefst de hele dag speelt. Maar ja, met zo’n thema maak ik het mezelf wel weer heel moeilijk. Want wat voor ideeën moet ik nu weer bedenken voor een Minecraft of een Fortnite feestje? En welke van de twee moet het dan worden? Of kunnen de thema’s misschien ook samen gaan? Lees meer
Terwijl andere ouders zich tijdens een 10 minuten gesprek volledig op de ontwikkelingen van hun kind storten, kijk ik om mij heen en denk ik ‘jeetje hoe krijgt zo’n juf dat toch voor elkaar?’ Hoe kan het dat zo’n juf 30 van die ongeleide projectielen in het gareel krijgt, ze hun spulletjes laat opruimen en dan nog in alle stilte ook?
En ik? Ik krijg het geeneens voor elkaar dat ze bij binnenkomst hun schoenen even netjes in de gang aan de kant zetten. In de gang! Dat kleine halletje van ons. De plek waar alle ellende en chaos begint!
Kunnen we niet een keertje ruilen? Lees meer
Doe niet zo moeilijk! Maak er niet zo’n drama van of stel je niet zo aan… Je gevoelige kant laten zien wordt vaak verward met aanstellen, dramatisch doen of zwakte. Hooggevoelig zijn wordt afgeschilderd als een ongewenste eigenschap en dat terwijl nonchalant en onverschillig vaak als ‘sterk’ wordt gezien.
Ieder kind is anders en gaat anders met zijn eigen gevoelens om. En het is ook niet verkeerd om de manieren die voor het kind werkt, door bijvoorbeeld nonchalant te reageren, te stimuleren. Maar wat als ‘je gevoelige kant laten zien’ wel werkt voor het kind? Dan komen toch vaak de reacties, ‘doe niet zo moeilijk, maak er niet zo’n drama van of stel je niet zo aan’. Zonde, want deze eigenschap heeft wel degelijk zijn positieve kanten en zijn voordelen!
Lees meer
Beste (jonge) moeder die nooit om hulp zal vragen,
Ik zal je niks opdringen, ik zal je ook niet veroordelen. Want ik snap het, ik was ook zo. Misschien ben ik nog steeds wel zo. En ik wil je geen slecht gevoel geven, daar is dit helemaal niet voor bedoeld. Je werkt hard, je zorgt voor de kinderen. En er zal niemand aan je kunnen zien dat je vannacht weer maar 4 à 5 uurtjes hebt kunnen slapen. Lees meer