De beste mama en partner zijn, een goede dochter zijn, je best doen op het werk, af en toe meehelpen op de school van je kinderen, netjes naar de sportschool, altijd voor je vriendinnen klaarstaan… Het lijstje kan nog wel even doorgaan. Altijd de meest perfecte versie van jezelf willen zijn; het is wat we onszelf opleggen en waarvan we denken dat anderen dat ook doen. De lat telkens net ietsje hoger leggen, zodat je je continu voelt alsof je op je tenen loopt. Het is een mysterie waarom we onszelf dit aandoen, en waarom het vaak zo lastig is om te accepteren dat we niet altijd aan die buitengewone verwachtingen voldoen. We maken fouten, we hebben niet het ‘perfecte’ lichaam en soms gaan de dingen niet zoals we hadden gewild of gepland. Jezelf accepteren en volledig tevreden zijn met wat je hebt en hoe je het doet: dat is misschien wel de moeilijkste les in het leven. Waar begin je? Lees meer
Klaar met vandaag
Ik ben klaar met vandaag. Ik krijg zelfs een beetje medelijden met mezelf, zo klaar ben ik ermee. De tank is leeg, de koek is op. Ik zou me willen oprollen als een sushi roll, maar dan in een dekentje, want rijst ligt niet lekker. Ik zou mijn ogen willen sluiten en doen alsof het bedtijd is.
Mijn gezonde verstand is weg, mijn humor is ver te zoeken, mijn energie level is ver beneden nul. Zoals ik al zei, ik ben klaar met vandaag. En dat is niet bijzonder, dat is niet speciaal, ik ben geen slappeling. Ik ben gewoon een moeder. Een moeder die even klaar is met vandaag. Lees meer

Wat een moeder niet horen wil
Een moeder moet heel wat woorden en geluiden aanhoren in haar carrière als moeder. De meeste woorden en geluiden zijn leuk, zoals de schaterlach van je kleintje, de eerste keer dat hij ‘mama’ zegt, of wanneer je kinderen lieve woorden tegen elkaar zeggen. Deze woorden en geluiden zijn euforisch en maken het moederschap het mooiste wat er is. Maar jammer genoeg zijn er ook dingen die een moeder niet horen wil. Woorden en geluiden die je een paniekerig gevoel, een vlaag van angst of je zelfs een beetje krankzinnig maken. Lees meer
#momstaysinthepicture en selfie-tips
Ken je dat? Een telefoon vol met mooie afbeeldinkjes van je kinderen, maar moeders is in de verste verte niet te vinden. En wanneer ze er dan al eens op staat, staat ze er half of erger nog, met haar achterhoofd op de foto. Wat is dat toch? Waarom verdwijnt een moeder uit beeld wanneer er kinderen in het plaatje komen? Als ik naar mijn eigen situatie kijk, ben ik gewoon veel te kritisch. Ik zie vooral wallen, rimpels en een verlept hoofd. Zonde, want wanneer ik straks écht oud ben hebben mijn kinderen helemaal geen foto’s van hun moeder om op terug te kijken. ‘Hoe zag jij eruit toen ik baby was mam?’ ‘Ja geen idee, want ik sta amper op de foto’. Een ander puntje van aandacht is dat ik altijd degene ben die de plaatjes schiet. Oftewel, ik sta meer achter de camera dan voor de camera. Maar daar is inmiddels wat op bedacht: de welbekende selfie! Lees meer
Dingen die ik 100x per dag zeg
Wat een moeder zegt: ‘Ga nu naar boven, tanden poetsen en naar bed!’
Wat kinderen horen:
.
.
.
Helemaal niks. Want ze luisteren niet. Nou ja, ze luisteren wel en ze negeren me ook. Lees meer
Naar aanleiding van uw advertentie
Beste potentiële werkgever,
Ik zou moeten beginnen met een spetterende originele openingszin die meteen uw aandacht moet trekken, maar als ik vertel dat ik een alleenstaande moeder van 5 ben, zonder vangnet, wordt dit schrijven meteen op de stapel ‘afgeschreven’ gegooid, dus hou ik het maar op ‘hallo, ik zoek werk’. Lees meer

Take it easy…
“Schiet op, anders komen we te laat”. Met een slakkengang komen ze aangesloft. “So what?!” Maakt ze niets uit als ze te laat komen. Gestresst en bezweet van het haasten kom ik aangefietst bij het schoolplein en zwaai ik ze gedag. “Gelukkig net op tijd!” Als ik me omdraai zie ik familie “Take it easy” aankomen sloffen. Kinderen zien eruit alsof ze net uit bed komen rollen. Pasta nog rond de monden. En moeders vrolijk lachend en hier en daar een kletsplaatje. Die maakt zich niet druk. Daar zou ik soms echt wel wat van kunnen leren. Lees meer

Nu is het zijn beurt
Op een gegeven moment kom je in je gezinsleven op het punt waarvan je zegt: ‘nu is het genoeg’. Meestal bespreek je dit met je partner, want het is wel een beslissing waar je allebei achter moet staan. En wanneer je dan beiden zegt, ‘het is klaar’ en je zelf het heft in eigen hand mag nemen (en dus je lot niet aan de Lieve Heer overlaat), verdiep je je in de mogelijkheden.
Twee miskramen, drie kinderen en twee katten (die er overigens niks mee te maken hebben) verder, kunnen mijn partner en ik samen zeggen: ‘het is genoeg, het slot mag erop’. Maar dit keer niet bij mij. Lees meer
Waarom leggen we de lat zo hoog?
Ik vraag me weleens af waarom wij het allemaal zo moeilijk maken voor onszelf. Dit opvoeden en moeder zijn, we doen alsof het ontzettend ingewikkeld is.
Het is alweer bijna 10 jaar geleden dat ik voor het eerst moeder werd. Ik had een beeld van het moederschap en de opvoeding die ik geven zou. Ik las de bladen vol met adviezen, ik las zelfs boeken met tips en tricks. En hé, ik had een pedagogische studie gevolgd, hier had ik verstand van mensen! Uiteraard was ik ervan overtuigd dat ik de opvoeding helemaal zou nailen en ik zou het zéker anders doen dan hoe ik het bij velen om mij heen zag. Ik ben consequent, liefdevol, waakzaam voor de gevoelens van mijn kind en ik zou een veilige weg wijzen die mijn kind uiteraard zou volgen. Lees meer

Een aanrecht om thuis te zijn, uhh voorrecht
We willen het altijd graag van elkaar weten. De één blèrt het van de daken, de ander lult er een beetje omheen. ‘Wat doe je nu zoal de hele dag?’ Om de één of andere reden is het belangrijk voor moeders om te weten, wat die andere moeders allemaal op een dag doen. Lees meer





