Baby Born poppen, LOL ballen, Hatchimals, Pokemon games, die kinderen weten genoeg op te noemen van wat er allemaal op het verlanglijstje kan. Maar vandaag geen verlanglijstje voor de kinderen, vandaag is de moeder aan de beurt. Want hoe prachtig ze de tekeningen, kleiwerken en ander knutselzooi van haar kleintje ook vindt, een écht cadeau is ook weleens leuk. En daarom vandaag de top 10 cadeaus die je aan je mede-(loeder)moeder geven kunt. Wat zal ze blij zijn!
Lees meer
Het is december en de cadeaus vliegen om je oren. Ik weet niet hoe het bij jullie zit, maar kinderen veranderen zo nu en dan in ondankbare gremlins. Meer, groter en beter, maar vooral meer. Ik wil dit, ik wil dat, ik wil alles! Maar weet je, mijn kinderen krijgen niet alles wat ze willen. En geloof me, het zijn kinderen, dus daar zijn ze het helemaal niet mee eens. Dat ze niet alles van hun wensenlijstje krijgen, betekent niet dat ik niet van ze jou. In tegendeel! Ik hou juist genoeg van ze om ze niet alles te geven. Lees meer
De ene dag is de andere niet. Er zijn dagen dat ik emotioneel zo uitgeput raak, dat ik in een nogal kwetsbare toestand terecht kom. Vandaag was zo’n dag.
Emotioneel kwetsbaar zijn. Het is niet iets waar ik me comfortabel bij voel. Ik houd mijn emoties liever in bedwang. Ik ga nog liever in de tandartsstoel liggen dan dat ik mijn tranen ongecontroleerd laat stromen. Lees meer
Ik had verwacht dat je niet meer in je bed of broek zou plassen, zodra je uit de luiers zou zijn.
Ik had verwacht dat je nu toch wel de hele nacht door zou slapen, of in ieder geval in je bed zou blijven.
Ik had verwacht dat je je eigen sokken inmiddels zelf een keer aan zou kunnen trekken.
Maar soms vergeet ik dat je nog maar een peuter bent.
Soms vergeet ik dat jij ook mijn geduld nodig hebt.
Soms vergeet ik dat je ook nog gedragen wil worden.
Soms vergeet ik dat jij ook mijn aandacht wil. Lees meer
Het duurt nog een aantal maanden en dan breng ik al mijn kinderen naar school. Geen ééntje die nog thuis bij mama zit, tenzij ze ziek zijn natuurlijk. Het meeste van de tijd zitten ze dan op school. Nu krijg ik wel eens de sociale vraag wat ik dan ga doen? Ga ik weer ‘een baantje’ zoeken? Ik heb immers genoeg tijd om te werken toch? Heel eerlijk, ik voel me nooit zo prettig bij deze vraag. Het geeft me een rotgevoel, het gevoel alsof ik niet thuis mág zitten terwijl mijn kinderen naar school gaan. Lees meer
Winterblues. Al sinds mijn puberteit heb ik er serieus last van en het lijkt met de jaren erger te worden. Zodra de dagen beginnen te korten en de lucht grauwer wordt vervult het mijn lichaam: de winterdip. En dat is een understatement wellicht na de officiële diagnose winter depressie. Deze winter is mijn hoop gevestigd op lichttherapie. Fysiek werkt het ook niet allemaal mee (reuma) dus negeren is geen optie. Kortom: overwinteren tussen de 50+ ers in Spanje zou ik echt niet erg vinden. Lees meer
Wanneer je in verwachting bent van je eerste kind, heb je werkelijk geen idee wat er komen gaat. Dat is niet erg, maar het is wel een feit. Je kunt je op van alles voorbereiden door dingen te regelen. Een babykamer, de eerste babykleertjes, welke kinderwagen en natuurlijk het geboortekaartje. Ook word je gebombardeerd met opmerkingen als ‘slaap nu het nog kan, wacht maar tot de baby er is’. En kun je je inmiddels flink inlezen bij ontelbare mamablogs over ‘wat niemand je vertelt’. Lees meer
Terwijl puber 2 met oortjes liep te swingen op muziek die ik niet begrijp (iets met ‘nigga’ ‘poesie’ en ‘ho’) en puber 1 het hoofd van puber 3 fotoshopte op een terroristenbende en in de groepsapp gooide, las ik een artikel in het AD dat Emile Ratelband naar de rechtbank stapt om te eisen dat hij 20 jaar jonger wordt verklaard. Want, ik citeer, “Je kunt je naam veranderen. Je kunt je geslacht veranderen. Waarom niet je leeftijd? Nergens word je zo mee gediscrimineerd als met je leeftijd. Ik heb me laten onderzoeken. En wat blijkt? Mijn biologische leeftijd is 45 jaar. En zo voel ik mij ook’’ Voor de minder oudere lezers onder ons: Emile Ratelband is (of was) een positiviteitsgoeroe. Lees meer
Er komt een dag dat mijn bank niet vol ligt met kruimels van crackertjes.
Er komt een dag dat de kussens van de bank niet ingedeukt zijn omdat er iemand bovenop gezeten heeft.
Er komt zelfs een dag waarop de kussens überhaupt op hun plek zijn blijven liggen.
Er komt een dag dat onze ramen langer dan twee dagen vrij van vingerafdrukken blijven en niet elke vierkante meter een vette veeg heeft. Lees meer
Als je ons gezin zou zien, zou je misschien niet denken dat wij arm zijn. Dat zijn we ook niet, laat ik dat even voorop stellen. We hebben een mooi huis, we hebben een auto en we hebben kleding aan ons lijf. En om er ook maar even een cliche tegenaan te gooien, de grootste rijkdom zijn de mensen om mij heen. Toch zijn we altijd blut. Terwijl ik deze blog tik, staan we ruim €100 in de min omdat ik zojuist een rekening betalen moest. Ik moet het betalen van andere rekeningen nog een paar dagen uitstellen, tot onze lonen weer gestort worden. Maar in mijn achterhoofd word ik achtervolgt met de wetenschap dat ik eigenlijk tanken moet. Voel je een beetje hoe het is om altijd blut te zijn?
Lees meer