Adviezen geven, gewoon (niet) doen

moeder stopt oordelen

Als er iets is wat ik de afgelopen jaren heb geleerd, is het dat je beter geen advies, hoe goed bedoeld ook, aan nieuwe moeders kan geven. Het is alsof er één of ander bitchfight laagje over nieuwe moeders heen komt. En op het moment dat jij je goed bedoelde ‘geniet ervan’ naar een nieuwe moeder toe wilt slingeren, kaatst zij in de meest verontwaardigde houding een opmerking met een zeer hoog adrem-gehalte terug.

Ik vind het lastig. Want je leest overal wat je allemaal niet moet zeggen. Maar wat moet je dan wel zeggen?

‘Sjees wat een verlept hoofd heb je, dat slaaptekort kan je maar slecht hebben.’ Ik heb zo een vermoeden dat je dan ook een klein beetje de plank misslaat.

Nee, het is een feit. Nieuwe moeders zijn niet gemakkelijk. 

Ik probeer weleens terug te gaan in de tijd en te bedenken hoe ik het vond om adviezen en goed bedoelde opmerkingen als ‘blijf wel goed voor jezelf zorgen’ aan te horen na zes helse nachten. Nee natuurlijk zit je niet op zo een advies te wachten, smeer liever een boterham, haal de was even uit de droger, of doe een ritje naar de slijterij en stop daarna je hoofd maar weer in het zand.

‘Ga ook slapen wanneer je baby slaapt!’ Uuuhh, heb je die vliegen niet om mij heen zien dwarrelen, het is hoog tijd voor een douchebeurt. Het zou mooier zijn wanneer jij even oppast, voor niks, als de baby wakker is.

‘Blijf ook tijd samen met je man doorbrengen.’ Je bedoelt wanneer ik als een verlepte zombie in bed stort en we met z’n tweeën snurkend naast elkaar de nacht doorbrengen? Nee maar echt, we brengen heel veel tijd samen door.

En als laatste de welbekende ‘Je kunt het niet allemaal tegelijk, laat het los…’

Maar echt, je kunt het niet allemaal tegelijk. We hebben allemaal in hetzelfde schuitje gezeten en er komt een dag dat je zeggen zult ‘geniet ervan!’.