Wij kochten voor alle drie de kleintjes als eerste een loopfietsje, je weet wel zo een zonder trappertjes. Dit is een goede voorbereiding voor een echt fietsje, omdat je kleintje dan goed leert om evenwicht te houden. Al snel waren de kleintjes klaar voor een echte fiets, maar dan stuit je ook op een dilemma. Welke maat kinderfiets moet ik kopen? Want het ene kind is het andere niet en leeftijd zegt niets. Het draait dus echt om de maat, de lengte en de binnenbeenlengte van het kind.
Welke maat kinderfiets bij welke lengte?
Dat is dus eigenlijk de vraag als je een kinderfiets gaat aanschaffen. Welke maat kinderfiets moet je hebben bij welke lengte van je kind? Gelukkig zijn daar allemaal schema’s en berekeningen voor gemaakt. Bij kinderfietsjes benoem je de fietsmaat in inches. De belangrijkste punten voor het berekenen van de fietsmaat in inches zijn de lichaamslengte en kledingmaat en niet de leeftijd van je kind. De maat van de fiets wordt als volgt berekend:
| Inches | Lichaamslengte | Leeftijd | Kledingmaat |
| >> 12 inch | 95 cm | 2-4 jaar | 92-98 |
| >> 14 inch | 100 cm | 3-5 jaar | 98-104 |
| >> 16 inch | 105 cm | 4-6 jaar | 104-110 |
| >> 18 inch | 110 cm | 5-7 jaar | 110-116 |
| >> 20 inch | 115 cm | 6-8 jaar | 116-122 |
| >> 22 inch | 122 cm | 7-9 jaar | 122-128 |
| >> 24 inch | 130 cm | 8-12 jaar | 128-140 |
| >> 26 inch | 145 cm | 10-14 jaar | 140-152 |
| >> 28 inch | 145+ cm | boven 12 jaar | Volwassen |
Bron schema: fietsenopfietsen.nl
Tip: Houd écht de maat goed in de gaten en maak jezelf niet wijs dat je kind groter is dan dat hij in werkelijkheid is. Loop dus niet een maat kinderfiets vooruit! Wij deden dat bij onze zoon met als gevolg dat zijn nieuwe fiets twee jaar op zolder heeft staan wachten.
Kinderfiets online bestellen
Als je weet welke maat kinderfiets je nodig hebt voor je kind, dan kun je opzoek gaan naar een fiets.
Als je kiest voor een nieuwe kinderfiets dan moet je even goed bedanken waar je de fiets gaat opbergen in de winter, als het regent en ’s nachts. Heb je bijvoorbeeld een schuur of een afdak waar de fiets beschut staat? Een kinderfiets is een gebruiksvoorwerp en zeker in het begin als je kleintje leert fietsen, zal de fiets regelmatig omvallen. Dit kan hier en daar schade geven en daardoor uiteindelijk zelfs roest veroorzaken, zonde natuurlijk als dat bij je nieuwe fiets gebeurt.
Kies je ervoor om een nieuwe fiets te bestellen dan kun je prima online terecht voor een nieuwe kinderfiets. Het kan zelfs wat voordeliger uitpakken dan bij een stenen fietsenwinkel. Echter zijn er wel een aantal dingen waar je op moet letten bij het kopen van een nieuwe kinderfiets.
- Zadelhoogte – is de zadelhoogte te verstellen?
- Stuurbreedte – een stuur dat even breed is als de schouders van het kind is de ideale stuurbreedte.
- Verlichting – op veel kinderfietsjes ontbreekt de verlichting en dus moet je jezelf afvragen of dat nodig is? Gaat je kleintje bijvoorbeeld naar school op de fiets? In de winter is het ’s morgens nog donker of schemerig.
- Remmen – zeker voor de beginnende fietser is het raadzaam om een terugtraprem én een handrem op de fiets te hebben, zodat je kleintje met beide remsystemen bekend raakt.
En let er natuurlijk op dat je de juiste maat bestelt, want als het goed is weet je welke maat kinderfiets je nodig hebt.
Dit is duidelijk een gevalletje: té grote jongen op een té kleine kinderfiets met té veel stunt-dwang.
Tweedehands kinderfiets via marktplaats
Mocht je niet het budget hebben of vind je in verband met stallingsgebrek het niet waard om een nieuwe kinderfiets aan te schaffen, dan kun je natuurlijk altijd even op marktplaats kijken voor een tweedehands kinderfiets. Want als je eenmaal de juiste maat kinderfiets weet, dan kun je op marktplaats heel makkelijk filteren op ‘minder dan 16 inch’, ’16 tot 20 inch’ of ’20 inch of meer’.
Kortom; meten is weten. Lukt het je met deze informatie nog niet om de juiste maat kinderfiets te bepalen, dan is het raadzaam om toch even mét je kleintje een bezoekje te brengen aan de fietsenwinkel.
Logeren bij boerderij Erve Baak
In de verte hoor ik een koe loeien, mijn kleintjes schateren op de achtergrond. Ik open de gordijnen van het keukenraam en kijk meters ver over een prachtig weiland. Zie ik daar nou twee hertjes springen? Het zonnetje komt langzaam op en de geur van een vers, warm bakkie koffie maakt mijn geluk compleet.
Boerderij Erve Baak
We logeren bij Belvilla’s boerderij Erve Baak, een modern melkveehoudersbedrijf dat continu in beweging is, maar waar ik in mijn eigen wereldje even niets van merk. Ik ben voor even in mijn droom, mijn droom van leven op een boerderij.
Maar ja, ik heb kleintjes en dus kan ik niet al te lang blijven dromen. “Mam, gaan we naar de koeien?”, vragen de drie kleintjes om de beurt. “Nou zullen we eerst even een ontbijtje eten?”, antwoord ik nog half vanuit mijn droom.
Hard werken is de realiteit
Leven op een boerderij, het klinkt zo fantastisch, maar de realiteit is dat er ook gewerkt moet worden. Boer Harm weet daar alles van en zorgt ervoor dat zijn koeien niets tekort komen. Omdat zijn stal volledig geautomatiseerd is, kan hij bijna al het werk in zijn eentje af. Verbluffend om te zien hoe hij in zijn eentje, met behulp van robots een hele kudde koeien kan onderhouden. Wat overigens uiterst interessant voor de man (de programmeer-autist) is, die kijkt zijn ogen uit.
Extra blij is de gastvrije boer met de hulp die hij afgelopen weekend van mijn kleintjes kreeg. Ze gingen zo op in de koeien dat deze zelfs uit hun handen aten.
Maar niet alleen zijn koeien komen niets te kort, ook de boerderij staat er geweldig bij. Wat een plaatje om te zien en wat een schoon erf!
Oude liefde roest niet
Dat je voor het boeren geboren bent en je nooit meer loslaat, leren we van de vader van boer Harm, die nog als een kwieke kerel over het erf rondloopt en helpt waar hij kan. Wat een sociale en fantastische man om een praatje mee te maken, hij laat je voelen hoe het boeren door het bloed stromen kan.
Vrijheid blijheid
Ondanks dat het harde werken de realiteit is voor de boer, is het voor de gasten bij boerderij Erve Baak volop genieten van de rust, de ruimte en de omgeving. Voor degene die verblijft in het vakantiehuis dan. De kinderen hebben zoveel ruimte dat het lijkt alsof ze minder ruzie met elkaar maken, of ze zijn zover weg dat ik het gewoon niet hoor, kan ook. Wandelen met de hond door het heerlijke weiland van boerderij Erve Baak en langs de boerenslootjes, wat een vrijheid blijheid voor ons allemaal.
De kers op de taart
Vlak voordat we onze boerenleven weer moeten inruilen voor onze eigen harde realiteit (terug naar ons rijtjeshuis) komt de boerin ons halen voor het heugelijke nieuws dat er een kalfje in aantocht is. Voor de laatste keer hijsen we de kleintjes in hun overall en sprinten we naar de stal, waar de koe, moeder in spe, vlak voor onze neus een kalfje ter wereld brengt.
De kers op de taart die onze avonturen op de boerderij helemaal compleet maakt. Ik heb weer genoeg input om de komende tijd te kunnen dromen. Dromen van een leven op een boerderij.
Nieuwsgierig of wil je ook verblijven bij deze super leuke boerderij Erve Baak? Hier vind je meer informatie over de beschikbaarheid en tarieven >>
9 dingen waar je na een derde je niet meer zo druk over maakt
Wanneer je voor het eerst moeder wordt, ben je een newbie die angstvallig alles perfect wil doen. Alles wat er rondom je kleintje gebeurt is belangrijk en terecht, zo moet het ook zijn. Naarmate je meer kinderen krijgt, verdwijnt dat angstvallige een beetje en leer je door de jaren heen om los te laten.
Het is niet zo dat je het niet meer perfect wíl doen, maar je weet dat je niet alles perfect kán doen. Een groot verschil.
Hier 9 dingen waar ik me na een derde niet meer zo druk over maakte.
1. Een gigantisch eerste verjaardagsfeestje vieren.
Bij mijn eerste kleintje was ik al maanden in mijn hoofd bezig met haar eerste verjaardag. Welk cadeau gingen we haar geven? Welke taart moest er komen? Welke activiteiten konden we doen (ja serieus, ik dacht aan activiteiten). Hoe moest de uitnodiging eruit komen te zien? Welk outfit ging mijn kleintje dragen? Tjongejonge, wat maakte ik mij druk.
Bij mijn derde realiseerde ik me dat ze een week later 1 jaar zou worden. Holy shit! Wat voor cadeau moeten we nu weer kopen, er ligt al zoveel zooi. We sturen wel een mailtje rond en zien wel wie er komen. Taart? Gewoon bij de Hema halen. Het outfit? Wat er bovenop de gewassen stapel ligt. Activiteiten? Whahahahahaha – hahahahaha.
Lees meerBanden met een koe
Sinds we een hond in huis hebben zijn de kleintjes nergens meer bang voor. Nou ja nergens… Ze hebben in ieder geval geen angst meer voor bepaalde dieren. Dat kan weleens beangstigend zijn, niet voor mijn kleintjes maar voor de dieren. Ze krijgen namelijk te pas en te onpas een knuffel, een aai over de bol of ze worden pardoes opzij geduwd. Onze hond weet dat inmiddels wel te incasseren, of eigenlijk: ze heeft geen keus, maar andere dieren kunnen weleens een andere reactie geven.
Afgelopen weekend verbleven we via Belvilla een weekendje op de boerderij waar zo een 100 koeien in een grote stal stonden. We mochten er elk moment even binnen wandelen om te kijken hoe het reilen en zeilen in zo een stal gaat. Lees meer
5 feitjes over dineren met jonge kinderen
Weet je nog dat je uitgebreid een avondmaaltijd maakte, gewoon omdat je het leuk vond om iets speciaals te maken. Of misschien omdat je heel erg trek had in dat speciale gerecht?
Nee, ik ook niet meer. Het ouderschap heeft een heel andere dimensie gegeven aan het dineren. Voorbij zijn de tijden van het uitproberen van nieuwe gerechten, gewoon voor de lol. Voorbij zijn de dankbare complimentjes voor het maken van dat bijzondere gerecht.
Spinazie à la crème it is…
Net als die tijd dat je uitgebreid kookte voor mensen die er blij mee waren, is ook dineren met jonge kinderen een fase. Tot die tijd gelden de volgende feitjes.
Feitje 1. Elke avond moet je hetzelfde aanhoren. Dat kan zijn van ‘Dat lust ik niiiieeeet!!!’ tot aan ‘Mam, ik zit vol’ (na twee happen) om vervolgens binnen 5 minuten te vragen om iets ‘lekkers’. Ja echt, kleintjes zijn zo voorspelbaar. Op de vraag ‘wat eten we vanavond?’ kan ik ook net zo goed ‘poep’ antwoorden. Maar ja, ook dat lusten ze niet. Lees meer
Sukkels die niet aan slaaptraining doen
Om de één of andere reden ligt bij het hebben van een baby de focus op het doorslapen. Binnen de eerste drie maanden na de geboorte zul je de vraag al meerdere malen gehoord hebben: ‘Slaapt het al door?’. En na die drie maanden verandert de toon naar: ‘Slaapt het nog steeds niet door?’.
Softie van een moeder
En we weten allemaal, het kan aan twee dingen liggen. Of je hebt een lastige baby, misschien wel een huilbaby als je het de hele avond laat liggen huilen. Of je bent zo een softie van een moeder die haar kind niet kan laten huilen en daardoor slaapproblemen heeft. Eigen schuld! Moet je maar aan slaaptraining doen.
Slaaptraining!
Ik heb de wijsheid niet in pacht. Ik heb drie kleintjes die verschrikkelijk slecht zijn in doorslapen. Ligt het aan hen? Ligt het aan mij? Ik weet het niet. Slaaptraining zal vast zijn voordelen hebben. Hoewel ik vind dat als je een baby van drie maanden tot in den treuren laat krijsen om het vervolgens moederziel alleen op te laten geven en dat ‘een overwinning’ noemt, je toch wel een harteloze sukkel bent. Maar goed, dat is mijn mening. En aan de andere kant, als dat het jou weerhoudt jezelf van een flat af te gooien, ja dan is het misschien een verstandige keuze om je baby te laten huilen. Zie het in perspectief.
Lees meer
Hier weer wat knutsel ideeën voor Pasen
Niet al te ingewikkelde, maar een beetje simpele Paasknutsels liet ik je een jaar geleden al zien. Maar er zijn natuurlijk nog veel meer leuke knutsel ideeën voor Pasen. Dat het simpel moet zijn, daar blijf ik bij, het blijft tenslotte een werkje voor de peuters en kleuters. Maar komende weken ga ik de uitdaging om creatief met kurk en met eierdozen te zijn, volledig aan.
Moestuin kweken. Ongeschikt.
Je ziet de fotootjes van de ah moestuintjes overal weer op-poppen. Alle mama’s en andere enthousiastelingen gaan er weer helemaal voor. Bij de één springt het groen er nog harder uit dan bij de ander. Albert Heijn heeft een jaar geleden wat losgemaakt bij het Nederlandse volk en de gekte gaat nog even door.
En ik krijg flashbacks van iets wat ik verdrongen had. Flashbacks van beschimmelde potjes. Flashbacks van bakjes aarde waar niets anders dan onkruid uitschiet. Flashbacks van teleurgestelde koppies, want waar blijven die aardbeien nou?
Laat ik voorop stellen; ik vind de spaaractie van Albert Heijn fantastisch. Het is groen, het is leerzaam (kinderen leren over het groeiproces van groente en fruit) en het kan ook heel nuttig zijn (als je uiteindelijk oogsten kunt).
Oké, ik heb iets andere ervaringen. Bij mij werd er buiten de schimmel om niets groen. Leerzaam was het zeker, ik ben ongeschikt en dat is heel nuttig om te weten. Lees meer
Ik ga niet met jullie spelen!
Soms zijn er uitspraken die je beter niet kan doen als moeder. Gewoon om jezelf te beschermen tegen de perfecte moedersclub. Zo kun je beter niet zeggen dat je die koters af en toe spuugzat bent. Of dat je je kinderen weleens voor een minuut of 10 alleen thuis laat. Of dat thuisblijfmoeder zijn géén baan is.
Of… Nou ja, je snapt het punt. Of niet.
En zo is er nog een uitspraak; Ik haat spelen met mijn kleintjes.
Nou ja, haat, haat. Ik vind het gewoon echt niet zo leuk.
Ik zoek ook altijd excuses.
“Mam, zullen we schooltje spelen?”
“Ja, maar ik moet eerst even de vaatwasser uitruimen”
Zei ik nou serieus ja? Ik weet zelf eigenlijk al dondersgoed dat het antwoord ‘nee’ had moeten zijn. Nou ja, hopelijk gaat ze zelf lekker schooltje spelen en is ze zo vergeten dat ik mee zou doen.
“Mam, ben je al klaar?”
Shit! “Nee, ik moet ook nog even de was opvouwen”
God, wat ben ik slecht!
Soms dan ben ik wel in de stemming. Dan bedenk ik iets creatiefs, knutselen met schoenendozen, een theekransje met alle poppen of het bouwen van een LEGO kasteel. Maar eigenlijk is het altijd mijn bedoeling dat ik ze een zetje geef en dat ze er vervolgens zelf, rustig en lief, de rest van de middag mee gaan spelen. Zonder mij.
Vandaag was ook weer zo een dag. Mijn kleintjes hebben meerdere malen gevraagd of ik een spelletjes met ze wilde spelen.
“Oké, ik kom eraan, ik moet eerst nog even naar het toilet.” (Een kwartier naar m’n telefoon staren.) En slecht als ik ben, weet ik dat ze het niet klaar zullen zetten, maar ze gaan weer wat anders doen. Ik ken mijn kleintjes.
Een uur later wordt er nog eens gevraagd, “Mam, zullen we dat spelletje nog eens doen?” En dan komt het schuldgevoel toch teveel opborrelen en beginnen we aan het spelletje.
Potverdorie, het zijn mijn kinderen. Ze hebben het meerdere malen gevraagd. Ze verdienen het om een spelletje met hun moeder te spelen. Ik moet dit nu gewoon doen. En doen alsof ik het leuk vind.
Wat ik eigenlijk zou willen doen is weggaan. Alleen. Zonder de kinderen. Even winkelen ofzo. Of gewoon ergens warme koffie drinken. Zonder dat er tegen me gepraat wordt. Zonder een spelletje te moeten spelen.
Ik speel het spelletje mee en mijn kleintjes zijn enthousiast. Razend enthousiast. “Mama gaat meespelen, jeej!” De schatjes zijn door het dolle, alleen maar omdat ik met ze mee ga spelen. Hoe moeilijk kan het zijn om je kleintjes blij te maken? En toch irriteer ik me mateloos tijdens dat spelletje Muizenval.
Het ene kind blijft maar tetteren en tetteren over wie er mag beginnen, wanneer en hoe. De volgende stoot het hele muizenval constructie met zijn onhandige bewegingen om. En de peuter, die persé mee moest doen, is totaal niet geconcentreerd en gefocust, maar gaat volledig haar eigen weg met het muisje.
Mijn haren gaan overeind staan en ik bijt op mijn tong om maar niet onwijs onaardige dingen te gaan roepen.
Ik ben hier zo slecht in. Ik heb hier zo geen zin in. En ik zeg het tegen mezelf, keer op keer. Blijf rustig. Blijf geduldig. Blijf lachen. Het is maar een spelletje.
Het enige wat ik nu nog kan hopen, is dat mijn kleintjes het mij zullen vergeven en over een jaar of 50 gezellig een spelletje met mij willen spelen.
Afbeelding: Shutterstock
Thuisblijfmoeders, laten we het daar weer eens over hebben
Na een weekje schoolvakantie heb ik weer in levende lijve gevoeld hoe het is om thuisblijfmoeder te zijn. Thuisblijfmoeder van drie kleintjes, en ja dat is in de vakantie wel even anders dan wanneer er twee op school zitten. Ik zal eerlijk zijn en niet teveel klagen want een weekje is echt goed te overzien en thuis zijn bij de kleintjes heeft zo zijn voordelen.
Maar ja, zoals je weet, elk voordeel heeft zijn nadeel. En geloof me, het leven van een thuisblijfmoeder is niet zoals in de film. We lopen niet met een big smile in onze hardloopbroekkies, we gaan niet winkelen wanneer het ons uitkomt en de kinderen spelen niet altijd braaf en lief met hun popjes en autootjes.