Moeder van drie, deel 2

drie kinderen

Afbeelding drie kinderen: Shutterstock

Ik ben een moeder van drie. En ik vind het heerlijk. Soms. Soms ook niet. Soms kijk ik met enige jaloezie naar een moeder van één. Hoe heerlijk rustig en makkelijk alles gaat. En ik grinnik als ik de moeders van één hoor klagen over hoe zwaar en vermoeiend een kleintje is. Begrijp me niet verkeerd. Het opvoeden van een kleintje is ook zwaar en vermoeiend. Ik kan het me nog goed herinneren…

Als je je eerste kleintje krijgt, voel je jezelf de zon. Alles draait om jou en je kleintje. Het voelt alsof jij de eerste op de hele aardbol bent die zo een wonderlijk wezentje op de wereld hebt gezet. Nog nooit was er eerder zo een mooi kindje geboren en het is wonderlijk hoe snel jouw kleintje zich ontwikkelt en voorloopt op alle andere kleintjes. Dit kleintje is zo getalenteerd dat het geheid een plekje gaat veroveren in het Guinness Book of Records en zo niet dan komt ze minstens in aanmerking voor een Nobelprijs.

Dit kleintje zal opgroeien met alleen maar speelgoed gemaakt van natuurlijke materialen. Schreeuwerige kleuren komen er niet in. Net als de televisie. Ze slaapt na drie weken al door. In haar eigen kamer! Er wordt nauwkeurig bijgehouden hoelang er op elke kant van het hoofdje geslapen wordt, want een plat hoofd past niet bij jouw perfecte baby. De borstvoeding gaat met regelmaat en zo nodig drinkt het keurig uit een flesje. Speentjes zijn echt alleen voor pure noodzaak en alleen als ze minimaal 10 minuten zijn uitgekookt, twee keer per dag. Voor het eerste hapje is er uren in de keuken gestaan (best knap met gepureerde wortel als uitkomst) en het liefst met een speciale baby-keukenmachine dat kookt, stoomt, bevriest en allemaal met behoud van de vitamines. En jouw kleintje krijgt tot zijn vierde geen zoetigheid, chips en dat soort rotzooi.

En ja, ook de mensen om je heen zijn duidelijk verwonderd over het wonderkind van jou. In de kraamweek vallen er stapels kaartjes op je mat en er wordt minimaal één keer per dag aangebeld door de pakketbezorger. De eerste verjaardag van je kleintje moet groots gevierd worden en iedereen, maar dan ook iedereen moet dat weten en meevieren.

En dan komt nummer twee. Je hebt het perfecte plaatje voor je van het perfecte gezinnetje. Een tweede. Een broertje of zusje voor je kleintje. Altijd iemand om mee te spelen. En vergeet het shirt met ‘ik word grote broer’ of ‘ik word grote zus’ niet. En oh ja, ook zo een tweede kindje is bijzonder. Toch wil iedereen grondig de overeenkomsten met je andere kind bestuderen. Lijkt ‘ie nou wel of niet op zijn broer/zus?
Maar je raadt het al de stapel kaartjes zijn gehalveerd en het aanbellen door de pakketbezorger ook.

Je komt er achter dat deze baby de eerste maanden ook veel slaapt. Maar je komt er ook achter dat je inmiddels peuter dat niet meer doet en aandacht wil. Van jou. Heel veel.

Als je kleintjes wat groter worden maken ze opeens ruzie. Om het speelgoed met die lelijke schreeuwerige kleuren dat toch je huis binnen gekomen is. Je zet je kleintjes zo nu en dan voor de tv. Je heb dat half uurtje gewoon even nodig. Gewoon om te ademen. En om je wijntje te drinken. Je tweede slaapt veel op jouw kamer. Uit voorzorg, zodat het ‘s nachts je peuter niet wakker huilt. Dat is wel het laatste waar je op zit te wachten: twee wakkere kleintjes in de nacht. Slaapt hij nou weer op rechts? Je laat het voor wat het is. Zolang hij maar slaapt. Je besluit om voor dit kleintje iets minder uitgebreid in de keuken te staan. Gewoon een wortel koken en dan in de hakmolen voldoet ook.

En terwijl de helft van de mensheid je voor gek verklaart, komt nummer drie. Een dotje, een bonus, dit wordt er één waar je volop van gaat genieten, want bij je andere twee ging het allemaal zo snel. Je hebt geen zin in alle rompslomp en aandacht van de buitenwereld. Je wil gewoon lekker genieten van je kleintje en je gezinnetje. Wat blijkt? De buitenwereld zit daar ook niet op te wachten, want de stapel kaarten wordt nogmaals gehalveerd en naar de deur hoef je niet meer te lopen, want er wordt niet aangebeld.

Tijdens je zwangerschap heb je al geleerd hoe je moet slapen met je ogen open. Dit blijkt na de bevalling ook een erg nuttige techniek. Deze baby slaapt ook al snel door. In jouw bed. Hangend aan je tiet. Voornamelijk op rechts want op links dondert ze uit je bed. Dat wil je graag voorkomen. En hangt deze baby niet aan je tiet, dan heeft het een speen in haar mond. Zolang er maar geen oorverdovend geluid uit komt. Voor het eerste hapje wordt er een potje opengetrokken. In groente koken steek je geen moeite meer, als er toch niet van gegeten wordt…

Tegen de tijd dat dit kleintje een half jaar is, heeft ze het eerste seizoen Dora al uitgekeken. Al het natuurlijke speelgoed is inmiddels beschimmeld omdat er in jaren niet naar omgekeken is. Het is dat lelijk schreeuwerig gekleurde speelgoed wat ze willen en het liefst ook dat met het meest irritante geluidje. Wat ze tachtigduizend keer weten af te spelen.

Dit derde kleintje zuigt het laatste beetje energie uit je.

Maar vult je weer met liefde, net als je andere kleintjes. En je realiseert je dat je, ondanks de chaos, slaapgebrek, herrie, overmatig alcohol gebruik en frustratie, een gelukkig mens bent.

Dat is ongeveer het verhaal van een ‘moeder van drie’.

Lees hier: Moeder van drie, deel 1

Comments

  1. Patricia Schmitz-Heres says

    Haha. Je kon het wel zwaar hebben. Ik heb hier thuis, en ook naar onze directe familie gezegd dat ik absoluut niet wil hebben dat een eventuele tweede anders wordt behandeld als Bjarne nu. Ieder kind is evenveel waard en hoort gelijk behandeld te worden.

  2. Flaviena says

    Oh wat heerlijk. (Spreekt een mama van 1) Het leukste vind ik het om alles met ‘nieuwe’ ogen te bekijken en genieten van de eenvoud van dagelijkse dingen. Je leert zoveel van zo’n kleintje. En ja, voor elke mama is elk kindje het nieuwste, leukste, schattigste en slimste van allemaal die ervoor kwamen.

    Liefs, Flaviena

  3. gaby says

    Geweldig en heel herkenbaar! Wij hebben drie meiden in huis. Onwijs leuk, maar ook druk.

  4. linda says

    Ik durf het bijna niet te vragen maar wil je ook een deel 3 schrijven. Over het moment dat alles beter gaat. Wanneer de oudste het goede voorbeeld gaat geven en haar zussen dat volgen? Ik weer aan mezelf toe kom en aan onze relatie. Dan heb ik weer iets om naar uit te kijken

    • pauline says

      Ha, dat zou ik heel graag willen! Maar op dat moment ben ik zelf ook nog niet beland. ;-)

  5. marlies says

    Whahaha heel leuk geschreven! Als ze allemaal op school zitten heb je weer tijd alleen en dat is toch zo fijn!!!

  6. lisa says

    Pfff heel herkenbaar. Ben ook een moeder van 3 jongens..
    Een van 4jaar en een tweeling van 1.5jaar.
    Wij tellen de maanden af totdat de twins na de peuterspeelzaal mogen.
    Even op adem komen,even tijd voor elkaar.. mits ik niet slaap.
    Maar de meeste kracht put ik uit ouders die 1 of 2 kinderen hebben van verschillende leeftijden en ongeremt blijven klagen… zou soms best een dagje willen ruilen.
    Nu maar even energie op doen en lekker onder de dekens kruipen.

  7. Barbara says

    Whoehaha, wat heerlijk geschreven! En zo herkenbaar als mama van 3 met de jongste van bijna 6 maanden.
    Kijk uit naar deel drie!

  8. Soetje says

    Zo leuk om te lezen als moeder van 3 (bijna) volwassen kinderen met nu 1 kleintje als cadeautje. Beide kanten ervaren dus!

  9. Maike says

    Hahaha wat heerlijk geschreven! Ik heb er nog ‘maar’ een, maar kan me helemaal voorstellen hoe het er met meer moet gaan ;).

  10. ria says

    Prachtig en heel herkenbaar geschreven Pauline! Ik kon er hartelijk om lachen, heerlijk! En ook iedere keer leuke reacties op de berichtjes van andere mensen, je bent een prachtig mens. Ik hoop trouwens van harte dat je gelijk krijgt dat de derde er zo uit ploept!!! :-D

  11. ALma says

    ik ben ook moeder van drie maar het leeftijdsverschil met de oudste en de jongste is 10 jaar, poeh wat was ik veel vergeten hoe het was zeg. Je geniet van de kleine dingen die de jongste voor het eerst ziet maar oooo wat een drukte maker kan hij zijn en dat gillen als hij iets niet wil knettergek wordt je ervan. De oudste gaat gelukkig haar gang maar die zit in de pre puber fase een hele verandering en ook dan is alles nieuw. Tja soms kijk ik ook naar mensen die een of twee kinderen hebben. Gelukkig kunnen de oudste twee om de beurt ff een weekje met opa en oma mee naar de camping want twee tegelijk is te druk haha. O ja ik ben ook nog eens alleenstaande ouder dus tja ach ik red me wel en geniet van de rust als ze allemaal in de avond op bed liggen.

  12. gwen says

    Haha hahaha ik ga stuk! Ik kende deze reeks nog niet en hoewel er nog geen derde is kan ik het me zo goed voorstellen.

  13. Chantal says

    Herkenbaar !

    Moeder van 5 , waarvan 3 autistisch

    Vele vragen hoe ik het volhou

    Ach je groeit erin en ja de dagen zijn zwaar

    Leuk je artikel gelezen te hebben

  14. M says

    Tja, heel herkenbaar!
    Ben moeder van 3 zonen in de leeftijd van 5, 3 en 1
    De leuke momenten worden jammer genoeg soms snel vergeten doordat het soms best druk is. en je gal spugen is soms zó fijn.
    Heb er zelf voor gekozen en 3 jongens is druk maar ook super Leuk!
    En juist de leuke en fijne momenten, daar haal ik mijn energie uit.

  15. Annek says

    Mijn moeder zij altijjd 3 is gen goed aantal als ik alles van te voren had geweten dan waren het er 4 geworden

  16. Vrouwke says

    Leuk stuk maar ik vind het als alleenstaande moeder van 1 met een zorgkindje een beetje jammer om het eerste stuk te lezen. Hoe zwaar het is heeft met zoveel meer te maken dan het aantal.

  17. Virginia says

    Geweldig hoe je dit schrijft en zo waar ben zelf ook moeder van 3 lieve jongens 1 van 12
    1 van 4 en 1 van 2.5 en deze gek is zwanger van haar 4de wonder

Trackbacks