Ja ik geef nog stééds borstvoeding!

Toen ik zwanger was, werd er van alle kanten aan mij gevraagd of ik mijn baby borstvoeding zou gaan geven. In eerste instantie was ik daar helemaal niet mee bezig. Ik was allang blij dat ik zwanger was en dat de zwangerschap vlekkeloos verliep. Met borstvoeding was ik niet bezig, dat zou ik wel zien wanneer de kleine geboren was. Ik vond het wel een fijne en rustgevende gedachte, want als het niet zou lukken, ging ik er ook echt niet moeilijk over doen. Dan was er immers altijd nog flesvoeding.

De eerste week na de geboorte van mijn zoon, was ik nogal aan het klungelen met de borstvoeding. Sowieso is moeder worden al een dingetje op zich en dan ook nog de hele dag (publiekelijk) met mijn borsten in de weer zijn, vond ik een drempel waar ik even overheen moest stappen. Toch deed ik het gewoon en weigerde ik om mezelf terug te trekken tijdens ‘voedertijd’.

De mensen om mij heen moesten maar gewoon wennen aan die borsten van mij.  Lees meer

Feitelijk doe je het als moeder nooit goed

Elke moeder wil het beste voor haar kleintje. Dat is een zoektocht met vallen en opstaan. Omhoog krabbelen en weer keihard onderuit gaan. Maar met als einddoel het beste voor je kleintje.

Jammer dat je het feitelijk nooit goed doet. Nooit.

Maakt niet uit wat je doet, je doet het nooit goed.

Besluit jij om in het ziekenhuis te bevallen of erger nog, heb je een keizersnede? Dan heb je een verhoogd risico op commentaar van zweverige moekes die zelfs durven te beweren dat je niet écht gebaard hebt. Besluit je om thuis te bevallen? Dan heb je toch wel een verhoogd risico dat je kind überhaupt niet ter wereld komt.

Geef je borstvoeding? Dan heb je nooit meer tijd voor jezelf, je kan nooit meer een dag de deur uit. Bovendien ontneem je de man (en je schoonmoeder) een intiem moment: het geven van een flesje. Daarnaast haal je heel het feministisch gekakel naar beneden, waar die vrouwen jaren voor gestreden hebben… Én je tieten worden theezakjes. Geef je geen borstvoeding? Nou, nou, nou, niet zo slim… Gegarandeerd dat je kleintje het straks met een allergie moet doen. Of misschien wel hyperactief wordt, het mist in ieder geval een paar punten in zijn iq.

Lees meer

Borstvoeding ‘in your face’

Ik heb er in mijn carrière als moeder al heel wat tieten uit gegooid. Ik gaf borstvoeding. En in één geval zelfs best lang. Heel erg lang eigenlijk, vind ik dan. Een ander zal twee jaar borstvoeding geven ook erg lang vinden. En weer een ander vindt dat erg kort. Het kan en mag allemaal. Het maakt je geen betere of slechtere moeder. Het maakt je overigens wel erg moe, maar dat is weer een ander verhaal.

Nee, de discussie wel of geen borstvoeding ga ik niet aan. Maar ik wil de borstenmoeders wel een paar adviesjes meegeven. Want of je nu twee maanden of acht jaar borstvoeding geeft, we voelen allemaal weleens zo een blik. Misschien worden sommige blikken wat versterkt door je rondvliegende hormonen, maar er zijn ook werkelijk blikken bij die boekdelen spreken. En een enkeling durfde zelfs zijn scheur open te trekken om een opmerking te geven over het openbaar voeden met je borsten. En zoals zo vaak in onverwachte situaties, zit je met je bek vol tanden.

Had ik toen maar de opmerkingen als ‘Vind je dit onsmakelijk? Een placenta is pas onsmakelijk! Wil je de foto’s zien?’ of ‘Bedekken? Wat een goed idee! Hier is mijn hydrofiel om je hoofd te bedekken.’  en ‘Geloof me, ik ben net zo geschokt als jij over deze gigantische tieten.’ klaar staan om terug te kaatsen.

Je begrijpt, ik ben pro borstvoeding in het openbaar, net zoals ik pro flesvoeding in het openbaar ben. En nee, liever niet met je lekkende tieten in de rondte gaan schudden, net zoals ik liever niet heb dat je je fles zonder dop in de rondte schudt.

WAT? Een flesje? Jammer hoor…

geboortezegel

Na 18 jaar wordt de bekende ooievaar ingeruild voor een nieuwe geboortepostzegel‬. Een vrolijk zegeltje met een kinderwagen, hobbelpaard, rammelaar en een… FLES! En ja, Nederland zou Nederland (lees de borstvoedingsmaffia zou de borstvoedingsmaffia) niet zijn om daarover te vallen. Maar waarom? Is een flesje geven dan zulke kindermishandeling dat alle (afgebeelde) flessen overal moeten verdwijnen en alleen nog aangeschaft kunnen worden in duistere achterkamertjes? Of zullen de borstenmoeders zich achtergesteld voelen dat er niet ook een borstje op de zegel is afgebeeld? Dan kunnen we nog wel even doorgaan. Mijn zoon krijgt echt geen roze rammelaar, waarom staat er geen blauwe op? En bovendien houd ik ook helemaal niet van hobbelpaarden, wel van raceauto’s.

baby_1

Ik ben het overigens ook volkomen oneens met de eerste geboortepostzegel‬. Die ooievaar. Alsof je newborn door die grote Pino wordt afgeleverd. Een beetje onrealistisch, vind je niet? Iedereen weet toch dat de kleine kindjes uit de boerenkool getrokken worden..