Vechten voor een plekkie in je eigen bed

Mijn jongste wordt dit jaar zes. Vanaf dat ze twee jaar is, slaapt ze in een geheel eigen en groot bed. Die tijd ervoor sliep ze bij ons, ik zal er niet over uitweiden, maar geloof me het had z’n redenen. Maar vanaf twee jaar waren er geen ‘redenen’ meer en diende ze te overnachten op haar eigen kamer, in haar eigen bed. Toch vind ik haar regelmatig bij het wakker worden aan mijn zijde, in mijn bed. Nu weet ik dat het niet aan haar ligt dat ze zo nu en dan in ons bed overnacht. De andere twee doen het namelijk ook. Wat gaat er toch mis mensen?  Lees meer

Co-sleeping, samen slapen, whatever… wat kan jou het schelen!

gezin in bedOm de één of andere reden moeten mensen altijd wat te zeggen hebben over een ander. Commentaar leveren op de opvoeding van een ander, bijvoorbeeld. Ik zal niet liegen, ik doe daar meestal onbewust en soms bewust aan mee. Maar als je dan zelf het een keer op je bordje krijgt, realiseer je je hoe irritant het eigenlijk is.

Als ik bijvoorbeeld vertel dat tot voor kort (lees tot voor heel kort en soms nog steeds) al onze kleintjes ’s nachts bij ons in bed kruipen, kropen! Die fronsende, verbazingwekkende, afkeurende blikken… Alsof ik één van de 10 geboden verbroken heb. ‘Gij zult niet samen slapen met uw kleintjes’. Ik ben vrij christelijk opgevoed en ik ben er ook vrij zeker van dat dit gebod niet op één van de twee stenen tafelen beschreven stond. 

Fijn, ik bega, beging geen zonde.

En wat de oordelende, minachtende en verbaasde blikken betreft, what the heck? Denk je dat ik er buitenaardse rottende monstertjes mee kweek? Heb jij er last van als mijn kleintjes bij mij in bed slapen, sliepen? Wij kregen er overigens wel last van, aangezien die rottende monstertjes alle drie gemiddeld een meter lang zijn. En omdat onze nachtrust er elke nacht kwalitatief flink op achteruit ging, was het hoog tijd om daar verandering in te brengen.

En nu als, áls de kleintjes een hele nacht doorslapen in hun eigen bedje is het inderdaad alsof ik de hele nacht in een coma heb gelegen. De tijd lijkt ook veel sneller te gaan. Je gaat slapen en je wordt weer wakker. In plaats van je gaat slapen, je wordt wakker van kind 1 dat bij je wil liggen. Je valt in lichte slaap en je vangt een hand op met je neus. Je valt in slaap en wordt half wakker van kind 2 die boven op je voeten kruipt. Je valt in slaap en kind 3 duwt je als ware opzij omdat je in de weg ligt. Je valt in slaap maar durft niet meer te bewegen. Je wordt half wakker van warme voetjes in je rug. Je negeert het wakker worden én het kietelen onder je voet. Je wordt wakker en denkt, het wordt een laaaaaange dag…

Nee, ik zal het niet ontkennen, ik slaap beter zonder de kleintjes in mijn bed. Nu je zin?

Maar God, wat mis ik soms die plakkerige voetjes, warme adempjes en kriebelende haartjes in mijn rug en gezicht bij het wakker worden. En wat mis ik die warme armpjes zomaar opeens midden in de nacht om mijn nek. En wat baal ik als ik mijn bed uit moet als één van de kleintjes in hun eigen bed een nachtmerrie heeft.

Ja mijn kleintjes worden groot en blijkbaar hoort ook dit bij het loslaten. Maar geen moment dat ik  spijt heb gehad van de nachten dat ik mijn kleintjes in mijn bed liet.

Tips voor een goede nachtrust

slapen met baby

Iedere ouder heeft er weleens mee te dealen, correctie bijna iedere ouder heeft er weleens mee te dealen. Een slechte nachtrust. Bij sommige gebeurt het sporadisch, bij andere gebeurt het iedere freaking nacht dat de kleintjes wakker worden, uit bed komen, of erger nog, net zo lang MAMA schreeuwen totdat je het niet meer aan kunt horen.

Voor die ouders heb ik een paar tips ‘voor een goede nachtrust’.

Co sleeping is No sleeping, check het volgende filmpje maar…

En toch heeft Co sleeping mij meer slaap gebracht dan de godganse nacht heen en weer lopen.

– Begin aan de burpy challenge. Kapot ga je!

– Of ga voor het slapen hardlopen totdat je erbij neervalt.

– Houd je niet van hardlopen? Drink dan voor het slapen één glaasje wijn. Misschien twee. Niet meer dan dat, al is het alleen maar omdat je dan ’s nachts zo vaak naar het toilet moet. Coma-zuipen, hoe verleidelijk dat soms lijkt, zou ik je overigens ook ten strengste willen afraden.

Neem geen kinderen. Oké, oké, kinderen neem je niet, kinderen krijg je… Krijg geen kinderen!

– Ik realiseer me dat het te laat is als je dit leest. Dus het enige wat je nog kunt doen voor een goede nachtrust, stuur ze uit logeren, zo vaak als mogelijk.

Verder heb ik nog de powernap-tips voor je *lees hier*, zodat je overdag wat gemiste slaapuurtjes in kunt halen en bedenk ten alle tijden ‘het is een fase’, want er komt een dag dat je bed weer helemaal, de hele nacht, ongestoord voor jou alleen is…

 Afbeelding: Shutterstock