Vooroordelen over alleenstaande moeders

Ik ben een alleenstaande moeder, daar heb ik niet zelf voor gekozen dat is zo gelopen. Ik had graag een gezin gehad met een mama én een papa voor mijn zoontje, maar wat er niet is, is er niet. Het leven gaat door.

Toch krijgt een alleenstaande moeder regelmatig blikken vol medelijden en troostende woorden toegeworpen. Ik heb daar een hekel aan, het doet me namelijk weer realiseren dat ik een alleenstaande moeder ben. Het zijn niet alleen de troostende woorden en de blikken vol medelijden, het alleenstaand moederschap komt namelijk met allerlei vooroordelen.

Het liefste zou ik die vooroordelen met dit artikel in een klap van de tafel schuiven en daarom doe ik een poging.

Een alleenstaande moeder is een makkelijke ‘prooi’… Uh, sorry??  Opvoeden is geen eenvoudig klusje. Een kind alleen opvoeden maakt dat klusje ook echt niet makkelijker. Denk je echt dat een alleenstaande moeder energie over heeft om te daten? Nee, mijn aandacht gaat echt alleen naar iemand die dat waard is en voor nu is dat mijn zoontje. Mocht ik ooit weer de energie hebben om een man toe te laten, dan moet hij toch van goede huize komen.  Lees meer

Drakentemmers in spe

Mijn kleuter en ik hebben veel met elkaar gemeen. Eén deel daarvan is dat we allebei drakentemmers zijn. Hij brengt het in de praktijk op zijn speelgoed draken en leert het van de nieuwe Netflix serie Draken: Race naar de Rand. En net als alle andere moeders, doe ik ook maar wat om mijn draken te temmen. En stiekem kijk ik met mijn kleuter mee, want de nieuwe Netflix serie is niet alleen heel leerzaam, het is ook heel erg leuk!

Stream Team Draken ‘Race naar de Rand’ event

Vorige week werden we (ik en mijn twee kleinste kleintjes) door de echte leermeesters, heuse Vikingen, meegenomen naar het Forteiland bij IJmuiden. Een prachtige locatie voor een spectaculaire ontmoeting met de ware drakenjagers en hun draken.

Decor

Oké, even slikken is het wel als je opeens midden in het decor van de drakenwereld lijkt te staan. Maar vluchten heeft geen zin, we zijn immers op een eiland beland en bovendien, we laten ons niet kennen! We zijn minstens net zo stoer als Hiccup en zijn maatjes!

allinmam-netflix-draken-9

Afbeelding credits: Allinmam.com

En of mijn kleine Drakenjager net zo stoer is! Kijk hem eens staan met zijn peil en boog!

TD-20150701-WINKxNetflix-009-7715

Viking in opleiding. Hij heeft de dag van zijn leven!

taart

En ook ik klaag niet. Mijn kennismaking met Tandloos was goddelijk. Mijn hemel, wat is ‘ie verrukkelijk!

Netflix

En Netflix zou Netflix niet zijn als we geen preview zouden krijgen van hun nieuwste trots: De Netflix original ‘Draken: Race naar de Rand’. Inmiddels staat de serie op Netflix en zijn wij al aardig op weg met Hiccup en zijn avontuur met het Drakenoog. Namens mij en mijn kleintjes weer een aanradertje!

De maand van… Marlieke

Joepie, een van de koudste maanden is weer voorbij. Langzaam gaan we naar de lente toe en hoewel het bij jullie in Nederland al een paar dagen echt lekker is geweest, zijn de lekkere ‘lente’  dagen op 1 hand te tellen bij ons in Zwitserland. We hebben in februari voornamelijk veel sneeuw gehad! Dat we zelf geen sneeuwpoppen zijn geworden, mag een wonder heten.

Mijn naam is Marlieke, blogger op lovethat.nl en ik woon met Floris en mijn twee allerliefste meisjes sinds september 2014 in Zwitserland. De maand februari is voor mij dit keer en ik neem jullie dan ook met liefde mee in deze hele koude, maar ook vreselijk gezellige maand.

week1

Normaal ben ik veel weg, maar in ieder geval altijd buiten te vinden. De sneeuw gooit  aan het begin van de maand roet in het eten. Liza kan heel slecht tegen de kou en dat maakt dat we veel binnenzitten. Dat wordt me uiteindelijk te saai. We gaan toch iedereen dag even, een kwartiertje, de hort op. We duiken de sneeuw in, Eva dan! Uiteindelijk beland in het midden van de week bij de buren waar ik de nodige alcoholische versnaperingen wegtik. Die Zwitsers kunnen er wat van hoor, maar ik ook! Mijn sombere bui is gelijk weer verdwenen.

week2

De tweede week van februari is al een stuk leuker dan de eerste week. Liza laat veel nieuwe ontwikkelingen zien. Ze is bijna 11 maanden en hoewel ze al een tijdje door het huis banjert, met stoel en lopend aan één hand,  staat ze deze week ineens los en lang ook. Kleine meisjes worden groot. Deze week wordt er in Zwitserland ook carnaval gevierd, Fastnacht en dat gaat eigenlijk zoals we het in Brabant ook gewend zijn. Gewoon feest! Ik vier het mee achter de bar op donderdagavond en heb een waanzinnige avond/nacht gehad. Eva krijgt ook nog mooie post van haar vriendinnetje en het enige dat ze kon uitbrengen: ze zijn me niet vergeten. Als ik daar nog aan denk breekt mijn hart, hoewel ze het hier onwijs naar haar zin heeft hoor!

week3

Canaval duurt hier ook gewoon vijf dagen en er zijn veel optochten. We kiezen ervoor om de grootste en langste optocht te bekijken. Warm aangekleed stonden we aan de rand van de weg, maar wel dichtbij de gluhwein en dat was hard nodig. Na 3 uur waren we echt verkleumd, maar het was wel heel leuk. En of het nou daardoor kwam of niet, maar de rest van de week is Floris extreem verkouden thuis, Ieder nadeel heeft zijn voordeel en ik loop eindelijk weer een rondje hard overdag! Woensdagavond komt mijn zus met drie neefjes aan op het vliegveld. Ik maak lekker appelflappen, want om half twaalf hebben ze vast honger. En dat was zo! Goh, ik word echt burgerlijk zo in het Zwitserse land. Donderdag trekken de kids lekker met elkaar op en Sanne en ik ook. Gezellig. Op vrijdag gaan we sleetje rijden op de berg in Oostenrijk. We hebben echt de meest fantastische dag ever. Daar kunnen weer een tijdje op teren!

week4

En dan zijn we alweer bij de laatste week van februari. Gelukkig duurt februari niet zo lang, want ik ben echt toe aan lente. Op zondag vertrekt mijn zus weer naar Nederland, jammer. Gelukkig hoorde ik al in de wandelgangen dat ze misschien wel weer snel terugkomt. Lijkt me supergezellig! Verder is het weer koud en nat en zitten we veel binnen. Gelukkig met gezellige kids en de laatste mijlpaal van deze maand: de allereerste schoentjes voor mijn kleine meisje.

De komende weken krijgen we weer lekker veel bezoek en dan zal het ook wel snel lente worden! Hop naar buiten met het grut en met mezelf. Dank jullie wel voor het lezen van mijn maand en ik geef het stokje graag weer door.