Drakentemmers in spe

Mijn kleuter en ik hebben veel met elkaar gemeen. Eén deel daarvan is dat we allebei drakentemmers zijn. Hij brengt het in de praktijk op zijn speelgoed draken en leert het van de nieuwe Netflix serie Draken: Race naar de Rand. En net als alle andere moeders, doe ik ook maar wat om mijn draken te temmen. En stiekem kijk ik met mijn kleuter mee, want de nieuwe Netflix serie is niet alleen heel leerzaam, het is ook heel erg leuk!

Stream Team Draken ‘Race naar de Rand’ event

Vorige week werden we (ik en mijn twee kleinste kleintjes) door de echte leermeesters, heuse Vikingen, meegenomen naar het Forteiland bij IJmuiden. Een prachtige locatie voor een spectaculaire ontmoeting met de ware drakenjagers en hun draken.

Decor

Oké, even slikken is het wel als je opeens midden in het decor van de drakenwereld lijkt te staan. Maar vluchten heeft geen zin, we zijn immers op een eiland beland en bovendien, we laten ons niet kennen! We zijn minstens net zo stoer als Hiccup en zijn maatjes!

allinmam-netflix-draken-9

Afbeelding credits: Allinmam.com

En of mijn kleine Drakenjager net zo stoer is! Kijk hem eens staan met zijn peil en boog!

TD-20150701-WINKxNetflix-009-7715

Viking in opleiding. Hij heeft de dag van zijn leven!

taart

En ook ik klaag niet. Mijn kennismaking met Tandloos was goddelijk. Mijn hemel, wat is ‘ie verrukkelijk!

Netflix

En Netflix zou Netflix niet zijn als we geen preview zouden krijgen van hun nieuwste trots: De Netflix original ‘Draken: Race naar de Rand’. Inmiddels staat de serie op Netflix en zijn wij al aardig op weg met Hiccup en zijn avontuur met het Drakenoog. Namens mij en mijn kleintjes weer een aanradertje!

‘Night at the museum’ of eigenlijk ‘Een middag in het museum’

Het is zaterdagmiddag en ik ga samen met mijn twee oudste kinderen naar Naturalis om daar de DVD lancering van Night at the museum 3 te bekijken.

We zijn een beetje vroeg, dus we kunnen nog rustig wat drinken en even relaxen. Na een warm onthaal van het PR bureau gaat de rondleiding beginnen. Aan de kinderen wordt een fabeltje verteld. De dinosaurussen in het museum staan soms anders. Zo raar? Eigenlijk is het allemaal wel een beetje vreemd. De jongens voelen zich door de collega’s niet serieus genomen, en vragen of wij misschien eens met ze door het museum willen lopen.

Naturalis

,,Vreemd hoor, dat hier dinosaurussen anders staan dan gisteren?” Zeg ik tegen mijn dochter aan het begin van de rondleiding. ,,Mam, je denkt toch niet dat het waar is hè? Dat kan écht niet, dat verzinnen ze gewoon.”

Opeens komt zoiets als een donderslag bij heldere hemel bij je moederhart binnen vallen. Is die periode van hun levendige fantasie dan echt voorbij? Die tijd dat ze alles geloven wat je zegt. Dat je ze niet meer mee kan nemen naar een spannend verhaal in een museum waar de dieren tot leven komen. Echt, serieus. Is dit nu voorbij?

Marly-foto

Terwijl ik dat aan het verwerken ben en moet concluderen dat mijn kinderen toch echt groter worden, zie ik iets heel anders moois gebeuren. Mijn twee kinderen hangen aan de lippen van de gids. Ze hebben aandacht voor zijn verhaal, ze zijn geïnteresseerd in alles wat hij te vertellen heeft. Je ziet dat alle informatie opgeslokt wordt in hun hersentjes. Ik geniet intens! Op een aantal vragen (over dino’s) weet mijn zoon het antwoord en ik ben zo super trots op hem. Wat weet hij toch al veel. Tjonge, wat een kennis heeft MIJN zoon van dino’s. Wat overigens niet vreemd is. Zijn hele kamer staat vol met dino’s, boeken over dino’s en op de iPad speelt hij spelletjes over dino’s.

Na de rondleiding hebben we nog even zelf rondgelopen en geprobeerd wat spannende foto’s te maken. ☺

Wat een geweldige locatie om de DVD van Night at the museum 3 te bekijken, helemaal in de sferen van de DVD zijn we er lekker voor gaan zitten met wat drinken, chips en popcorn.

Voor iedereen die gek is op dino’s en is dit zeker een aanrader! Bekijk snel de trailer.

Me-time!

Me-time. Het is nogal een heilig en misschien ook een beetje een hip woord in moederschapsland. We hebben het gewoon nodig om af en toe even te kunnen ontsnappen aan schreeuwerige en veeleisende kleine monstertjes. Je kan je die me-time op allerlei verschillende manieren toe eigenen. De één doet de wc-deur op slot als ze gaat poepen, heel verstandig overigens. De ander neemt een kop koffie of een glas wijn, omdat dat het enige is wat écht voor haar is en kleintjes niet mogen drinken. Voor weer een andere moeder is het die tien-minuten-time-out waarin haar kleintje op de trap zit. Eigenlijk is het een time-in voor moeder, om even verder te gaan met haar favoriete Netflix serie.

Ik ken al deze me-times. Mijn excuus? Drie kleintjes én een hond. Helpt het? Nah, ik kom er de dag mee door, maar een uberluxe hotel met een goddelijke badkamer, een massage en cocktails in een fantastische stad (Londen) zou misschien beter werken. Tipje; neem een plattegrondje mee van de grote onbekende stad en onthoud de naam van je hotel, want met al die cocktails veel te vroeg in de middag weet je na twee straten de weg terug al niet meer te vinden. Ik hoef mijn vinger maar in de lucht te steken en ik word op mijn wenken bediend. De cocktails en de heerlijke culinaire hoogstandjes worden op een gouden dienblad aangereikt. Er zijn alleen maar moeders (en een vader) om mij heen met wie ik uren kan praten over de kleintjes (want dat is toch wat we het liefste doen), maar ik hoef niet op mijn kleintjes te letten, want die zijn thuis bij de man. En als klap op de vuurpijl krijg ik als eerste in de wereld een fantastisch leuke Netflix serie te zien. Zo, dat is nog eens me-time.

me-time

Gebeurde dat zojuist nou werkelijk?

Goed, en nu weer terug naar de dagelijkse sleur. Ik pak de deur-op-slot, stiekeme-wine-time en time-out’s weer op en ik zal op de nodige momenten terugdenken aan een me-time moment waar menig moeder van droomt.