'Me-Time' op Netflix

Me-time… Alle moeders kennen de term inmiddels wel. Maar wat houdt dat nou in? Tijd voor jezelf, tijd zonder kinderen, iets doen wat je leuk vindt. Ik moet zeggen dat ik het met de kleintjes best leuk heb en dus de tijd met de kinderen ook gerust onder me-time kan vallen. Maar er zijn momenten dat me-time zonder kinderen toch iets beter uit komt. Als ik bijvoorbeeld een keer geen brandweerman Sam of Connie op Netflix wil kijken, maar een spannende serie met scenes die niet voor kinderoogjes geschikt zijn. Inmiddels is de lijst met ‘nog te kijken films en series’ van de man en mij al behoorlijk aan het groeien en zijn wij voorlopig nog heel wat avondjes zoet met Netflix. En hebben we samen ‘me-time.

Uiteraard hebben we samen de serie Breaking Bad al uitgekeken. Wat was deze serie verslavend zeg! En ook al hoor ik iedereen om mij heen, hoe stroef en bijzonder de eerste afleveringen waren, ik ken niemand die is afgehaakt. Een heerlijk ‘me-time’ serie met constant verrassende wendingen. En zeker niet geschikt voor kleine kijkertjes.

braking bad

Na een paar weken geleden geleefd te hebben in de ‘Breaking Bad wolk’ val je toch een beetje in een gat als de serie afgelopen blijkt te zijn. Dit gat hebben we kunnen vullen met Homeland. Ook weer een serie met wendingen die je niet echt aan ziet komen. En dus ook gevaarlijk verslavend bleek te zijn.

Inmiddels hebben we even een serie-stop ingelast en kijken we tijdens onze me-time meestal een film op Netflix. De laatste film was The Lone Ranger. Een soort westernfilm met Johnny Depp als de tikkie gekke indiaan, die eigenlijk de hele film maakt.

The-Lone-Ranger

Wat moeten we nog zonder Netflix? Hoe zouden we dan onze ‘me-time’ momenten in moeten vullen?

Trackbacks

  1. […] steeds besteden wij onze ‘me-time’ met Netflix. En omdat ik nog helemaal in de vakantiemodus ben, ben ik nog niet toe aan het kijken […]