Waarom toch dat avondeten drama? 4

moeder kookt

Ik ben gek op etenstijd! Voor mezelf dan, want dan mag ik weer eten. Ik houd van eten. Echter heeft etenstijd ook een donkere, vuile kant. Het is namelijk zo dat ik degene ben die dat avondeten klaar moet maken.

En dat zou ik niet zo erg vinden als ik het helemaal voor mijzelf klaarmaak, ik geniet namelijk van eten. Maar de kleintjes in dit huis zijn iets minder enthousiast over het avondeten dan dat ik ben.

En dat is, op z’n zachts gezegd, jammer.

1. Omdat ze de godganse dag ‘wat eten we vanavond?’ vragen, blijkbaar zijn ze er nogal mee bezig. Maar ik dus eigenlijk net zo goed de vraag met ‘niks’ kan beantwoorden, dat is namelijk waar het meestal op uitdraait.

2. Omdat ze blijkbaar wel erg honger hebben, aangezien ze de hele dag door zaniken om een snoepje. En als ik dan ‘nee’ zeg, ze de meest dramatische ‘maar ik heb zo een hongeeeeeeeeeeer’ eruit gooien. 

Koken voor mijn gezin is in de meeste gevallen compleet nutteloos en het komt er dus ook regelmatig op neer dat ik voor helemaal niks, nada, noppes in de keuken heb staan ploeteren. De één roept nog harder dan de ander ‘DIT IS GOOR!’ en de derde spuugt zijn hap pontificaal voor mijn neus zo weer terug op zijn bord.

Etenstijd is inmiddels uitgegroeid tot een somber moment van de dag. En dus geeft het mij maar weinig motivatie om er veel energie in te steken. Ik verbruik meer energie aan de irritatie rondom de maaltijd dan dat een maaltijd mij energie oplevert.

Tijd voor een peptalk voor de gewenste motivatie om tóch weer te gaan koken…

– Rond 16.00: Na 8x de vraag ‘wat eten we vanavond’ is het dus hoog tijd om iets te verzinnen. Ugh.
– Shoot! Ik had vanmorgen die Crockpot moeten vullen.
– Oké, plan B. Wat zouden we morgen eten? Hutspot, oh daar zullen ze blij mee zijn.
– Misschien toch maar frietjes in de airfryer gooien? O nee, dat had ik eergisteren al gedaan.
– Hutspot ‘it is’.
– Half uur lang: ‘Dát ga ik NIET eten!’ én ‘DAT LUST IK NIEEEEEEEEET’
– Sta ik nu op het punt om op te geven en een brood uit de vriezer te halen? Nee, nee, nee, ik geef niet op!
– Hutspot is gezond.
– En bovendien ik heb het in de koelkast, zonde om weg te gooien.
– Ze eten maar gewoon een keer wat de pot schaft.
– Oké, maar dan moet ik het nu wel klaar gaan maken.
– Of hebben we misschien nog iets anders in de koelkast? Restjes of zo? Lekker makkelijk.
– *Opent de koelkast* Wat is dat? Oh, de boerenkool van vorige week. Nu nog groener. Die maar niet.
– En wat is dat? Oh, de kippensoep. Huh, lijkt wel broccolisoep geworden. Die ook maar niet.
– Nee, het wordt toch echt hutspot.
– Hutspot is gezond.
– En bovendien ik heb het in de koelkast, zonde om weg te gooien. (Ja, ik val in de herhaling).
– ‘Mama, ik heb honger!’
– ‘Ja ik ga nu koken’
– Nee, daar heb ik geen honger in, mag ik een snoepje?’
What the fuck?
– Oké, ik ga nu echt beginnen. Wat fijn dat iedereen straks lekker smikkelt van de hutspot. Not
– Misschien moet ik toch maar een ei bakken?
– Nee, nee, nee, als ze het maar vaak genoeg proeven, dan lusten ze het op een gegeven moment wel.
*Zucht*, *Zucht*, ik *Zucht* haat koken!

Lees hier >> Mijn gedachtes tijdens het koken

Afbeelding: Shutterstock

Previous ArticleNext Article

4 Comments

  1. oh zo herkenbaar ik denk niet alleen voor mij maar voor velen!! Kind 1 lust alles en is dus een dankbare klant, kind 2 lust alles wat begint met een P behalve poep..:)

  2. Oooh ik heb met je te doen en ik hoop dat deze fase hier nog heel lang wegblijft.. 🙁

  3. Gelukkig heb ik alleseters en is er maar weinig wat ze echt niet lekker vinden. Ik ben het niet altijd eens met de hoeveelheid die ze eten hoor. Mn de oudste is snel “vol” ondanks dat ze vlak voor het eten nog aangeeft bijna dood te gaan van de honger. De jongste eet doorgaans zn bordje leeg. Maar ze weten hier ook wel dat ze nooit iets anders krijgen als dat wat de pot schaft. Ze mogen er voor kiezen om het niet te eten maar dan gaan ze met honger naar bed. Klinkt onaardig maar das dan jammer. Heel soms eten ze niet of nauwelijks en hebben ze alleen een bakje vla of kwark op wat er dan wel in is gegaan. Tja hun keus……ga echt geen brood maken als er vers gekookt eten op tafel staat te wachten om in de prullebak gekieperd te worden. Maar gelukkig maal ik dat niet vaak mee. Wel krijgen ze inspraak in wat we eten. Eens per week mogen ze kiezen wat we eten (meestal willen ze dan pizza of pannenkoeken).

  4. Zo herkenbaar!!! Oudste van 10 lust bijna alles… middelste van 8 is de makkelijkste van de 3 maar de kleinste van 6 lust echt bijna niets… geen groente in ieder geval. Op consultatie bureau zeiden ze komt wel goed .. maar ik weet het nog zo niet. . Hij gaat wel steeds meer dingen proberen (lees 1 muizenhapje)