Co-sleeping, samen slapen, whatever… wat kan jou het schelen!

gezin in bedOm de één of andere reden moeten mensen altijd wat te zeggen hebben over een ander. Commentaar leveren op de opvoeding van een ander, bijvoorbeeld. Ik zal niet liegen, ik doe daar meestal onbewust en soms bewust aan mee. Maar als je dan zelf het een keer op je bordje krijgt, realiseer je je hoe irritant het eigenlijk is.

Als ik bijvoorbeeld vertel dat tot voor kort (lees tot voor heel kort en soms nog steeds) al onze kleintjes ‘s nachts bij ons in bed kruipen, kropen! Die fronsende, verbazingwekkende, afkeurende blikken… Alsof ik één van de 10 geboden verbroken heb. ‘Gij zult niet samen slapen met uw kleintjes’. Ik ben vrij christelijk opgevoed en ik ben er ook vrij zeker van dat dit gebod niet op één van de twee stenen tafelen beschreven stond. 

Fijn, ik bega, beging geen zonde.

En wat de oordelende, minachtende en verbaasde blikken betreft, what the heck? Denk je dat ik er buitenaardse rottende monstertjes mee kweek? Heb jij er last van als mijn kleintjes bij mij in bed slapen, sliepen? Wij kregen er overigens wel last van, aangezien die rottende monstertjes alle drie gemiddeld een meter lang zijn. En omdat onze nachtrust er elke nacht kwalitatief flink op achteruit ging, was het hoog tijd om daar verandering in te brengen.

En nu als, áls de kleintjes een hele nacht doorslapen in hun eigen bedje is het inderdaad alsof ik de hele nacht in een coma heb gelegen. De tijd lijkt ook veel sneller te gaan. Je gaat slapen en je wordt weer wakker. In plaats van je gaat slapen, je wordt wakker van kind 1 dat bij je wil liggen. Je valt in lichte slaap en je vangt een hand op met je neus. Je valt in slaap en wordt half wakker van kind 2 die boven op je voeten kruipt. Je valt in slaap en kind 3 duwt je als ware opzij omdat je in de weg ligt. Je valt in slaap maar durft niet meer te bewegen. Je wordt half wakker van warme voetjes in je rug. Je negeert het wakker worden én het kietelen onder je voet. Je wordt wakker en denkt, het wordt een laaaaaange dag…

Nee, ik zal het niet ontkennen, ik slaap beter zonder de kleintjes in mijn bed. Nu je zin?

Maar God, wat mis ik soms die plakkerige voetjes, warme adempjes en kriebelende haartjes in mijn rug en gezicht bij het wakker worden. En wat mis ik die warme armpjes zomaar opeens midden in de nacht om mijn nek. En wat baal ik als ik mijn bed uit moet als één van de kleintjes in hun eigen bed een nachtmerrie heeft.

Ja mijn kleintjes worden groot en blijkbaar hoort ook dit bij het loslaten. Maar geen moment dat ik  spijt heb gehad van de nachten dat ik mijn kleintjes in mijn bed liet.

Comments

  1. Martine says

    Het beste gebod lijkt mij nog steeds ” gij zult uw moeder geen warme plakkerige zweetlijfjes die zo zalig ruiken ” ontzeggen ;) Tenminste niet elke nacht. Waar blijven de aanbieders van de vijfpersoons boxsprings ?!

  2. Vlijtig Liesje says

    Ik liet de kinderen ook bij ons in bed slapen. En dat is vanzelf weer goed gekomen. En op dat moment zorgde het voor een fijne nachtrust!

  3. Fleur says

    Samen slapen is zo fijn! Wij wilden het nog langer blijven doen en het niet ten koste laten gaan van onze nachtrust, dus toen we gingen verhuizen hebben we twee twijfelaar-boxsprings gekocht en aan elkaar gemaakt. Nu hebben we een bed van 2.80m breed en slapen we nog steeds samen met onze jongens van 4 en 7. Heerlijk! Alleen de baby (bijna 1) slaapt in haar eigen ledikantje, want daar ze slaapt ze beter.

  4. siMONE says

    Echt samen slapen, dus met zn drieën in ons bed, lijkt me absoluut niet fijn. Ik ben erg gehecht aan mijn eigen nachtrust, mijn man ook, dus dat is voor ons geen optie. Maar onze zoon slaapt wel in een wiegje op onze kamer sinds hij geboren is, en we willen dat in ieder geval dit jaar nog blijven doen :).

  5. marijke says

    bij ons is het uit pure noodzaak begonnen omdat we geen oog meer dicht deden omdat onze oudste hele scenes maakte. nu kruipt ze rond 5 uur nog een paar uurtjes bij ons tussenin. vind het helemaal niet erg. onze 2e dochter slaapt zelf liever in haar eigen bed en dat vind ik prima want die maakt er een feestje van bij ons haha. nu zwanger van nr 3 en ja mijn buik en onze oudste hebben wel eens ruzie om de plek in bed maar ook onze aankomende spruit zal welkom zijn in ons bed als dat nodig moest zijn. niet als heel klein babytje want dat vind ik gevaarlijk maar ze ligt in het begin toch in een wieg op onze kamer

  6. Bregje says

    Mijn kleintje wil niet bij ons slapen, dat vind ik stiekem best weleens jammer ;)