De zeer gewaardeerde magische (mama)tas

gevulde burkely tas

Prachtige, zeer gewaardeerde, magische tas, waar iedereen zijn bagage, als in snoeppapiertjes, potloodjes, sokken en ondergoed in achterlaat. Wat moeten we zonder jou, tas van mama?

Na ieder kind dat ik kreeg, is mijn tas steeds een stukje groter én voller geworden. Wat ooit een klein, schoon, leuk en opgeruimd tasje was, is nu een verminkte, vuile, slordige hutkoffer gevuld met papiertjes, huisvuil, en koekkruimels.

Het is onderdeel van het moederschap. Een essentieel onderdeel. De tas van mama is niet zomaar een tas, het is een survival-kit voor nood, waarin je pleisters en medicijnen kunt vinden, een picknickmand om de plotselinge honger te kunnen stillen, een activiteitentas met altijd wel een tekenpapiertje en een potloodje voor als de kleintjes zich vervelen.  [Read more...]

6x waarom een moeder van de zomer houdt

wasgoed buiten hangen

Elk seizoen heeft zo z’n voor- en z’n nadelen. En wanneer een seizoen begint, dan zie ik vooral de leuke dingen. Zo kan ik heel veel leuke dingen aan het begin van de herfst bedenken, maar na de zoveelste windhoos tijdens een ritje op de fiets, vervloek ik het seizoen. De zomer daarentegen, de zomer kan een hele hoop bij me flikken, ik blijf haar lief hebben. Mensen zijn gewoon gelukkiger in de zomer. Het seizoen wordt vooral geassocieerd met vrije tijd, gezelligheid met vrienden, ontspannen en even aan de ellende die de winter bracht ontsnappen.

Mensen houden dus van de zomer, maar waarom houdt een moeder nou juist zo specifiek van dit seizoen?

1. De kinderen spelen meer buiten

De meest gestelde vraag: “Mam, mag ik op de iPad?”, wordt ingeruild voor: “Mam, mag ik buitenspelen?”!  De kleintjes willen weer buitenspelen! Wat als jonge moeder inhoudt dat je de boel de boel moet laten en lekker met je kleintje naar buiten moet. En voor de moeder met de oudere en al zelfstandige kleintjes betekent het dat de kleintjes de hort op zijn en niet meer de hele dag aan je hoofd zitten te zeuren om de iPad.  [Read more...]

Ik ben mama en ik zeg kaBAMa! Gewoon omdat het rijmt.

mama ontploft

Ik ben twee en ik zeg nee? Ik ben mama en ik zeg kaBAMa! Gewoon omdat het rijmt. En omdat ik weleens ontplof. KABAM.

Ben je ooit weleens ontploft in het bijzijn van je kinderen? Sterker nog, je kinderen waren de reden van je ontploffing. Je voelde het borrelen, pruttelen, het wordt heter en heter, je probeert het te onderdrukken, je telt tot tien, tot twintig en… KaBAMa! Het is onvermijdelijk, elke moeder heeft er vroeg of laat mee te dealen. Het is niet je peuter die in een driftbui verzeild raakt, nee het is mama.

Niemand is perfect en kan altijd rustig blijven, ongeacht hoe graag we het ook willen of hebben voorgenomen. Kinderen, en in het speciaal je eigen bloedjes, weten die knopjes gewoon te vinden. En ze weten ook precies ver genoeg te drukken zodat het alarmpje afgaat. En hard ook.  [Read more...]

Mama, waarom werk jij niet?

thuisblijfmoeder

Er zijn van die vragen die niet alleen door wildvreemden gesteld worden. Ook je eigen volk vraagt het zich weleens af. Zo vroeg mijn dochter onlangs: “mama, waarom werk jij niet?”.

Ik ben ongeveer vijf jaar geleden begonnen als thuisblijfmoeder. Een moeder die dus niet werkte voor de kost. Met nadruk op voor de kost, want dat een moeder veel werk verricht weten we nu allemaal wel. Maar inmiddels zitten al mijn kleintjes op school en denken ze nog steeds dat ik niet werk. Voor de kost. Ik ben nog steeds geen kostwinnaar, nog lang niet. En ik moet eerlijk zeggen, ik heb die ambitie ook helemaal niet. Ik zie het binnenharken van geld ook niet als een wedstrijdje. Toch ben ik wel degelijk aan het werk, alleen op de momenten dat zij dat niet zien. Ik ga ‘s morgens niet de deur uit voordat ze op school zitten en wanneer school uit is, sta ik ze op het schoolplein weer op te wachten.  [Read more...]

Waar wij blij van worden

‘Goedemorgen mama’,
‘Goedemorgen lieverd’.

Een nieuwe dag begint en mijn kleintjes dekken de tafel. Ik word er vrolijk van, niet alleen omdat mijn kleintjes de tafel dekken, maar omdat ik ons nieuwe servies zie staan.

tafel dekken

“Mam, wanneer gaan we weer naar mijn lievelingswinkel?”, vroeg mijn dochter gisteren uit het niets. Ik wist meteen over welke winkel ze het had, de IKEA is namelijk al sinds haar derde verjaardag toen ze een nieuw bed kreeg, haar lievelingswinkel. Of het nu door het softijsje bij de uitgang komt, of door de ontzettend leuke producten, ik weet het niet. Ik vind het prima, want ik doe hier graag een rondje met mijn kleintjes.  [Read more...]

Hoe het slappe ouderschap een sterk staaltje vakwerk wordt

sterke vrouw

In mijn carrière als moeder heb ik vele dingen niet helemaal goed gedaan. Zeurende kinderen, ruzies onderling, gehuil en gejammer, het werd me weleens teveel en het slappe ouderschap nam vaak de overhand. De ‘moeder van het jaar’ award kon ik dikwijls wel vergeten. Ach, lekker belangrijk.

Ik doe mijn best en wanneer ik alle truken uit de trukendoos getrokken heb, alle opvoedadviezen geprobeerd, dan rest mij enkel en alleen nog het slappe ouderschap.

En weet je, het werkt. Op korte termijn, en ik kwam er vandaag achter, ook op lange termijn. Mijn kinderen zijn mijn product en het is een sterk staaltje vakwerk geworden, al zeg ik het zelf.  [Read more...]

Hoe om te gaan met je ‘zieke’ man

man met griep

De meeste van ons zijn getrouwd met een geweldige, lieve, zorgzame en in sommige gevallen ook een geweldig uitziende man. Althans, dat was de bedoeling. Het zou kunnen dat er gaandeweg het één en ander misging, maar laten we uitgaan van het positieve. Hij is een fijne partner, een geweldige minnaar en de meest liefdevolle vader. Mannen zijn geweldig!

Totdat ze een griepje krijgen. Dan worden het de meest dramatische, jankende, harige kinderen die er zijn. Ho ho, oké, niet jouw man. Jouw man is uitgesloten van dit clichématige beeld. Maar mijn man past precies in dit geijkte plaatje. Ik heb dit namelijk recent meegemaakt. Een man die ligt te kreunen in zijn bed, huilend om zijn moeder omdat hij denkt dit niet te overleven. Het is aandoenlijk, het is vermoeiend, het is lachwekkend.  [Read more...]

Sekspraatjes vullen geen gaatjes

sex praatjes

Seks verandert nogal na het krijgen van kinderen. Maar daar hebben we het meestal niet over. Wist jij veel dat die eerste keer na een bevalling als een soort tweede ontmaagding aanvoelt. De spanning alleen al. En de hartverwarmende passie is ver te zoeken. Je mag blij zijn dat je zo nu en dan je zin over hoe je dag was zonder onderbrekingen af kunt maken, om over een potje vrijen maar te zwijgen.

Toch kunnen wij moeders onderling uren praten over seks. En dan vooral over redenen om het niet te hebben. Want laten we eerlijk wezen, soms is je zin ver te zoeken en dat heeft zo zijn redenen.

Je aambeien jeuken

De gedachten aan slapen is veel opwindender dan de ideeën waar je partner mee komt. Laat me slapen, schreeuw je diep van binnen. Bovendien beginnen je aambeien te jeuken.  [Read more...]

Ik schreeuwde weer eens

schreeuwende moeder

De laatste tijd laat ik weer iets te vaak aan mijn kinderen zien dat ‘ik ook maar een mens ben’. Je weet wel, zo een mens dat ongegeneerd overkookt. En dat wil ik niet, het geeft namelijk zo een onnodig rommeltje. Maar ja, als het vuur te hoog staat en niemand draait het terug, dan is er af en toe gewoon geen ontkomen aan.

Naderhand komen de schuldgevoelens, want voordat ik kinderen kreeg had ik het opvoeden niet zo bedacht. Ik ben een moeder die te vertrouwen is en altijd achter haar kinderen blijft staan. Ik ben geen moeder waarvan de kinderen zich goed gedragen alleen maar om te voorkomen dat mama niet boos wordt.  [Read more...]

On demand

on demand

Onze kinderen groeien op in een tijd waarin al hun behoeftes snel bevredigd worden. Ze hoeven niet lang te wachten, vrijwel alles is binnen handbereik. Vervelen is er niet meer bij, wat is dat überhaupt? En laten we eerlijk zijn, daar hebben wij zelf voor gezorgd.

Mijn kinderen? Ze hebben geen geduld, ze kunnen niet wachten. Waarom niet? Omdat alles ‘on demand’ is. Ze weten niet beter. Netflix, spelletjes, winkelen, eten, het is allemaal zo simpel.

En omdat mijn bloedjes denken dat alles zo simpel te verkrijgen is, denken ze dat ze ook een ‘on demand’ moeder hebben.

Mama, mama, mama…

Ik wil nu…  [Read more...]