Mensen zonder kinderen

chaos gezin

Ik vraag me weleens af wat mensen zonder kinderen nou precies over ons ‘ouders’ denken. Vragen ze zich af of er werkelijk geen leven meer na een baby is? Waarom de kinderen toch altijd op de eerste plaats komen? Waarom er alleen nog maar gesprekken gevoerd kunnen worden over de kinderen? En waarom er geen spontane avondjes meer zijn?

Ik weet nog wel wat ik dacht toen ik geen kinderen had. Ik dacht vooral, ik ga alles anders doen… *Proest*. Ik zou mezelf niet verliezen in het ouderschap. Mijn kind neemt mijn leven niet over, mijn kind voegt leven toe.  [Read more...]

Schijt moment

openbaar toilet

Moeders praten veel over dat ze soms even “me-time” willen. Het momentje voor jezelf. Iedereen wil soms even een moment hebben voor zichzelf. Ik wil dat natuurlijk ook af en toe. Maar weet je, ik vraag echt niet om een libelle dag of een hele dag naar de beauty farm. Er zijn gewoon 2 momenten op een dag dat ik heel even een moment voor mezelf wil!!  [Read more...]

De serieuze 30 richting de 40 crisis

dertigers crisis

Dit weekend wordt de man 40. En nu ik het zo opschrijf, voel ik hem landen. Dat de man 40 wordt, betekent dat ik bijna op de helft van de dertigers ben. Richting de 40 dus. En ik had het niet gedacht, maar het brengt toch een kleine crisis met zich mee.

Het bereiken van de dertig ging vrij soepel. Ik had het amper door. Wellicht doordat ik midden in de luiers zat en het veel te druk had met het aanhoren van ‘mama, mama, mama, mama, mama’. Ik voelde me een jonge moeder van drie kleintjes en ondanks het slaapgebrek, kon ik de wereld aan.  [Read more...]

Sterker dan je denkt

sterker dan je denkt

Ik ken een moeder en ik kan het me niet voorstellen hoe het is om haar te zijn. Op het eerste gezicht lijkt ze gewoon een doodnormale moeder, geen perfecte moeder, maar gewoon een leuke moeder. Ergens in de dertig, drie kinderen en prima gekleed, als in ze draagt niet de hele dag haar pyjama. En wanneer ze met haar kleintjes naar een speeltuintje gaat, checkt ze gerust zonder schaamte even haar telefoon. Ze drinkt gerust een wijntje op het verjaardagsfeestje van haar dochter en windt ook geen doekjes om haar zo nu en dan falende moederschap. Ja, ze schreeuwt weleens, ze verliest weleens haar geduld en ze is het ook weleens compleet beu. Ik zou het het prima kunnen vinden met deze moeder.  [Read more...]

Mijn moeder had gelijk

kleine zorgen

Het middaguur was nog niet aangetikt toen de jongeman voor mij stond in de plaatselijke super. Op de lopende band stond voor mijn broccoli treurig 12 blikjes goedkope bier opgesteld. Hij had die ochtend rum als ontbijt genuttigd want de fles moest toch op bralde hij vriendelijk tegen de dame achter de kassa die subtiel zijn dominante adem negeerde. We wisselden een blik van verstandhouding uit: die blikjes gingen vandaag ook op. En morgen zou hij weer bij een andere supermarkt staan.  [Read more...]

Waar wij blij van worden

‘Goedemorgen mama’,
‘Goedemorgen lieverd’.

Een nieuwe dag begint en mijn kleintjes dekken de tafel. Ik word er vrolijk van, niet alleen omdat mijn kleintjes de tafel dekken, maar omdat ik ons nieuwe servies zie staan.

tafel dekken

“Mam, wanneer gaan we weer naar mijn lievelingswinkel?”, vroeg mijn dochter gisteren uit het niets. Ik wist meteen over welke winkel ze het had, de IKEA is namelijk al sinds haar derde verjaardag toen ze een nieuw bed kreeg, haar lievelingswinkel. Of het nu door het softijsje bij de uitgang komt, of door de ontzettend leuke producten, ik weet het niet. Ik vind het prima, want ik doe hier graag een rondje met mijn kleintjes.  [Read more...]

Hoe het slappe ouderschap een sterk staaltje vakwerk wordt

sterke vrouw

In mijn carrière als moeder heb ik vele dingen niet helemaal goed gedaan. Zeurende kinderen, ruzies onderling, gehuil en gejammer, het werd me weleens teveel en het slappe ouderschap nam vaak de overhand. De ‘moeder van het jaar’ award kon ik dikwijls wel vergeten. Ach, lekker belangrijk.

Ik doe mijn best en wanneer ik alle truken uit de trukendoos getrokken heb, alle opvoedadviezen geprobeerd, dan rest mij enkel en alleen nog het slappe ouderschap.

En weet je, het werkt. Op korte termijn, en ik kwam er vandaag achter, ook op lange termijn. Mijn kinderen zijn mijn product en het is een sterk staaltje vakwerk geworden, al zeg ik het zelf.  [Read more...]

Ik schreeuwde weer eens

schreeuwende moeder

De laatste tijd laat ik weer iets te vaak aan mijn kinderen zien dat ‘ik ook maar een mens ben’. Je weet wel, zo een mens dat ongegeneerd overkookt. En dat wil ik niet, het geeft namelijk zo een onnodig rommeltje. Maar ja, als het vuur te hoog staat en niemand draait het terug, dan is er af en toe gewoon geen ontkomen aan.

Naderhand komen de schuldgevoelens, want voordat ik kinderen kreeg had ik het opvoeden niet zo bedacht. Ik ben een moeder die te vertrouwen is en altijd achter haar kinderen blijft staan. Ik ben geen moeder waarvan de kinderen zich goed gedragen alleen maar om te voorkomen dat mama niet boos wordt.  [Read more...]

Hou van jezelf

benzine tanken

Dat moederen, dat doen we allemaal anders. Dat is ook niet zo gek, we zijn namelijk allemaal anders. Iedereen is uniek, althans dat is wat mij altijd verteld werd. Maar tijdens dat moederen leer je bepaalde dingen bij. Dingen over het moederschap, dingen over jezelf.

Dat je bijvoorbeeld talent hebt voor het creëren van wallen, maar je ze ook prima weg kunt werken met een subtiel make-upje. Dat je van schelden geen slechtere moeder wordt. Echt niet, freaking, fucking, echt niet, JA! Dus. Maar ook dat je alle ellende, chaos en frustraties in één klap vergeten kan zijn als je een onschuldig slapend koppie van je eigen nageslacht ziet. Of wanneer je met een wijntje op de bank ploft. Wijn helpt.  [Read more...]

Ik ben je moeder, ik kan je niets leren

beste voor kind

Het zal je vast niet ontgaan zijn, maar RTL4 heeft weer een nieuw spraakmakend programma op de buis. Zo één die nog leuker is om te kijken wanneer je Twitter open hebt staan. ‘Het beste voor je kind’ heet het en wanneer je de eerste aflevering gezien hebt, weet je het. Jij bent inderdaad de beste moeder voor je kind die er wezen kan, want guttegut, wat maken die mensen er een potje van.

Maar ik wil niet oordelen, ik ga niet oordelen! Want eerlijk is eerlijk, ik maak er ook weleens een potje van. Zo ben ik bijvoorbeeld strontjaloers op het slaapritueel van het hocus-pocus gezin. Om half zes liggen die kinderen op bed mensen, zonder te krijsen! En vervolgens slapen ze heerlijk in hun schoongemaakte aura. Ik ben al blij wanneer ik de klus voor zevenen geklaard heb, maar over het algemeen is het naar bed brengen van mijn kinderen een hels karwei.  [Read more...]