Het eerste oudergesprek

Woehoe! Wij hebben ons eerste oudergesprek gehad! Spannend was dat…

Toen ik erheen liep voelde ik me toch wel een beetje zenuwachtig. Wat ging de juf allemaal zeggen?

Gelukkig, mijn kind doet het fantastisch! Hij is altijd vrolijk en voor alles in. Vindt alles leuk en interessant! Hij wil al rekenwerkjes doen, gaat gericht tekeningen maken en is bewaker van het schateiland.

Pffff, pak van m’n hart!

Ja, hij heeft wel een uitgesproken mening als hij iets moet doen wat hij niet wil. Op een leuke manier zal hij er alles aan doen om eronderuit te komen. “Goh, dat heeft ie echt van een vreemde?!”, probeerde ik de juf nog wijs te maken.

Ik kreeg wel een beetje kriebel toen ze vertelde dat de kinderen op de Montessori manier hun tafeltje schoon vegen. Fijn hoor, maar maakt mij niet zo heel erg uit welke manier hij gebruikt, als het maar gebeurt. En, er zijn toch meerdere manieren die goed werken? Is het niet aan het kind om te bepalen welke de beste is voor hem?  [Read more...]

Ja Juf

Lieve Juf, wij zijn echt heel blij met u. De kleine gaat springend naar school en hij komt huppelend terug. Hij vindt het fantastisch! En, de goedkeuring van de Oma’s heeft u ook op zak! Echt, wij zijn alle fan.

Maarruh…

Nu zag ik gisteren zo’n briefje hangen met de vraag of ouders willen helpen met het schoonmaken van speelgoed, stoelen en keuken. Wat gebeurt er als ik ‘Nee’ antwoord?

Ik bedoel, ik ben niet zo’n klusjes type. Allereerst, als het me gevraagd wordt ga ik juist met de hakken in het zand. Zo werk ik, het werkt beter om te wachten tot ik het zelf aanbiedt. En ja, dat kan dan wel even duren.

Verder, ben ik ook niet zo goed in klusjes waar ik zelf niet achter sta. Ik vrees dat ik dan de kantjes ervan af loop (of poets in deze). Lijkt mij ook niet het resultaat waar u op hoopt.

Ook, heb ik thuis nog een heleboel klusjes liggen die ook heel belangrijk zijn. Ik kom nu al niet aan alles toe, laat staan iemand die daarnaast ook nog een baan heeft om rekening mee te houden. Hoe doen andere ouders dat dan?  [Read more...]

Hoe verander ik het eetpatroon van mijn kleuter?

Ik heb twee kinderen die goed eten. Als ze het eten niet zo lekker vinden eten ze toch het deel op wat ik noodzakelijk acht, meestal is dat de groente. Mijn jongste dochter is een ander verhaal. Ze eet echt niets als ze het niet lekker vindt en houdt ook voet bij stuk. Noem het luiheid aan mijn kant, maar met haar ga ik de strijd ook niet aan.

“Ok.. dan eet je niet.”

pindakaas-banaan

Ik kom nu met haar op een punt, dat het té vaak gebeurt, dat niet eten. Mijn eigen eetpatroon heb ik een jaar of wat terug helemaal omgegooid. Ik heb alles geprobeerd en weet wat bepaald eten met mij doet. Ook vond ik eten koken nooit leuk, terwijl ik er nu echt blij van kan worden. Maar op het moment lijkt tijd vrij maken om nieuwe recepten te proberen de grootste uitdaging.

Het is aan mij, om het eten zo lekker te maken dat ze het wél wil eten. Maar voor nu ben ik al blij als het onderstaande erin gaat en dan nog eet ze soms helemaal niets.

Het doorgaans eetpatroon van mijn 6 jarige:  [Read more...]

Vaarwel peuterschap! Ik mis je, maar nee, écht!

Mijn minikleuter zit nu ruim een maand op school. Ze vindt het geweldig en is helemaal in haar element als ze op school is. Ikzelf heb mijn draai nog niet helemaal kunnen vinden. Ik had verwacht dat ik zeeën van tijd zou hebben. Dat ik het huis kon schilderen, dat ik kon bingewatchen op Netflix, dat het huishouden op orde zou komen en dat ik gigantisch veel artikelen zou gaan schrijven. En dat allemaal tegelijk.

Maar wat blijkt? Ik doe twee keer zolang over het schrijven van een artikel, Netflix is overdag nog niet opgestart, dat huis schilderen? Wie heeft daar nou tijd voor? En het huishouden? HAHAHAHHA – HAHAHA! Nee, ik heb de flow, zoals de minikleuter het gevonden heeft, zelf nog niet kunnen vinden.

Het afscheid nemen valt ook wel een beetje zwaar. Ik bedoel niet het afscheid nemen bij de deur van de klas, nee het afscheid nemen van het peuterschap. Ik had nog even de hoop dat de minikleuter de peutertrekjes wat langer bij zich zou houden. Inmiddels weet ik, als ik het voorbeeld van de oudste moet volgen, dat de driftbuien nog wel een aantal jaren aanhouden en niks te maken hebben met peuterpubertijd. Dus daar hoef ik nog geen afscheid van te nemen, maar wel van alles wat fantastisch is aan peuters! Want ik kan wel met zekerheid vaststellen dat de minikleuter nu echt een kleuter is en de peutertrekjes achter zich heeft gelaten.  [Read more...]

*Plop* en toen werd hij vijf

Cliché, I know… Maar jemig wat gaat de tijd snel. Het lijkt elk jaar wel sneller te gaan.

Het is als de dag van gisteren dat ik dacht; ‘Haal dat kind eruit!! Het kan mij niet schelen hoe!’ En nu vijf jaar later denk ik; ‘Stop dat kind terug, het gaat me veel te snel!’

Ja, vijf jaren vliegen voorbij. Bij het middelste kleintje gaat dat zeer onopgemerkt kan ik je vertellen. Voor de oudste is alles nieuw, en dus voor mama ook. Bij de jongste is alles voor de laatste keer, vooral voor mama. En de middelste? Die fladdert overal tussendoor.

Het is niet dat het niet belangrijk is wat hij allemaal doet, maar hij doet het gewoon alsof het de normaalste zaak van de wereld is. Hij gaat naar school, hij gaat naar zwemles, hij gaat spelen met zijn vriendjes, hij gaat naar zijn sportclubje, hij doet het allemaal.  [Read more...]

Een Ninjago kinderfeestje geven

Ik had, tot vorige week, nog nooit zoveel tijd gestoken in het organiseren van een kinderfeestje. Niet dat ik zoveel ervaring heb in het organiseren van kinderfeestjes, ik bedoel dit was het eerst echte feestje voor de kleuter. Voorheen heb ik voor mijn oudste dochter wel wat feestjes georganiseerd, maar zij was niet zo veeleisend… Een bordje schilderen, verkleden en buiten schooltje spelen waren haar wensen. Allemaal te overzien.

De kleuter wenste een Ninjago feestje, niet echt doorgaans. Het thema Spiderman of Frozen had het organiseren een stuk makkelijker gemaakt, althans qua aankleding en feestattributen.

Maar de kleuter was vastbesloten. Het moest een Ninjago feestje worden. Punt.  [Read more...]

Vallen er nu geen baby’s meer uit je billen?

“Mam, ik wil je wat vragen.” Zo begint de kleuter bij de helft van wat hij zeggen wil. De andere helft begint hij met “Mam, ik wil je iets zeggen”. Op zich heel duidelijk. Hij kondigt het mooi aan, geen getetter zomaar uit het niets zeg maar.

Maar laatst, toen we samen in de badkamer stonden, kwam er toch iets onverwachts. “Mam, vertel me eens hoe zit dat nou, vallen er nu geen baby’s meer uit je billen?”, was zijn vraag.

Uuuhhh, je kunt waarschijnlijk mijn verbaasde blik wel voorstellen. Moest ik nu al het gesprek met hem aangaan. Ja dááág, deze was voor zijn vader. En daarbij, hoe weet hij überhaupt dat de baby’s ‘uit mijn billen vallen’? Moet hij niet gewoon nog denken dat baby’s met de ooievaar gebracht of uit de boerenkool getrokken worden?  [Read more...]

Je kind huilend achterlaten

Mijn kinderen gaan graag naar school. Heel soms hebben ze een ochtendhumeurtje, maar eigenlijk is er niet veel voor nodig om ze enthousiast te krijgen om lekker naar school te gaan. Gelukkig maar.

Tot laatst. Toen begon de kleuter thuis al een beetje te mokken. En op de weg naar school (die is niet lang) veranderde dat mokken in hysterisch gekrijs.

Ik probeerde het een beetje te negeren. Wat overigens vrijwel onmogelijk was, aangezien hij drie turven van mijn oor een onvoorstelbaar hoge frequentie uit zijn strot liet komen. Maar ik deed mijn best geduldig te blijven en knikte en verzuchtte wat naar de andere ouders die mij apegapend aankeken, terwijl ze hun eigen brave bloedjes naar hun klasjes brachten.  [Read more...]

Spellen voor slimme kinderen

Spelletjes van SmartGames zijn niet enkel voor de ontspanning en plezier, met SmartGames word je al spelend slimmer. Kijk, dat horen wij als ouders natuurlijk graag. We roepen wel altijd heel correct dat het ‘maar’ een spelletje is, maar ondertussen zien we onze kleintjes ook graag slimmer worden.

De eenpersoonspuzzels en denkspellen van SmartGames zorgen ervoor dat onder andere het ruimtelijk inzicht en logisch denkvermogen aangescherpt wordt. Niet alleen voor je kleintjes, ook voor jezelf. Daar kwam ik onlangs achter…

We probeerden een paar spellen: Drie Kleine Biggetjes en de welbekende schuifpuzzel, een soort van Rubiks kubusmaar dan haalbaar voor een ‘simpele ziel’.

[Read more...]

De maand van… Jo&Co’

Toen ik werd gevraagd voor deze rubriek grapte ik nog serieus; ‘Maar mijn leven is saai….’ Ik had toen niet kunnen vermoeden wat een emotionele rollercoaster oktober voor ons zou worden…

Say what; saai?!! Ok, met 5 kinderen (kortweg Co) is mijn leven allesbehalve saai, echter ik heb flink wat gas terug moeten nemen nadat ik in januari vlak voor mijn bevalling bekkeninstabiliteit moest incasseren. Naast baby Vlinder is er nog een bijna puberzoon Sieb (11), een ‘ik waan mij al een puber’ dochter Faye (9), een ‘ik ben liever een prinses dan een puber’ Jade (8), en een 5-jarige terrorist aka Olivia die mijn energie claimen. Ik werk in de commerciële sector en woon in een niet zo bruisend stadje waar de kinderen nog lekker buiten kunnen spelen en neem daardoor het gemis van een bioscoop of koopzondag op de koop toe. En o, we hebben een gezinssamenstelling a la Anouk (lees; er is geen back-up die partner heet) en er lopen nog wat viervoeters rond… Welkom in villa kakelbont die Jo&Co heet!

[Read more...]