Uit de oude doos: Een verloren wedstrijdje…

Mijn kleuter is een kleuter. Zeg ik ja, dan zegt zij nee.
Zeg ik nee, dan zegt zij ook nee, want ze weet dat ik ja bedoel. Tja, zo gaat dat met kleuters.

Maar ik heb de oplossing gevonden en demonstreer het trots aan mijn vrouw. Het is tijd om ons avondritueel te beginnen. Naar boven, even spelen, douchen, pyjama aan, tandenpoetsen en naar bed. Ik stel me zo voor dat dit bij anderen altijd vlekkeloos verloopt, maar bij ons gaat het meestal niet zonder slag of stoot.

“Let op”, zeg ik tegen mijn vrouw.
“Fenne?”, roep ik naar mijn kleuter. En als ik haar aandacht heb: “Ik heb een goed idee. We doen een wedstrijdje, wie het eerste boven…”. Nog voor mijn zin af is, zet ik het op een sprintje naar de trap. En mijn plan slaagt, ik ben nog geen twee treden de trap op en ze stuift me al voorbij. “Ik heb gewonnen!”, roept ze triomfantelijk bovenaan de trap.

Met een big smile kijk ik mijn vrouw aan, maar krijg niet het applaus dat ik verwacht.
“Dat moet je echt niet doen hoor, zo gaat ze overal een wedstrijdje van maken…”, zegt ze. En daarna: “dit mag je alleen maar doen als het echt niet anders kan hoor!”.
Ze weet natuurlijk al dat ik dit trucje echt nog wel eens ga toepassen, maar probeert mijn enthousiasme wat te begrenzen. En ik denk dat het allemaal wel los zal lopen.

De dagen daarop pas ik mijn meesterlijke truc stiekem nog twee keer toe. Het werkt geweldig goed. Een waar wondermiddel. Mijn kleuter is als was in mijn handen. Ik voel me de koning van het opvoeden. Wat is het leven toch mooi!

Tot dag drie…

Mijn vrouw loopt alvast met de twee andere kinderen naar boven. Ze zijn al halverwege de trap als mijn kleuter hen met luide stem beveelt terug te komen: “Stooop! Zo kan ik geen wedstrijd doen, allemaal naar beneden!”.

Tja…

Uit de oude doos

Rondvaart met kinderen leuk? Zoetwaterpiraten!

Wij wonen vlak bij de hoofdstad van Nederland. En toch zijn mijn kleintjes er nog maar minimaal geweest. Extra leuk was het dus om mee te gaan met de eerste kinderrondvaart van Amsterdam, de ‘Zoetwaterpiraten’ van Blue Boat Company.
De Zoetwaterpiratenvaart is voor stoere piraatjes in de leeftijd van ongeveer 5 tot en met 12 jaar. Tijdens deze vaart krijgen de kinderen een werkboekje, verrekijker, opdrachten en het interactieve audioverhaal van van Sjonnie en Harold te horen.

Goed daar gingen we dus, de zesjarige had een achtjarig vriendinnetje en de peuter een kleutervriendje mee. Mooie samenstelling om te testen voor wie de rondvaart het meest geschikt zou zijn. Vol verwachting stapten de kleintjes aan boort van een vrolijk versierde rondvaartboot van de Blue Boat Company. De peuter, de jongste van het stel en eigenlijk iets te jong voor deze vaart, zat direct met zijn neusje tegen het raam geplakt. Hij bleef zo een drie kwartier plakken met zo nu en dan een tussenpose, want dan keek hij even door zijn verrekijker.

piraat bodhi

Ondertussen zaten het kleutervriendje, de zesjarige en achtjarige aandachtig te luisteren en druk te bladeren door het opdrachtenboekje en deden hun best om de opdrachten zorgvuldig uit te voeren.

De zesjarige en het kleutervriendje hebben waarschijnlijk het meeste gemist van het uitzicht, maar hebben misschien wel de meeste lol gehad, zij doken namelijk om de haverklap onder tafel. Als zij deze P spotten, moesten zij bukken!

ondertafel

Voor de achtjarige waren het verhaal van Sjonnie en Harold en de opdrachten het beste te volgen. Zij heeft daadwerkelijk echt haar best gedaan voor de opdrachtjes en ondertussen genoten van wat ze allemaal om zich heen zag.

piratenvaart

Conclusie? Eigenlijk was de rondvaart voor al deze kleintjes een succes, maar het verhaal van Sjonnie en Harold en de opdrachten sloten het beste aan bij de achtjarige.

Een kaartje kost € 7,50 p.p en kinderen tot en met 4 jaar zijn gratis, maar gaan dan wel mee op schoot. De boten vertrekken tegenover het Hard Rock Café vanaf de Stadhouderskade 30 in Amsterdam, meer informatie vind je op de site van Blue Boat Company.

Zoetwater Piraatjes

Wow! Op deze pitatenboot ‘De Amsterdam’ wil de peuter ook graag een keertje varen.

Zoetwater Piraatjes

Deze Piraat neemt haar rol wel heel serieus! Wat kijkt ze boos… 

Wat je niet wist… Totdat er één naar school ging (de ochtenden)

Er zijn héél veel dingen die je van te voren niet weet als je ergens aan begint. Maar goed ook, want dan zou je er ook niet aan beginnen… Of toch wel?

Vroeger, toen ik nog geen kleintjes op school had, twee jaar geleden, waren mijn ochtenden relaxt en vredig. Ik werd wakker, stond op, kleedde me aan, kleedde mijn kleintjes aan, we gingen een ontbijtje eten en daarna keken we wel wat de dag ons zou brengen. Nu, in het heden, vandaag de dag, doe ik op zich niet heel veel anders. Ik word wakker, sta op, kleed me aan, kleed mijn kleintjes aan, we gaan ontbijten en daarna brengen we de zesjarige naar school. Dat klinkt niet heel moeilijk toch? Maar toch gaat er geen ochtend voorbij dat er niet gejankt of geschreeuwd (sorry buren) wordt. Dat wakker worden is namelijk niet op een tijdstip dat ik wakker zou willen worden. Mezelf aankleden lukt meestal wel, maar dan ga ik aan de slag met mijn kleintjes. Als ik geluk heb, zijn ze allemaal al wakker, maar eigenlijk ligt er altijd nog wel één te pitten.

Mijn kleintje wakker maken, ik weet dat dat heel onverstandig is, maar wat moet ik anders? Ze moet naar school en dus moet ze wakker worden! Ik begin heel liefelijk met een gezellig liedje ‘wakker worden, wakker worden, hoor de vogeltjes fluiten’. ‘GA WEG’, krijg ik als antwoord. Ze trekt het dekbed over haar hoofd en keert mij haar rug toe. ‘Nee echt, je moet naar school. Wakker worden meisje.’ Van binnen begin ik al een beetje te koken, want ja ik ben ook geen ochtendmens.

Ondertussen houd ik de twee andere kleintjes zoet met de tv. Ja, ik beken, deze staat het eerste half uur van de dag op Nick jr. Als alles is aangekleed komt de volgende uitdaging. De televisie uit krijgen en allemaal naar beneden voor een ontbijtje. Maar inmiddels zitten ze met z’n drieën in trance naar Peppa Big te staren. Nog geen drie kwartier wakker, wordt mijn geduld voor de tweede keer op de proef gesteld, omdat ik met geen mogelijk mijn kleintjes naar beneden krijg.

Wat er ook gebeurt, ik móét nu eerst koffie en een ontbijtje. Ik weet niet hoe, maar uiteindelijk belanden ze toch alle drie aan de ontbijttafel. Het ontbijt, er wordt gekibbeld over smeerkaas, pindakaas, wie eerst, wie daarna, zelf smeren en er pleurt minimaal één keer een beker om. 

En in de tussentijd staar ik naar mijn koffie. Denkend aan vroeger, toen er nog geen tijdsdruk was…

Oh shit, de tijd.

‘We moeten gaan! Schoenen aan, jas aan. O nee, jullie HAREN. Ga maar weer zitten. Hup, hup huhup!!’  Ik flats er snel een vlecht en wat staarten in. En dan moeten we echt gaan. Net voor de bel gaat rennen we naar de overkant. Thank God dat we tegenover school wonen.

Jeetje, ik wist dat ik geen ochtendmens was, maar nu weet ik het zeker. Ik ben géén ochtendmens, echt niet. Ik pleit daarom ook voor schooltijden die beginnen om 10.00. Op z’n vroegst.

Bill Cosby

Kijkje achter de schermen? Voormijnkleintje op INSTAGRAM

Pin It

Drie kinderen geleden…

Vroeger, drie kinderen geleden, had ik een systeem dat altijd werkte. Waar we ook heen gingen, ik had maar drie dingen nodig. Mijn sleutelbos, mijn portemonnee & mijn telefoon. Om te controleren of ik alles bij me had, hoefde ik alleen even op mijn broekzakken te kloppen.

Als we tegenwoordig de deur uit gaan, gaat het als volgt.

Ik begin mezelf vragen te stellen. Heb ik voldoende luiers voor 2 kinderen bij me? En luierdoekjes. Waar gaan we heen? Oh, ze kunnen er vies worden? Laat ik dan ook nog maar een extra setje kleding meenemen. Hoe lang blijven we weg? Oh, medicijnen voor de dreumes en dan ook maar meteen de sondevoeding, spuitjes en thermometer. Een speen voor de peuter, check! Misschien willen de kinderen nog wat speelgoed mee? “Ok, jongens, hier hebben jullie je rugzakjes, stop er maar wat speelgoed in.”

Als we alles verzameld hebben, gaan we de kinderen helpen hun schoenen en jassen aan te doen. Er is er altijd eentje die op onverklaarbare wijze zijn sokken heeft laten verdwijnen. Hans Klok kan hier nog wat van leren. Goed, een nieuw paar sokken halen en de schoenen kunnen aan. Net als de kinderen hun schoenen en jassen aan hebben, bedenk ik me dat we toch wel drie kwartier in de auto zullen zitten. De kleuter moet toch eerst nog maar even naar de wc. Ondertussen trekt de peuter zijn jas en schoenen natuurlijk weer uit. Het zal ook niet hé? Uiteindelijk zijn we klaar om te gaan. Moet er nog een buggy mee? Nee, vandaag niet?

Ok, we gaan de deur uit. Waar staat de auto? Oh, aan de overkant. “Stop! Eerst kijken voor je oversteekt!”, roep ik uit automatisme nog net op tijd. Alle spullen worden in de achterbak geladen, we hijsen de kinderen in de kinderzitjes en we kunnen gaan.

Ik start de motor en voel dat ik iets vergeten ben. Ik begin op mijn broekzakken te kloppen en inderdaad…

Querido voorleesboek: Lotte & Roos

Al een tijdje hebben we het boek Lotte en Roos De meisjes tegen de jongens in huis. En mijn kleuter wil er maar al te graag uit voorgelezen worden. Het boek gaat over de zusjes Lotte en Roos. Ze spelen veel samen, maar ze maken ook ruzie. En met hun opa die vaak oppast beleven ze allerlei avonturen.

Het boek is geschreven om herkenbare situaties te schetsen over het gezin van nu: een drukke moeder, een vader die veel thuis is en een oppas-opa. Niet helemaal herkenbaar voor mijn kleintjes (een moeder die áltijd thuis is en een vader en opa die full-time werken). Maar toch zijn er genoeg verhaaltjes over grote en kleine gebeurtenissen, die herkenbaar zijn voor mijn kleintjes. Bijvoorbeeld het maken van ruzie onderling, samen spelen, samen streken uithalen, voor elkaar opkomen. En verhaaltjes over gebeurtenissen in het dagelijkse leven, zoals een luizencontrole op school, een keer schoolziek zijn en natuurlijk ‘de meisjes tegen de jongens’.

In het boek wordt lekker veel humor gebruikt, ook voor de volwassene voorlezer. Dat leest net even wat lekkerder voor. Het boek is voor meisjes en jongens van 5 tot 8 jaar, maar de peuter van 3 luistert de verhaaltjes ook graag mee.

lotte en roos

Lotte & Roos is het debuut van Marieke Smithuis: www.mariekesmithuis.nl

Dag juf!

De laatste schoolweek van het jaar is in volle gang. Mijn kleuter gaat na de zomervakantie naar groep 3 en dat betekent dat ze nieuwe juffen gaat krijgen. Ondanks dat ik het hele schooljaar al weet dat er een eind aan komt en dat het leuk zou zijn om een leuk afscheidscadeautje voor de juffen te regelen, gebeurd het toch weer op het laatste moment. (Slecht) karaktereigenschapje van me. Dus gisteravond ging ik als een gek opzoek naar wat leuke cadeautjes voor de juf. Maar wat wilt de juf eigenlijk nou nog meer naast een tekening, een zelfgeschreven briefje en een ministek kunstwerkje van mijn kleuter?

Ik heb een aantal pogingen gedaan voor een leuk ‘bedankt juf’ cadeautje.

juffen cadeautjes

In een zoektocht naar cadeautjes voor een juf, kom je als eerste natuurlijk bij Kadootjesvoorhaar.nl terecht. Daar vond ik het volgende:
1. Een juf heeft natuurlijk altijd kleine rommeltjes op haar bureau. Tenminste, als ik juf zou zijn, zou dat zeker het geval zijn. Leuk en handig dus zo een mini blikje voor kleine spulletjes. € 5,50
2. Elke juf houdt van stempelen toch? Zo niet, dan gaat ze er wel van houden met deze houten doos vol met ‘Love stempels’ € 8,95

Al meerdere malen heb ik bij Suuscreatief.nl de gelukspotjes gezien.
3. Een Potje juf (of meester) is natuurlijk erg leuk als afscheidscadeautje. Het potje is gevuld met allerlei juffen en meester spulletjes. € 4,00

En voor leuke cadeautjes voor de juf kun je altijd bij Psikhouvanjou terecht. Alles in deze shop zou je wel willen hebben, dus kiezen wordt dan nog ingewikkeld.
4. Deze Pocket planner is leuk én handig. Laatst kwam ik erachter dat het helemaal hot is om lekker veel aantekeningen te maken in je agenda en je bonnetjes te bewaren. Je agenda wordt als ware een dagboek. Deze Pocket planner Forest Friends is lekker klein, dus gemakkelijk mee te nemen en de juf kan zelf bepalen wanneer ze met de planner begint. €14,95

Domaine de la Brèche van Les Castels

Na een week kramperen in ons koude Nederland waren wij toe aan een weekje glamperen in het warme(re) Frankrijk. Via Parijs reden we naar het Loire gebied, waar de Les Castels camping Domaine de la Brèche gevestigd is. Domaine de la Brèche is al sinds 1976 een onderdeel van het Les Castels concept. Echter is dit landgoed wel een van de eerste Les Castels camping zonder kasteel. Het kasteel werd in 1649 door een overstroming verwoest.

Camping Domaine de la Brèche wordt met veel enthousiasme en passie gerund door Brigitte, de dochter van de eerste eigenaren van deze camping. De camping nam zij zo een 30 jaar geleden over, maar ze doet het met zoveel enthousiasme dat het lijkt alsof ze haar newborn baby aan het vertroetelen is.

de la Breche

Deze plek viel bij mijn kleintjes meteen in de smaak. Vooral het mooie zwembad trok de aandacht. Op de dag van aankomst regende het helaas, toch zagen wij een aantal kinderen die zich in het zwembad vermaakten. Dat boodt hoop, zou toch fijn zijn als we met deze temperaturen (rond de 20 graden) konden gaan zwemmen met onze kleintjes. Bovendien had één deel van het zwembad ook de mogelijkheid om overdekt te zijn, dus minstens één duik moest er deze vakantie toch wel inzitten. Uiteindelijk hebben we zelfs drie keer in het zwembad gelegen. De watertemperatuur was zeer aangenaam, zodat zelfs de zon niet scheen, en je onder water bleef, het heerlijk aanvoelde.

zwembad

De camping is populair bij het Engelse volk. En dan heb ik het niet over de lallende jongeren die als een aangebrand worstje over de camping paraderen. Maar over gezellige jonge gezinnetjes ook die lekker willen genieten van een weekje Frankrijk. En het liefst voor het uitgebreide ontbijt van croissants en baguettes nog even een rondje hardlopen. Heel confronterend is dat overigens om die fanatiekelingen ‘s morgens tegen te komen tijdens je wandelingetje naar de campingwinkel om de croissantjes te halen. Mijn voornemen was op dat moment dan ook om na thuiskomst mijn hardloopschoenen weer uit de kast te trekken.

Wij verbleven in een comfortabele mobile home. Voor de échte glampeerders zijn er op de camping ook luxe vissershutjes, gave pipowagens en compleet ingerichte safaritenten. Maar deze stacaravan gaf mij alles, behalve het gevoel van kramperen. En zelfs het ‘gewone kamperen’ lijkt hier al te neigen naar glamperen. De sanitaire voorzieningen staan er zo keurig bij, dat als je met een wc-rol onder je arm loopt, je je echt niet hoeft te schamen. En als je dat toch nog tegen houdt, kun je een toilet bij je staplaats huren.

Er valt van alles te beleven op de camping, zoveel dat je eigenlijk de camping niet af hoeft. Wij hebben wel geprobeerd om de omgeving een beetje te ontdekken, maar daarover later meer. Mijn kleuter zag een ponyritje bij de ponyclub wel zitten. Zo gezegd, zo gedaan, de volgende dag zat zij op een pony en de man mocht er achteraan rennen. (Ik houd zelf namelijk het liefst zoveel mogelijk afstand van deze beestjes.) Ook kun je op deze camping onder andere vissen, minigolf spelen of een skelter huren. Maar het meeste in trek bij mijn kleintjes waren het springkussen en de mooie speeltuintjes. En natuurlijk het zwembad!

pony rijden

Een kort weekje vliegt om. En aan het einde van de week zitten de man en ik al te fantaseren over de meivakantie volgend jaar. Het is helemaal zo gek nog niet om die vakantie ook op deze mooie camping te gaan besteden. De afstand is voor ons goed te doen en onze kleintjes vinden de camping fantastisch. Dus wie weet wat volgend jaar ons brengt…

 

Euro Disney!

Vandaag zijn wij allemaal voor de eerste keer in Euro Disney! Ja echt, de man en ik (en automatisch daardoor ook onze kleintjes) zijn er nog nooit eerder geweest. We zijn natuurlijk erg benieuwd wat er allemaal te beleven valt, maar vooral zijn we benieuwd wat onze dreumes, peuter en kleuter ervan vinden!

Binnenkort kun je hier een uitgebreid blog over lezen. Voor vandaag kun je mij volgen op Twitter en Instagram!

image001

Draak en Assepoester app

Regelmatig wordt de Jokie App nog aangeklikt door mijn kleintjes. Ook de dreumes speelt de spelletjes vrolijk mee. Maar inmiddels is de ‘Efteling app collectie’ uitgebreid! Onlangs kwam de Efteling met twee nieuwe apps rondom de Sprookjesboom-karakters Draak en Assepoester.

app assepoester

In de Assepoester app ervaren meisjes hoe het is om een echte prinses te zijn. In de Draak app gaan jongens de strijd aan met Draak of helpen ze hem juist met het beschermen van de schat. En hoewel mijn kleuter als een echte prinses kan zijn, speelt zij toch het liefst de app van de Draak. Ze is namelijk ook dol op schatten. ;-) Maar ik denk ook omdat in de app van Draak meer het spelelement en spanning zit. Draak is in zijn app, net als in zijn ‘echte’ leven, druk bezig met het bewaken van de schatkist. In de app zijn vier spelletjes waarbij je Draak helpt de schat te beschermen of waar je juist de schat afpakt. Mijn kleuter speelt graag het spel waarin ze de schat steelt. Elke ronde wordt het steeds moeilijker om de kist weg te slepen en Draak mag niet wakker worden, spannend dus!

In de app van Assepoester gaat het er allemaal wat rustiger aan toe. Mijn kleuter heeft inmiddels haren leren vlechten en ik heb al de prachtigste make-up creaties bij Assepoester voorbij zien komen. Waar overigens ook allemaal afbeeldingen van gemaakt zijn, die netjes opgeslagen staan op de iPad.

De apps zijn voor kleintjes in de leeftijd van 4 tot en met 6 jaar. Maar ook mijn peuter van 3 speelt de spelletjes gewoon mee.

draak assepoester

De Sprookjesboom Draak en Assepoester apps zijn verkrijgbaar in de talen Nederlands, Duits en Frans en voor smartphone en tablet te downloaden via de App Store (iOS) voor €1,79.