Big mama is watching you

big mama watching

Zoon was een half uur te laat uit school. Nerveus checkte ik mijn telefoon: de app van school vermelde toch echt dat zijn rooster voor die dag ruimschoots was afgelopen.

Nooit kwam hij later dan 10 minuten na afloop thuis. Hooguit 15 minuten wanneer hij verstrikt raakte in de eindeloze stoet fietsers vanuit school. Een voordeel vond hij, want als hij ergens middenin verstrikt raakte kon hij mooi met de hele file oversteken: een automobilist zou het lef niet hebben de stoet uitgelaten scholieren zonder schroom te kunnen onderbreken.  [Read more...]

Alles op zijn tijd

column Jo

Als de zon scheen was het altijd mistig. De opmerking dat ik mijn ramen een keer moest zemen kon ik inmiddels irritatieloos beantwoorden. Na 35 jaar had de dubbele beglazing van mijn 5 meter brede woonkamerraam het begeven. De winst van Eneco was grotendeels aan mij toe te schrijven.  [Read more...]

Haarcrisis

Jo en Co bij kapper

De uitspraak ‘wanneer een vrouw niet goed in haar vel zit verandert ze haar kapsel’ gaat niet voor mij op: ik overleefde al menig crisis met geelblonde, dood geverfde lang piekenhaar. Weliswaar ben ik nu op moment van schrijven brunette, maar dat had meer te maken met budgettechnische redenen dan dip waar ik al een poosje in zit…

Na een periode van sparen toog ik met mijn vrouwelijke viertal richting kapper. Bruin, glanzend en gezond was het doel. Het probleem is echter dat de enige waar ik tegenwoordig mijn haar aan toevertrouw 35 kilometer verderop zit en ik heb geen auto dus afhankelijk van openbaar vervoer. Even een uurtje of twee ‘relaxed’ naar de kapper gaat dus niet op dat ben ik al kwijt aan reistijd… Idioot hoor ik je zeggen en JA ik beaam het volmondig, maar na jarenlang teleurstellingen in de trant van TE groen, Te rood en andere stoplicht varianten (om over Te kort maar te zwijgen) leek deze laatste wanhoopsdaad wel verantwoord.  [Read more...]

Review en winactie: Playmobil Zee aquarium

playmobil zeeaquarium

Speelgoed en water: een schot in de roos! Dus toen ik hoorde dat wij het zee aquarium, de nieuwste aanwinst uit de Playmobil Family Fun serie, mochten reviewen sprong mijn viertal een gat in de lucht. Ondergetekende ook toen deze werd bezorgd op een druilerige dag in de voorjaarsvakantie die wij al gekscherend hadden omgedoopt tot tweede herfstvakantie: driewerf hoera!

De puber zette het in een half uurtje in elkaar onder toeziend oog en ongeduldige aanwijzingen van zijn zusjes. Een team was geboren. Al snel stond het zeeaquarium met bezoekersterras, diepzeegrot, panoramavensters en avonturenkoepel paraat en kon de zeeleeuwenshow worden opgevoerd. En het allerleukste: het aquarium kan met water worden gevuld!  [Read more...]

Bedankt Dick

nijntje

Als moeder van vijf heb ik weinig met commercie ondanks mijn opleiding tot etaleuse (aka miscalculatie van de eeuw). Ik ben waarschijnlijk de enige meisjesmoeder in des lands die nog nooit een Belgisch drietal heeft zien optreden of correctie ambieert te willen zien. We eten geen koekjes verstopt in verpakkingen van tv idolen en het speelgoed is redelijk vrij van Nickelodeon achtige spam. Geen dekbedhoezen in primaire Studio 100 kleuren en de ‘let it gooooo’ hype heb ik letterlijk genomen en beperkt tot de verkleedkist.

Ooit kreeg het enige mannelijke aandeel onder ons een gele Teletubbie van ‘hij is er zo gek op’ omalief. Om meelezende bevriende pubers gerust te stellen: hij was net 1.5 jaar. Het gedrocht verstofte al snel en verdween ‘plots’ uit ons midden.

De Woezel&Pip liefde van Vlinder beperken we tot knuffels en boeken. Toegeven, ik ben net zo verliefd op die schattige hondjes, maar dat komt omdat ik altijd moet huilen bij het liedje  ‘ik blijf altijd dicht bij jou’. Na 5x 9 maanden zwangerschap en dubbel zo veel aantal maanden ben ik een sentimenteel weekdier geworden. Feit.  [Read more...]

Opgebrand

burn out

Groene wormpjes met rode streepjes dartelend in het onweer. Links erger dan rechts. De huiskamer flitste en mijn peuter werd een vlek. Een half uur duurde het en daarna kwam mijn zicht niet meer volledig terug. Oogmigraine.

Sinds die zondagavond was ik overgeleverd aan diverse medische onderzoeken. Ondanks een ernstig vitamine D tekort kwam ik door de apk. Mijn ogen bleken onder de categorie ‘kan mij niet voorstellen dat u ooit beter hebt gezien’ te vallen. Ik kreeg diagnoses, maar geen oplossingen.

Na de wormen kwamen de paniekaanvallen. Hyperventilatie. Gedesoriënteerd. Alsof ik buiten mijn lichaam was gestegen. Zelfs stofzuigen bleek een uitdaging. Burn-out constateerde de huisarts en schreef Oxazepam voor. Zombievoer.  [Read more...]

Takkie vereeuwigd

De vloer moest echt eerst worden geëgaliseerd. Hij snoof alsof hij er verstand van had en ik, DE LEEK stond er op mijn voorhoofd, knikte bevestigend. Natuurlijk waren deuken en scheurtjes in de vloer van een 60 jaar oud huurhuis niet goed als basis voor een zeil van €8 de m2. Perfectioneren die hap!

Dus stormden op die grauwe maandagochtend twee aardige manmenschen mijn huis in. Binnen een minuut lag de halve overloop al onder een glimmende laag cement. ‘Ik hoop niet dat het ergens lekt’  liet er 1 terloops vallen. Verbouwereerd griste ik de peuter uit bed, sloot de slaapkamerdeuren en vluchtte voor dat wat zo tegengesteld was aan mijn net spierwit geverfde houtwerk en muren: zwart vocht borrelend over mijn overloop. Vijf maanden schuren, gronden, afsteken, witten en drie aflaklagen per deur had het mij gekost. In de gestolen uren alias ‘middagdutje/kids naar school/papa’ momentebn. In mijn uppie had ik het voor elkaar gekregen; ik waande mij een professionele doe-het-zelver. De vloer zou de grande finale worden.  [Read more...]

Twee is NEE

verjaardag peuter

Het gebeurde ergens tussen sinterklaas en kerst. Ik kan het heel stoer de ‘negeren modus’ noemen, maar ik moet bekennen dat het gewoon even geen prioriteit had: de 2e verjaardag van mijn jongste. Of, misschien beter gezegd, ik ging er iets te laconiek mee om.

Reclames vlogen om de oren, ‘nu of nooit!’ kortingen, ‘voor de middag bestellen = €… korting’ trucjes en andere verleidingen negeerde ik koelbloedig. Vlinders verjaardag was pas in het nieuwe jaar en dat voelde nog zooooo ver weg. Dus vlak na oud&nieuw toen het vuurwerk nog nasmeulde en de kinderbijslag vers op de rekening stond besloot ik eindelijk DE Magische Unicorn te bestellen. Ik zocht en zocht. In winkels. Online. België. Ja, ik spamde zelfs tot twee keer toe de fabrikant via instagram, maar het bleef een stil en unicornloos bestaan: uitverkocht. De enige info die ik via een webshop kon lospeuteren was 6-8 weken wachttijd. Lang leve de commercie die sinterklaas en kerst heet!

Ok, die had ze dus tegoed dan maar plan B: het Magische Vriendjes kasteel. Om jullie wat leestekens te besparen: idem verhaal. De stress baande zich al een weg naar mijn nek: plan C. Nog maar drie dagen. Losse vriendjes: 14 dagen wachttijd! Say what?!  [Read more...]

2016, het rampjaar van Jo&Co

Jo&Co, alleenstaande ploetermoeder van 5 kids die het leven niet zo serieus neemt, maar wel serieuze zaken tegenkomt in de uitdaging die het leven heet. Studeert, solliciteert en filosofeert.

jo

Beste 2016, 

Eigenlijk wilde ik een smekende brief schrijven aan 2017 in de trant van ‘please be good’, maar het voelde als de goden verzoeken. Dat ik orakel over het rampjaar 2016 en dan aan het einde van 2017 moet concluderen dat ‘2016 best een goed jaar was vergeleken bij 2017′. Zie hier mijn ‘doemdenken’ modus. 

Want een rampjaar was je 2016. Het zwaarste jaar van mijn leven. Tot nu toe. Zullen we dat zo houden? Ja? Dat je dan op eoa manier toch memorabel was met deze titel. Dat je boven al die eerdere 35 jaar uitsteekt en al die jaren die daarna hopelijk komen. Hoop dat geen enkel ander jaar je kan evenaren. Deal?  [Read more...]