Hoera het is een baby

baby genderneutraal

“Floris is een jongetje en ik ben ook een jongen” hoor ik mijn peuter zeggen terwijl ze iets te enthousiast de kater omhelst. Scenario: kind wat overloopt van dierenliefde en een in paniek kijkende viervoeter. “Prima hoor, als jij dat zo voelt”, hoor ik mezelf pedagogisch verantwoord zeggen. Het is 2018 en genderneutraal it is.  [Read more...]

‘Afstands’ bril

kind met bril

Het was tijdens ons (dochter 4, dochter 3 en ondergetekende) jaarlijkse bezoek aan de oogarts dat ons werd medegedeeld dat dochterlief, nummer 4 welteverstaan, weer toe was aan sterkere brillenglazen. We hadden ons weliswaar voorbereid en het was ook hard nodig: het montuur kon niet meer recht gebogen worden zonder zeer hoog risico op afbreken van een pootje. Dus hing het chronisch op het puntje van haar neus waarachter 1 oog gevaarlijk begon te loensen.  [Read more...]

Over tijd

zwanger zus

Mijn tien jaar jongere zusje is zwanger van haar eerste en naast de ‘hoera ik word tante!’ euforie ook wel een confrontatie met mijn belegen status… Mijn oudste is immers gebouwd in 2003; het jaar dat de kapsalon in eetbare versie werd uitgevonden, Joegoslavië ophoudt met bestaan en het voorgenomen huwelijk tussen wijlen prins Friso en zijn Mabel een politieke rel veroorzaakte. Naast het feit dat ik destijds nog buikspieren had zijn er nog andere verschillen met het krijgen van een baby toen en nu:  [Read more...]

Open bedelbrief

bedel brief

Beste meneer Rutte, hai Mark,

Naar aanleiding van het voornemen van uw kabinet om de btw op voedingswaren te verhogen van 6% naar 9% per 2019 het volgende.

Allereerst zal ik beknopt wat over mezelf vertellen. Dat is best lastig, want ik ben niet zo modaal dus het wordt meestal een lang epistel. Ik doe een poging: alleenstaand, in between jobs (aka werkeloos en hard aan het solliciteren) en moeder van 5 kinderen. Overigens wilt u/jij wat veranderen aan feit nummer 1 stuur mij dan even een privé berichtje ik doe niet zo moeilijk.  [Read more...]

10 bewijzen voor mijn falende ouderschap (and I luv it!)

falend opvoeden

Om 5 kinderen in je up te moeten groot brengen, organiseren en incasseren moet je of goddelijke eigenschappen bezitten (fail) of een leger aan hulp hebben klaarstaan (helaas pindakaas) of het op mijn manier doen. Daarom 10 bewijzen voor mijn falende ouderschap (and I luv it!):  [Read more...]

Uilskuikens

uilskuiken

Het liep tegen Pasen ergens halverwege de jaren ‘80. Ik zat in mijn ‘kuikenfase’.

Als kind had ik een levendige fantasie. Over de huidige status doe ik geen uitspraken, maar laten we het er op houden dat ik niet meer overal een kuikenhoofd op teken. Tekenen was mijn lust en mijn leven het liefste aangeklede beestjes in de meest gedetailleerde huizen. Poezen, honden en kuikens het wisselde elkaar met enige regelmaat af.  [Read more...]

Offline

gezin online

Onlangs bereikte wij in huize Jo&Co een emotionele mijlpaal in mijn carrière als moeder. Het was zeker blog waardig, maar niet iets wat betreffende kind X zou willen delen met de hele wereld gok ik zo.

Daar waar ik pakweg twaalf jaar geleden social media (Hyves!) bestookte met iedere ontwikkeling van peuter X hul ik mij tegenwoordig steeds meer in stilzwijgen. Die kwijlende, nachtbrakende, tandeloos lachende mini mensjes zijn uitgegroeid tot pubers. Nog steeds de wereld ontdekkend, maar binnen hun eigen comfortzone die zeker niet moeders Instagram pagina heet.  [Read more...]

Het huishouden van Jo Steen

huishouden

Ik ben de meest ongeschikte huisvrouw die er bestaat. Ondanks dat je mijn moeder en oma kon uittekenen in ‘werkkleding’ met emmer en stofdoek, heb ik hun poetsgenen niet meegekregen.

Als je vijf kinderen hebt, is dat best wel een handicap. Zo draai ik minimaal 20 wassen in de week en is de wasmachine mijn meest dankbare investering ever. Met zes bedden wekelijks te verschonen en een puber dochter die zich om de haverklap omkleedt staat de teller al op de helft. Twee witte banken (what was I thinking?!) met wasbare hoezen en een peuter die het liefste voor de tv snaait, wil de teller nog wel eens doorslaan richting de 25. Al die was wordt buiten of op zolder gedroogd dus veel tijd bezig met ophangen. Om over de strijk en het opruimen van de was maar te zwijgen…  [Read more...]

Lieve mama, wij vechten door

vechten door

Mijn moeder overleed twee jaar geleden. 59 jaar. Longkanker.

‘Maar ze heeft nog nooit gerookt’ zeg ik er altijd verontschuldigend achter.  Immers 80% van de longkanker patiënten zijn rokers. En toch is dus bijna een kwart van de longkankerpatiënten niet of nauwelijks rokers. Deze groep wordt de laatste jaren, met name onder de vrouwen, steeds groter. Deze groep niet rokers hebben vaker een betere prognose, maar longkanker is bijna altijd dodelijk. Mijn moeder was één van hen.  [Read more...]

Ik sport dus ik besta

sporten moeder

Ik ben er 1: een ik-ga-iedere-werkdag-naar-de-sportschool-zie-mijn-te-strakke-legging-mijn-postnatale-vet-eens-bij-elkaar-houden moeder die in de haast haar kind afgooit in de klas. O ho, niet afhaken! Hashtag #fitmom #MijnBuikBestaatUitBlokjes en #IkLeefOpInheemseZaden en ander onhaalbaar geneuzel is voor mij niet van toepassing.  [Read more...]